Την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, η σκηνή Ground Stage του Gazarte φιλοξένησε τη συναυλία του φινλανδικού συγκροτήματος The 69 Eyes, στο πλαίσιο της τρέχουσας περιοδείας τους. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που θα παρακολουθούσα το σχήμα αν και η τελευταία ήταν πριν από δυο δεκαετίες περίπου. Τότε δηλαδή που κυκλοφόρησαν το κατά τη γνώμη μου τελευταίο αξιόλογο άλμπουμ τους, το "Devils" δηλαδή. Από τότε παρουσίασαν μια μίξη του glam rock παρελθόντος τους πριν το "Wasting the Dawn", με το πιο goth από το "Wasting the Dawn" και μετά. Φυσικά μέσα στις επόμενες δουλειές τους υπήρξαν αρκετά καλές στιγμές, με τον πιο πρόσφατο δίσκο "Death Of Darkness" να είναι ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια. Τη βραδιά άνοιξε το εγχώριο σχήμα Cyanide 4, το οποίο ανέβηκε στη σκηνή βάσει του προγραμματισμένου χρονοδιαγράμματος. Μπορεί το υλικό της μπάντας να μην είναι τόσο της αρεσκείας μου αλλά πρόκειται για ένα πολύ δεμένο σύνολο που φαίνεται να τα δίνει όλα πάνω στη σκηνή. Το αθηναϊκό συγκρότημα βρήκε ανταπόκριση σε μεγάλο μέρος του κοινού, προετοιμάζοντας το έδαφος για το κυρίως μέρος της εκδήλωσης.

Μετά από 16 χρόνια είχε έρθει η ώρα για τους The 69 Eyes να πραγματοποιήσουν τη δεύτερη headline εμφάνισή τους στην χώρα μας (είχε προηγηθεί άλλη μια ως support των Korn). Καθώς το συγκρότημα δεν βρίσκεται αυτή την περίοδο σε φάση προώθησης κάποιου νέου δίσκου, η δομή της ζωντανής τους εμφάνισης στηρίχθηκε αποκλειστικά σε μια αναδρομή της καριέρας τους. Λίγο μετά τις δέκα, τα πέντε μέλη των The 69 Eyes κατέλαβαν τη σκηνή, ξεκινώντας με το κομμάτι "Devils".Το setlist επικεντρώθηκε στις πιο γνωστές και εμπορικά επιτυχημένες συνθέσεις τους από τη χρυσή περίοδο της δισκογραφίας τους, περιλαμβάνοντας κομμάτια όπως τα "The Chair", "Gothic Girl", "Wasting the Dawn" και "Brandon Lee". 

Το τελευταίο (που είναι και το κορυφαίο κομμάτι που έχει συνθέσει η μπάντα) πολύ αναμενόμενα αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές του βασικού σετ των Φινλανδών μαζί με τα "Don't Turn Your Back on Fear", "Still Waters Run Deep" και "I Love the Darkness in You". Η απόδοση του συγκροτήματος κινήθηκε σε επαγγελματικά επίπεδα, με τον Jyrki 69 στα φωνητικά να διατηρεί το χαρακτηριστικό χαμηλό του ηχόχρωμα και τον Jussi 69 να δίνει τον ρυθμό στα τύμπανα. Το τελικό μέρος της συναυλίας περιλάμβανε το προκαθορισμένο encore, όπου ακούστηκαν οι επιτυχίες "Framed in Blood", "Dance d'Amour" και "Lost Boys", με τις οποίες ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα. Η εκδήλωση επιβεβαίωσε τους ισχυρούς δεσμούς που διατηρεί το φινλανδικό goth 'n' roll σχήμα με το ελληνικό κοινό, ανανεώνοντας το ραντεβού του για το μέλλον.

Η προσέλευση του κοινού υπήρξε μαζική, καλύπτοντας τη χωρητικότητα του Ground Stage. Η ηλικιακή ποικιλία ήταν αναπάντεχα μεγάλη, καθώς στον χώρο παρευρέθηκαν τόσο παλαιότεροι όσο και νεότεροι υποστηρικτές του σχήματος. Η ανταπόκριση που γνώρισαν ήταν επίσης μεγάλη και φανερώνοντας ότι το κοινό τους είναι φανατικό και σίγουρα ότι τα 16 χρόνια που πέρασαν από την προηγούμενη φορά ήταν όντως πάρα πολλά. Δεν είναι η μπάντα που θα σε εντυπωσιάσει συναυλιακά αλλά αποτελούν εγγύηση για ένα άκρως απολαυστικό και διασκεδαστικό μιαμισάωρο, μιας και ιδίως σε ένα best-of setlist όπως αυτό που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε, το goth 'n' roll τους δύσκολα έχει αντίπαλο.