Δευτέρα, Ιουνίου 24, 2019

Live Review: New Order, Johnny Marr, Morcheeba, Fontaines D.C @ Release Athens, 16.06.19


Η τέταρτη ημέρα του Release Athens Festival περιελάμβανε ίσως το πιο γεμάτο line-up από μεριάς ξένων ονομάτων. Η βρετανική απόβαση περιελάμβανε δυο ιστορικά σχήματα όπως οι New Order και ο Johnny Marr και πολύ φυσιολογικά συγκέντρωσε αρκετό κόσμο (ιδίως αν αναλογιστεί κανείς το πλήθος των συναυλιακών επιλογών μέσα στο μήνα). 


Η αρχή έγινε με το νεανικό συγκρότημα των Fontaines D.C., λίγους μήνες μετά την πρώτη τους επίσκεψη στην χώρα μας. Αν και τους θεωρώ ελαφρά υπερτιμημένους, αποτελούν σαφώς μια πολύ αξιόλογη νέα μουσική πρόταση. Το ντεμπούτο τους με τίτλο "Dogrel" έχει καταφέρει να συγκεντρώσει από καλές μέχρι διθυραμβικές κριτικές. Σε αυτό άλλωστε στήριξαν και το σετ τους και πράγματι κομμάτια όπως το "Big", αλλά και τα δυο που έκλεισαν την εμφάνισή τους, "Liberty Belle" και "Boys in the Better Land", βρήκαν ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση. Μετρημένα ενεργητικοί απέδωσαν συνολικά τα κομμάτια τους κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά, αλλά σε σύγκριση με τους Shame (ένα γκρουπ του ίδιου ύφους που είχαμε την ευκαιρία να δούμε τη δεύτερη μέρα του Release Athens Festival), οι δεύτεροι ήταν σαφώς πιο εντυπωσιακοί ζωντανά.


Οι Morcheeba από την άλλοι είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στην χώρα μας και αποτέλεσαν μια ευχάριστη προσθήκη στο συγκεκριμένο line-up. Αν είναι ένα σαφώς πιο υποτονικοί, το live τους ταίριαξε ιδανικά με την ώρα που εμφανίστηκαν. Η γοητευτική τραγουδίστρια του σχήματος, Skye Edwards, εμφανίστηκε ευδιάθετη, μονίμως χαμογελαστή και ιδιαίτερα επικοινωνιακή, κάνοντας τα πάντα για να ξεσηκώσει το κοινό. Οι περισσότεροι που τους παρακολούθησαν χάρηκαν όλα τα κλασσικά κομμάτια τους, όπως τα "Blindfold" και "Let Me See", ενώ το "Rome Wasn’t Built In A Day" έκλεισε πολύ χορευτικά και ευφορικά το σετ τους. Στα συν και η πολύ επιτυχημένη διασκευή στο "Let's Dance" του David Bowie!


Σίγουρα μπορεί να μην μιλάμε για τους The Smiths, αλλά μόνο και μόνο η εμφάνιση του κιθαρίστα του σχήματος δημιούργησε αρκετά μεγάλη προσμονή. Ο Johnny Marr εμφανίστηκε ακριβώς την προκαθορισμένη ώρα με το "The Tracers" από τον πολύ αξιόλογο περσινό δίσκο του "Call The Comet". Όλοι περίμεναν να ακούσουν κομμάτια από Smiths και η αρχή έγινε με το "Bigmouth Strikes Again". Συνολικά έπαιξε πέντε κομμάτια, αλλά αν εξαιρέσεις τα αναμενόμενα "How Soon Is Now?" και "There Is a Light That Never Goes Out", ήταν το "Stop Me If You Think You've Heard This One Before" που αποτέλεσε μεγαλύτερη έκπληξη για μένα και μάλλον μαζί με το δεύτερο ίσως ήταν οι καλύτερες στιγμές του live του.


Ο Marr δεν είναι τραγουδιστής, και πολλοί μπορεί να φαντάζονταν τι ωραία θα ήταν με τον Morrissey στα φωνητικά, αλλά μόνο και μόνο να ακούς την κιθάρα του σε αυτά τα ιστορικά κομμάτια, σου προκαλεί ανατριχίλα. Από το προσωπικό του υλικό ξεχώρισε το χορευτικό "Easy Money" που ξεσήκωσε όλο τον κόσμο. Στις καλύτερες στιγμές επίσης, και τα δυο Electronic κομμάτια, με τον Bernard Sumner να εμφανίζεται στη σκηνή για να τραγουδήσει το "Get the Message". Τη διασκευή του στο "I Feel You" των Depeche Mode, παρά την καλή απόδοση, την βρήκα λίγο αχρείαστη. Συνολικά όμως ο Johnny Marr με μια άκρως δυναμική εμφάνιση, έκλεψε την παράσταση το βράδυ της Κυριακής.


Λίγο μετά τις έντεκα μια από τις αγαπημένες μου μπάντες, που το live τους ψιθυρίζονταν εδώ και αρκετό καιρό, ανεβαίνει στη σκηνή του Release Athens Festival. Οι New Order έχουν μια τεράστια ποικιλία από κομμάτια που θα μπορούσαν άνετα να παρουσιάζουν ένα αρκετά διαφορετικό σετλιστ σε κάθε τους live και πάλι να αφήνουν τους περισσότερους ευχαριστημένους. Το σετ περιελάμβανε όλες τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους αλλά και τρία κομμάτια από το "Music Complete" του 2015, τα "Plastic", "Restless" και "Singularity". Μόνο και μόνο ότι έπαιξαν το κομμάτι έπος και αγαπημένο μου "The Perfect Kiss" θα ήμουν όπως και να έχει χαρούμενος. Φυσικά στο κομμάτι αυτό είναι  που σου λείπει η παρουσία του Peter Hook περισσότερο.


Όπως ήταν αναμενόμενο τα "True Faith" (αν και η διαφορετική ζωντανή εκδοχή που παρουσιάζουν "αφαιρεί" πολύ από το κομμάτι), "Temptation" και φυσικά "Blue Monday" έκαναν τους πάντες να χορέψουν. Έχουν περάσει εννιά χρόνια από τότε που τους είχα δει και είναι εμφανές ότι ο Bernard Sumner έχει πέσει αισθητά. Παρόλα αυτά παρουσιάζουν ένα πολύ άρτιο σόου, με τα βίντεο να είναι πραγματικά εξαιρετικά. Επίσης φέτος συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την κυκλοφορία του μνημειώδους "Unknown Pleasures" των Joy Division, οπότε αποφάσισαν να το τιμήσουν παίζοντας πέντε κομμάτια από το προηγούμενο συγκρότημά τους. Προσωπικά θα προτιμούσα να ακούσω πέντε New Order κομμάτια περισσότερο από αυτό, μιας και δεν μου αρέσει ιδιαίτερα η προσέγγιση - απόδοσή τους. Τουλάχιστον ο Hook βγάζει ένα πολύ μεγαλύτερο πάθος, που πλησιάζει λίγο παραπάνω το αυθεντικό. Όμως το "Love Will Tear Us Apart" δεν άφησε ούτε ένα παρευρισκόμενο ασυγκίνητο και έκλεισε ιδανικά άλλη μια πολύ όμορφη βραδιά για το Release Athens Festival.

Πέμπτη, Ιουνίου 20, 2019

Η Chelsea Wolfe ανακοίνωσε τον νέο της δίσκο


Το προηγούμενο άλμπουμ της Chelsea Wolfe, το "Hiss Spun", συμπεριλήφθηκε στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα του 2017. Δυο χρόνια μετά η Wolfe ανακοίνωσε τη νέα της δουλειά, η οποία ονομάζεται "Birth of Violence" και θα κυκλοφορήσει στις 13 Σεπτεμβρίου 2019 και πάλι από τη Sargent House. Το "The Mother Road" αποτελεί το πρώτο single από το νέο άλμπουμ της Chelsea Wolfe, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.

Birth of Violence - Tracklist:
01. The Mother Road
02. American Darkness
03. Birth of Violence
04. Deranged for Rock & Roll
05. Be All Things
06. Erde
07. When Anger Turns to Honey
08. Dirt Universe
09. Little Grave
10. Preface to a Dream Play
11. Highway

Αυτό το Σάββατο οι Light Asylum στην Αθήνα


Το 2012 οι Light Asylum είχαν κυκλοφορήσει το φανταστικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, το οποίο βρέθηκε μέσα στα τρία κορυφαία μου άλμπουμ της χρονιάς εκείνης. Μάλιστα το 2013 έκαναν μια στάση και στην Αθήνα, για μια καταπληκτική εμφάνιση στο Death Disco. Αυτό το Σάββατο 22 Ιουνίου, το δίδυμο επιστρέφει στον ίδιο χώρο για άλλο ένα από τα ξεσηκωτικά live τους. 

Τρίτη, Ιουνίου 18, 2019

Δεύτερος προσωπικός δίσκος για τον Liam Gallagher


Δυο χρόνια μετά το "As You Were", ο Liam Gallagher επιστρέφει με το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ. Αυτό θα ονομάζεται "Why Me? Why Not." και θα είναι διαθέσιμο στις 20 Σεπτεμβρίου από τη Warner. Στον επερχόμενο δίσκο συνεργάζεται με τους Andrew Wyatt και Greg Kurstin, με τους οποίους είχε δουλέψει και στο ντεμπούτο του. Στο παρακάτω επίσημο βίντεο μπορείτε να ακούσετε το πρώτο single, από το "Why Me? Why Not.", με τίτλο "Shockwave".

Κυριακή, Ιουνίου 16, 2019

Live Review: Tool, Smashing Pumpkins @ Firenze Rocks, 13.06.2019


Το Firenze Rocks είναι ένα μουσικό φεστιβάλ που πραγματοποιείται εδώ και τρία χρόνια στην Φλωρεντία. Ήδη έχει καθιερωθεί ως ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ στην Ιταλία, μιας και έχει φιλοξενήσει ονόματα όπως οι Aerosmith, Placebo, Eddie Vedder, System of A Down, Iron Maiden, Ozzy Osbourne, Judas Priest, Foo Fighters και Guns N’ Roses. Για την πρώτη ημέρα της τρίτης του χρονιάς επέλεξε τους Tool και τους The Smashing Pumpkins, ενώ τις επόμενες ημέρες θα εμφανιστούν οι Ed Sheeran, Eddie Vedder (ξανά), The Cure και πολλοί ακόμα. Tην αδυναμία μου στο συγκρότημα του Billy Corgan την έχω εκδηλώσει πολλές φορές μέσα από αυτό το blog. Ήταν επίσης το μοναδικό από τα πολύ αγαπημένα μου εν ενεργεία γκρουπ που δεν είχα δει ζωντανά και το μεγαλύτερο συναυλιακό μου απωθημένο, μιας και δεν τους είχα παρακολουθήσει το 1997 στον Λυκαβηττό. Είκοσι δυο χρόνια μετά και με αυτό το ταίριασμα με τους Tool, δεν θα έχανα την ευκαιρία...


Σύμφωνα με το πρόγραμμα του φεστιβάλ, οι Pumpkins εμφανίστηκαν στη σκηνή του Firenze Rocks ακριβώς στις επτάμισι με το "Siva" και τι καλύτερη αρχή με ένα από τα κορυφαία κομμάτια από το ντεμπούτο τους. Προσπάθησαν να ζεστάνουν από νωρίς το κοινό με το "Zero", πριν συνεχίσουν με τα "Solara" (η καλύτερη στιγμή του "Shiny And Oh So Bright") και "Knights of Malta", που ήταν τα μοναδικά κομμάτια από τον τελευταίο τους δίσκο. Μην έχοντας δει το σετλιστ νωρίτερα, δεν περίμενα να ακούσω το "Eye", ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια τους, και να ακούγετε και τόσο φανταστικά ζωντανά. Το "Bullet With Butterfly Wings" είχε την αναμενόμενη ζεστή ανταπόκριση, με τον κόσμο να τραγουδάει το ρεφρέν, ενώ το "Disarm" δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο.


Από την πρόσφατη περίοδό τους έπαιξαν μόνο το "Tiberius" από το "Monuments Τo Αn Elegy" (αν δεν θα παραπονιόμουν αν άκουγα κάτι από το καταπληκτικό "Oceania"), ενώ σίγουρα αποτέλεσε έκπληξη ότι παρουσίασαν τα σινγκλάκια του 2008 "G.L.O.W." και "Superchrist". Ακολούθησαν πέντε κλασσικά κομμάτια τους, "The Everlasting Gaze", "Ava Adore", "1979", "Cherub Rock" και "To Sheila", πριν το κλείσιμό τους που περιελάμβανε μια διασκευή στο "Wish You Were Here" των Pink Floyd, με ολόκληρο το στάδιο να τραγουδάει τους στίχους, και το "The Aeroplane Flies High (Turns Left, Looks Right)" από το ομώνυμο boxset. Ο Billy Corgan εμφανίστηκε ιδιαίτερα κεφάτος και κινητικός, έκανε και τα χορευτικά του στο "Ava Adore", ενώ προσπαθούσε συνέχεια να ξεσηκώσει το χλιαρό, σε γενικές γραμμές, ιταλικό κοινό, έχοντας συνεχή επικοινωνία με αυτό όπως και με τον James Iha που πρόσφατα επέστρεψε στο σχήμα. Συνολικά οι Smashing Pumpkins ανταποκρίθηκαν με το παραπάνω στις προσδοκίες μου, σε μια εμφάνιση που θα κάνω πολύ καιρό να ξεχάσω...


Έχοντας χάσει τους Tool τις δυο φορές που βρέθηκαν στην Ελλάδα και έχοντας ακούσει αρκετά αρνητικά σχόλια ήμουν λίγο επιφυλακτικός. Το ρολόι έδειχνε δέκα παρά τέταρτο και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα έσβησαν τα φώτα. Αυτό που βγήκε από τα ηχεία ήταν τερατώδες και από μόνο του μια εμπειρία. Από τις πρώτες νότες του "Ænema", αλλά και σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισής τους, ο ήχος ήταν απλά α σ ύ λ λ η π τ ο ς . Με τα "The Pot" και "Parabola", αρχίζει επιτέλους το ιταλικό κοινό να κουνιέται λίγο περισσότερο. Τα δυο νέα κομμάτια, "Descending" και "Invincible", ακούγονται εξαιρετικά και μεγαλώνουν την προσδοκία των φίλων τους για το νέο άλμπουμ.


Τα "Schism", "Jambi" και "Forty Six & 2" προκαλούν τον ανάλογο χαμό, ενώ ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε το "Sweat" από το "Opiate" (από το "Undertow" δεν έπαιξαν κανένα κομμάτι). Το "Vicarious" ήταν το κομμάτι που ήθελα περισσότερο να ακούσω από το "10,000 Days" και αποτέλεσε άλλη μια απίθανη στιγμή του σετ τους, ενώ έκλεισαν πολύ φυσιολογικά με το κορυφαίο "Stinkfist". Ο Maynard James Keenan είχε εξαιρετική απόδοση, εμφανίστηκε με μοικάνα, αλλά βρισκόταν σε όλη τη διάρκεια του live των Tool πίσω από τα ντραμς. Εννοείται το οπτικό μέρος ήταν φανταστικό και συνολικά ήταν μια υπέροχη παράσταση και μια αξέχαστη συναυλία αφήνοντας όλο τον κόσμο (που όπως μας είχε ενημερώσει νωρίτερα ο Corgan κόπηκαν πάνω από 65.000 εισιτήρια) εκστασιασμένο.


Το Firenze Rocks θα έλεγα ότι αποτελεί μια εξαιρετική διοργάνωση, δεδομένου κυρίως του μεγάλου όγκου του κόσμου που φιλοξενεί. Πραγματοποιείται σε έναν πολύ όμορφο χώρο, τον ιππόδρομο της Φλωρεντίας που βρίσκεται μέσα σε πάρκο, με προσιτά εισιτήρια (λίγο πάνω από 60 ευρώ, ενώ τα αρχικά στάδια προπώλησης είχαν χαμηλότερες τιμές), έχει εξαιρετικό ήχο και κάθε λογής άλλες υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει ένα τέτοιο event. Σίγουρα υπήρξαν κάποια προβλήματα (όχι δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο), όπως οι μεγάλες ουρές αναμονής λόγω των πολλών σημείων ελέγχου ή οι ακριβές τιμές μέσα στο χώρο (8 ευρώ η μπύρα), αλλά η συνολική εικόνα που μου άφησε ήταν κάτι παραπάνω από θετική. Σε όποιον θα έχει την ευκαιρία να το επισκεφτεί, θα πρότεινα το συγκεκριμένο φεστιβάλ ανεπιφύλακτα...

Δευτέρα, Ιουνίου 10, 2019

Live Review: Iggy Pop, James, Shame @ Release Athens, 08.06.2019


Ο ερχομός ενός θρύλου όπως είναι ο Iggy Pop είναι από μόνο του ένα τεράστιο συναυλιακό γεγονός. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Iggy ότι σκέφτεται μάλιστα να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις, έδωσε σίγουρα ένα επιπλέον κίνητρο, τουλάχιστον για όποιον δεν τον είχε παρακολουθήσει ξανά, ώστε να γεμίσει σε μεγάλο βαθμό ο χώρος της Πλατείας Νερού. Μαζί του βρέθηκε το νεανικό βρετανικό συγκρότημα των Shame, αλλά και οι αγαπημένοι του ελληνικού κοινού, James. 


Οι Shame κατάφεραν πέρσι με το ντεμπούτο τους να μαγέψουν κοινό και κριτικούς. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Songs Of Praise", εδώ. Πολύ φυσιολογικά σε αυτό στηρίχτηκε και το σετ που παρουσίασαν, το οποίο περιελάμβανε και μερικά νέα κομμάτια. Παρόλο που εμφανίστηκαν στο Release Athens Festival σε μια "δύσκολη" ώρα, κατάφεραν να συγκεντρώσουν αρκετό κόσμο μπροστά στη σκηνή. Ο ενθουσιασμός της μπάντας ήταν φανερός, με τον μπασίστα του γκρουπ να μην σταματάει να χοροπηδάει κατά τη διάρκεια ολόκληρου του σετ του. Ο τραγουδιστής, Charlie Steen, είναι αυτό που λέμε γεννημένος frontman, μιας και καταφέρνει να τραβάει τα βλέμματα πάνω του, ξεσηκώνοντας το κοινό, ενώ δεν παρέλειψε να κάνει και stage diving. Εννοείται έλαμψαν κομμάτια όπως τα "Dust on Trial" και "One Rizla", ενώ έκλεισαν πολύ επιτυχημένα με το "Gold Hole". Όπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν δεν είμαι και ιδιαίτερα μεγάλος φίλος των James. Τους έχω ξαναδεί και δυστυχώς μου είχαν περάσει αρκετά αδιάφοροι, οπότε δεν είμαι και ο καλύτερος κριτής για την εμφάνισή τους. Σε σχέση με την προηγούμενη φορά που τους είχα παρακολουθήσει μου φάνηκαν σχετικά πιο ευχάριστοι. Σίγουρα χάρηκα με κάποια κομμάτια - "χιτάκια" τους, όπως τα "Come Home", "Getting Away With It (All Messed Up)" και "Sometimes", αλλά και με το κλείσιμο του live τους με το "Sit Down".


Μπορεί ο Iggy Pop να διανύει το 73ο χρόνο της ζωής του, αλλά επί σκηνής έχει τόση ενέργεια που θα ζήλευαν οι περισσότεροι εικοσάρηδες. Η εμπειρία του να τον βλέπεις ζωντανά είναι μοναδική, όπως άλλωστε και η ιδιαίτερη επικοινωνία που έχει με το κοινό και αυτό είναι κάτι που λίγοι που το έχουν καταφέρει στην καριέρα τους. Η φωνή του βρίσκεται σε απροσδόκητα καλά, σχετικά με την ηλικία του, έως εξαιρετικά καλά επίπεδα και υπάρχουν στιγμές που νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε μια άλλη εποχή. Το σετ του νονού της πανκ ήταν ιδανικό μιας και περιελάμβανα αρκετά από τα κορυφαία του κομμάτια, τόσο από την προσωπική του καριέρα όσο από αυτή με τους The Stooges. Το τετράπτυχο "I Wanna Be Your Dog", "Gimme Danger", "The Passenger" και "Lust for Life", με τα οποία άνοιξε το live του, έβαλε τους πάντες στη σωστή διάθεση. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω περισσότερο κάποιες στιγμές από μια καταπληκτική εμφάνιση, μάλλον θα διάλεγα το αγαπημένο μου "T.V. Eye", όπως και τα "No Fun" και "I'm Sick of You". Εννοείται δεν έλειψαν οι διασκευές σε David Bowie ("The Jean Genie"), The Dee Jays ("Real Wild Child"), ενώ έκλεισε θριαμβευτικά το σετ του με το "Red Right Hand" του Nick Cave, το οποίο το έχει φέρει στα δικά του μέτρα. Το πραγματικό άγριο παιδί της μουσικής χάρισε σε όσους βρέθηκαν στην Πλατεία Νερού, μια αξέχαστη ανάμνηση...

Κυριακή, Ιουνίου 09, 2019

Top10: Αναμενόμενες κυκλοφορίες...


Με τη μισή χρονιά να έχει σχεδόν περάσει, θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι μέχρι τώρα διανύουμε μια συναρπαστική χρονιά. Ήδη αρκετές κυκλοφορίες έχουν ξεχωρίσει για διάφορους λόγους, όπως αυτές των The Twilight Sad, Foals, The NationalRammstein και πολλές ακόμα. Μέχρι να ανακοινώσουν όμως οι Tool τον επερχόμενο δίσκο τους, οι δέκα πιο αναμενόμενες δουλειές για το POEt'S SOUND για τους επόμενους μήνες είναι (κατάταξη βάση επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας):

01. The Raconteurs - Help Us Stranger (21 Ιουνίου, Third Man Records)
02. The Black Keys - Let’s Rock (28 Ιουνίου, Easy Eye Sound/ Nonesuch Records)
03. Drab Majesty - Modern Mirror (12 Ιουλίου, Dais Records)
04. She Past Away - Disko Anksiyete (14 Ιουλίου, Fabrika Records)
05. Slipknot - We Are Not Your Kind (9 Αυγούστου, Roadrunner Records)
06. Ride - This Is Not A Safe Place (16 Αυγούστου, Wichita Recordings)
07. Pixies - Beneath the Eyrie (13 Σεπτεμβρίου, BMG)
08. Foals - Everything Not Saved Will Be Lost (Part 2) (20 Σεπτεμβρίου, Warner)
09. Temples - Hot Motion (29 Σεπτεμβρίου, Ato Records)
10. Mark Lanegan - Somebody's Knocking (18 Οκτωβρίου, Heavenly Records)

Παρασκευή, Ιουνίου 07, 2019

Η Florence στο Ηρώδειο!


Οι μεγάλες ανακοινώσεις ονομάτων μέσα στο 2019 συνεχίζονται... Δέκα χρόνια μετά τη μοναδική τους εμφάνιση στην Ελλάδα, οι Florence And The Machine έρχονται στην Αθήνα για μια μοναδική εμφάνιση. Η Florence, που αποτελεί μεγάλο απωθημένο όσων δεν είχαν την ευκαιρία να την δουν, θα εμφανιστεί την Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2019 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Μέχρι τότε όμως.. lay me down, let the only sound be the overflow...

Τετάρτη, Ιουνίου 05, 2019

Νέο single από τους Lost Under Heaven


Στις αρχές του 2019 οι Lost Under Heaven κυκλοφόρησαν το καταπληκτικό νέο δίσκο τους. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Love Hates What You Become", εδώ. Δεν έχουν περάσει παρά λίγοι μήνες και οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn παρουσίασαν άλλο ένα φανταστικό νέο single με τίτλο "Teen Violence", ένα κομμάτι το οποίο έμεινε εκτός της πρόσφατης δισκογραφικής δουλειάς τους. Ακούστε το παρακάτω:

Οι Pixies ανακοίνωσαν το Beneath the Eyrie


Πέντε χρόνια μετά τη δισκογραφική επιστροφή τους, μετά από απουσία 23 χρόνων, με το "Indie Cindy" και τρία μετά από το "Head Carrier", οι Pixies είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν τη νέα τους προσπάθεια. Το "Beneath the Eyrie", όπως θα ονομάζεται ο νέος δίσκος, θα κυκλοφορήσει στις 13 Σεπτεμβρίου από τη BMG. Επίσης έκαναν γνωστό και το πρώτο single από αυτό, που αποτελεί το κομμάτι "On Graveyard Hill", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.

Beneath the Eyrie - Tracklist:
01. In the Arms of Mrs Mark of Cain
02. On Graveyard Hill
03. Catfish Kate
04. This Is My Fate
05. Ready for Love
06. Silver Bullet
07. Long Rider
08. Los Surfers Muertos
09. St. Nazaire
10. Bird of Prey
11. Daniel Boone
12. Death Horizon

Δευτέρα, Ιουνίου 03, 2019

Αποτελέσματα ψηφοφορίας: Πιο αναμενόμενη συναυλία του φετινού καλοκαιριού


Το φετινό καλοκαίρι είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο πλούσια συναυλιακά των τελευταίων χρόνων. Στη χώρα μας θα παρελάσουν ονόματα από τόσα μουσικά είδη, που δύσκολα θα μείνει κάποιος δυσαρεστημένος. Επίσης δεν νομίζω να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν ότι στη συγκεκριμένη ψηφοφορία, η επικείμενη συναυλία των The Cure αναδείχθηκε ως η πιο αναμενόμενη με ποσοστό 50%. Το ιστορικό συγκρότημα του Robert Smith, επιστρέφει στην Ελλάδα άλλωστε, μετά από δεκατέσσερα χρόνια. Στη δεύτερη θέση βρέθηκαν οι Alice In Chains με ποσοστό 21.74%, ενώ ακολούθησαν οι New Order με 15.22%. Στις διαφορετικές συναυλίες που επιλέξατε εσείς, συγκαταλέγονται οι επερχόμενες εμφανίσεις των Brant Bjork, Dream Theater όπως και το Plisskën Festival. Μπορείτε όμως, να δείτε αναλυτικά τα αποτελέσματα παρακάτω:



Παρασκευή, Μαΐου 31, 2019

Pick Of The Month - Μάιος 2019: The Twilight Sad - Auge/Maschine


Οι The Twilight Sad κυκλοφόρησαν στις αρχές τις χρονιάς τον νέο τους, καταπληκτικό, δίσκο με τίτλο "IT WON/T BE LIKE THIS ALL THE TIME" από τη Rock Action. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του, εδώ. Το "Auge/Maschine" δεν αποτελεί απλά μια από τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ, αλλά και μια από τις κορυφαίες της καριέρας των Σκωτσέζων. Μπορεί φυσικά να υπερβάλλω επειδή απλά δεν λέει να ξεκολλήσει από το repeat μου...

Οι She Past Away ανακοίνωσαν τον τρίτο δίσκο τους


Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τη κυκλοφορία του "Narin Yalnızlık" και οι She Past Away είναι έτοιμοι να επιστρέψουν με νέα δουλειά. Ο νέος δίσκος ονομάζεται "Disko Anksiyete" και θα είναι διαθέσιμος στις 14 Ιουλίου από τη Fabrika Records. Το άλμπουμ θα περιλαμβάνει δέκα κομμάτια από τα οποία το ένα θα είναι στα ισπανικά, το "La Maldad", και τα υπόλοιπα στα τούρκικα. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το tracklist του "Disko Anksiyete", αλλά και να ακούσετε το κομμάτι "Durdu Dünya" που θα περιλαμβάνεται σε αυτό.

Disko Anksiyete - Tracklist:
01. Boşluk (Intro)
02. Durdu Dünya
03. Disko Anksiyete
04. Izole
05. La Maldad
06. Renksiz
07. Sonbahar
08. Girdap
09. Yükseliyor Deniz
10. Ağıt

Κυριακή, Μαΐου 26, 2019

Ακούστε το νέο κομμάτι των Drab Majesty


Στις 12 Ιουλίου θα κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος των Drab Majesty με τίτλο "Modern Mirror" από τη Dais Records. Μετά το ""Ellipsis", το "Long Division", που μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω, αποτελεί το δεύτερο κομμάτι που κάνει διαθέσιμο ο Deb Demure από το νέο του άλμπουμ. Στο κομμάτι συμμετέχει και η Jasamine White-Gluz των No Joy.

Τον Αύγουστο το νέο άλμπουμ των Slipknot


Πέντε χρόνια έχουν περάσει από το ".5: The Gray Chapter" και οι Slipknot είναι έτοιμοι να επιστρέψουν με τη νέα τους δουλειά. Ο νέος δίσκος θα ονομάζεται "We Are Not Your Kind" και θα κυκλοφορήσει στις 9 Αυγούστου από τη Roadrunner Records. Όπως δήλωσε πρόσφατα ο Corey Taylor το άλμπουμ βρίσκεται μουσικά κάπου ανάμεσα στο "Iowa" και στο "Vol. 3: (The Subliminal Verses)" και στιχουργικά πιο κοντά στο "Iowa". Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε και να δείτε το πρώτο single/ video από τον επερχόμενο δίσκο, το "Unsainted", όπως και να τσεκάρετε το tracklist του "We Are Not Your Kind".

Tracklisting:
1. Insert Coin
2. Unsainted
3. Birth Of The Cruel
4. Death Because Of Death
5. Nero Forte
6. Critical Darling
7. Liar’s Funeral
8. Red Flag
9. What’s Next
10. Spiders
11. Orphan
12. My Pain
13. Not Long For This World
14. Solway Firth

Σάββατο, Μαΐου 18, 2019

Δείτε το νέο βίντεο των Cold Showers


Σε έντεκα μέρες από σήμερα θα κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος των Cold Showers από Dais Records. Το σχήμα έχει κάνει γνωστά μέχρι σήμερα τα κομμάτια "Shine" και "Faith" από το "Motionless". Πλέον μπορείτε να ακούσετε άλλο ένα δείγμα από την επερχόμενη δουλειά τους, το "Dismiss", στο βίντεο που ακολουθεί.

Κυριακή, Μαΐου 12, 2019

Ακούστε το Let It Out των Jehnny Beth & Johnny Hostile


Η Jehnny Beth και ο Johnny Hostile ξεκίνησαν το μακρινό 2006 το μουσικό τους ταξίδι, γιατί αποτελούν και ζευγάρι από τότε, με το new wave σχήμα των John & Jehn, το οποίο έχει δυο δίσκους στο ενεργητικό του. Η Beth στη συνέχεια σχημάτισε τους Savages κυκλοφορώντας δυο εξαιρετικά post-punk άλμπουμ, το φανταστικό "Silence Yourself" και το εξίσου καλό "Adore Life", με τον Hostile να βοηθάει από τη μεριά του παραγωγού. Τώρα το ζευγάρι συνεργάστηκε για τη μουσική της ταινίας "XY Chelsea", ένα ντοκιμαντέρ για την Chelsea Manning, από την οποία προέρχεται και το κομμάτι "Let It Out" που μπορείτε να ακούσετε παρακάτω. Το soundtrack της ταινίας κυκλοφορεί στις 7 Ιουνίου από την Pop Noire.

Δείτε το νέο βίντεο των The National


Πέντε ημέρες έμειναν για την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ των The National. Το σχήμα έχει κάνει διαθέσιμα μέχρι τώρα από το "I Am Easy to Find", τα κομμάτια "You Had Your Soul With You" και "Light Years". Το "Hairpin Turns" είναι το τρίτο κομμάτι που κάνουν γνωστό από την επερχόμενη δουλειά τους, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο παρακάτω βίντεο του Mike Mills.

Σάββατο, Μαΐου 11, 2019

Ακούστε το νέο τραγούδι των IDLES


Οι IDLES κυκλοφόρησαν πέρσι τον δεύτερο δίσκο τους, ο οποίος ήταν ομολογουμένως ένας από τους καλύτερους της χρονιάς. Μάλιστα σε σχετική ψηφοφορία το αναδείξατε ως το κορυφαίο άλμπουμ του 2018. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Joy As An Act Of Resistance", εδώ. Στις 2 Αυγούστου οι IDLES θα κυκλοφορήσουν ένα νέο single, σε 7ιντσο βινύλιο, με τίτλο "Mercedes Marxist", με b-side ένα ακόμα νέο κομμάτι, το "I Dream Οf Guillotine". Μπορείτε να ακούσετε το "Mercedes Marxist" στο βίντεο που ακολουθεί.

Παρασκευή, Μαΐου 10, 2019

Επιτέλους έρχεται το νέο άλμπουμ των Tool


Φέτος συμπληρώθηκαν δεκατρία χρόνια από τη κυκλοφορία του τελευταίου άλμπουμ των Tool, το "10,000 Days". Μέσα στα χρόνια, το αν θα κυκλοφορήσουν νέα δουλειά και πότε, εξελίχθηκε σε ανέκδοτο, αφού για πάρα πολύ καιρό ανακυκλώνονταν στην ουσία οι ίδιες ειδήσεις. Πάλι καλά δεν θα χρειαστεί να περάσουν δέκα χιλιάδες μέρες, αφού πλέον το συγκρότημα αποκάλυψε μέσω του twitter λογαριασμού του, ένα teaser βίντεο με την ημερομηνία 30 Αυγούστου, η οποία κατά πάσα πιθανότητα σηματοδοτεί τη δισκογραφική επιστροφή του. Μάλιστα ο Maynard James Keenan και η παρέα του, παρουσίασαν στις πρόσφατες ζωντανές εμφανίσεις τους δυο νέα κομμάτια, τα "Descending" και "Invincible", από τα οποία μπορείτε να πάρετε μια γεύση παρακάτω:


Κυριακή, Μαΐου 05, 2019

Συνέντευξη με τους The Love Coffin


Οι The Love Coffin είναι μια νέα μπάντα από την Κοπεγχάγη, η οποία κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό το ντεμπούτο της και το POEt'S SOUND δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο εντυπωσιασμένο. Επικοινώνησα με τον τραγουδιστή του συγκροτήματος, Jonatan K. Magnussen, για τα πάντα γύρω από τους Coffin, τη Δανέζικη σκηνή και πολλά ακόμα…

Το The Love Coffin είναι ένα ιδιαίτερο όνομα. Πως πρόεκυψε αυτό;
Απλώς ήταν ένα όνομα που πιστεύουμε ότι ακούγεται καλά και που θα το πρόσεχε κάποιος όπως θα έψαχνε τις νέες κυκλοφορίες. Η αγάπη είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στα περισσότερα κομμάτια μας και επίσης είναι ένα όνομα που βοηθάει τον ακροατή να σχηματίσει εικόνες και να κάνει διάφορους παραλληλισμούς ακούγοντας τη μουσική μας.

Υπάρχουν συγκεκριμένοι ρόλοι μέσα στη μπάντα;
Πιστεύω ότι όλοι στο γκρουπ έχουμε ξεχωριστά χαρακτηριστικά, ήχο και προσέγγιση στη μουσική και όλοι συμβάλλουμε ο καθένας με τον τρόπο του στο τελικό αποτέλεσμα που ακούτε. Ο Kristian (Alexander) είναι εξαιρετικός στο να βγάζει τον ήχο που επιθυμεί με τη κιθάρα του ενώ είναι ιδιαίτερα καλός και στο τομέα της παραγωγής, ο Lasse (Christiansen) μπορεί να παίξει πολλά διαφορετικά όργανα, γεγονός που βοηθάει στην εξέλιξη του ήχου μας όπως και στην εξερεύνηση νέων μουσικών περιοχών, ο Alexander (Vitus) είναι ένας ακούραστος ντράμερ με γενικότερη γνώση της μουσικής, ο Tue (Einar) έχει χαρακτηριστικό ήχο και αποτελεί τον πιο σταθερό και καλύτερο μπασίστα από όσους έχω δουλέψει μαζί, ενώ εγώ ασχολούμαι περισσότερο με τη σύνθεση των κομματιών.


Πως αισθανθήκατε όταν το κομμάτι σας ‘Sheets of Ice’ ανακηρύχτηκε κομμάτι της χρονιάς από το Δανέζικο Noisey; Πόσο σημαντική είναι αυτή η αναγνώριση για εσάς και πόση σημασία δίνετε στον μουσικό τύπο;
Όλοι ήμασταν πολύ χαρούμενοι για αυτό. Οι καλές κριτικές είναι πάντοτε ευπρόσδεκτες, αλλά τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο έχω καταφέρει να χτίσω έναν τοίχο ανάμεσα σε εμένα, τη μουσική μου και τον μουσικό τύπο αλλά και γενικότερα από τις απόψεις οποιωνδήποτε εκτός των The Love Coffin. Αυτό μου επιτρέπει να μένω προσηλωμένος στη μουσική, στα δικά μου ιδανικά και ιδέες. Είμαστε όλοι στο γκρουπ αρκετά τελειομανείς και κάνουμε την αυτοκριτική μας, οπότε η δικιά μας γνώμη υποσκιάζει οτιδήποτε άλλο μπορεί να ακούσουμε, θετικό ή αρνητικό.

Από τους Iceage και μετά η Δανέζικη μουσική έχει βρεθεί αρκετές φορές στο προσκήνιο. Εσείς αισθάνεστε μέρος κάποιας σκηνής;
Όχι, όχι ιδιαίτερα.  Αν και δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος για αυτό, θα ήταν πολύ ωραίο αν κάτι τέτοιο μπορούσε να πραγματοποιηθεί κάποια μέρα.

Ο Δανέζικος μουσικός τύπος υποστηρίζει την τοπική μουσική ή ασχολείται περισσότερο με τη διεθνής σκηνή;
Δεν ξέρω. Η Δανία είναι μια πολύ μικρή χώρα και πάντα φαίνεται ότι μπορεί να υποστηρίξει μόνο μια μουσική τάση ή μόδα, οπότε εξαρτάται από εσένα στο πόσο καλά μπορείς να προσαρμοστείς σε αυτή. Επίσης ο μουσικός τύπος εδώ είναι αρκετά πιο δεκτικός προς τις νέες μπάντες, αφού πρώτα τραβήξουν προσοχή εκτός Δανίας π.χ. από μουσικά περιοδικά όπως το Pitchfork. Σκέφτονται ότι αφού το λέει το Pitchfork, μάλλον πρέπει να είναι καλοί. Δεν γνωρίζω αν ο Δανέζικος τύπος ασχολείται περισσότερο με τη διεθνή σκηνή σε σχέση με τον αντίστοιχο άλλων χωρών, αλλά σίγουρα του αρέσει να ανακαλύπτει τοπικούς ήρωες.


Από πού αντλείτε έμπνευση για τη μουσική σας;
Η μουσική, τα βιβλία, οι ταινίες αλλά και γενικότερα οποιαδήποτε μορφή τέχνης, η ζωή και ο θάνατος, η αυτοκαταστροφή και η αναγέννηση, όπως και συνολικά τα πάνω και τα κάτω που μπορεί να έχει η ζωή είναι κάποια από τα πράγματα που με εμπνέουν. Φυσικά μπορώ να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου, μιας και ο καθένας στη μπάντα έχει τις δικές του ιδέες και πράγματα που τον εμπνέουν και τον οδηγούν στη ζωή και τη μουσική.

Πολλοί σας χαρακτηρίζουν ως μια post-punk μπάντα, αλλά προσωπικά ακούω αρκετά 90s alternative rock στοιχεία στη μουσική σας. Ποιες είναι οι επιρροές της μπάντας;
Νομίζω ότι υπάρχουν πολλά διαφορετικά στοιχεία στη μουσική μας και από πολλές διαφορετικές περιόδους. Υπάρχουν κάποια «κρύα» και σκοτεινά στοιχεία από τη δεκαετία του 80, τα «χημικά» της δεκαετίας του 90, glam rock αναφορές από τη δεκαετία του 70, folk στοιχεία από τη δεκαετία του 60, ενώ όλοι είμαστε λάτρεις της κλασσικής μουσικής και των soundtracks. Αλλά ναι, μας αρέσουν αρκετά συγκροτήματα από τη δεκαετία του 80 και του 90.

Πριν λίγο καιρό κυκλοφορήσατε το πρώτο άλμπουμ σας με τίτλο "Cloudlands". Ποια ήταν η ανταπόκριση που έχετε λάβει μέχρι αυτή τη στιγμή;
Βασικά η ανταπόκριση είναι ιδιαιτέρως καλή μέχρι τώρα.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;
Σκοπεύουμε να μπούμε στο στούντιο σε λίγους μήνες για να ηχογραφήσουμε τον δεύτερο δίσκο μας. Επίσης έχουμε προγραμματίσει μια σειρά από ζωντανές εμφανίσεις για την άνοιξη του 2019.


Υπάρχουν κάποια άλλα Δανέζικα σχήματα που θα προτείνατε;
Οι Shiny darkly, Dune Messiah, Syringe, Scared Crow, Family Underground, Yahowa, Timeless reality, Halshug, Det Blødende Hjerte, Deadpan, Tettix Hexer και Josiah konder.

Ποιοι είναι οι 5 δίσκοι που δεν θα έπρεπε να λείπουν από καμία συλλογή;
Θα ήταν αδύνατο να συμφωνήσουμε σε 5 δίσκους ως μπάντα και πολύ δύσκολο να διαλέξει πέντε ο καθένας, αλλά οι 5 που αρέσουν σε όλους μας είναι:
The Church – Priest = Aura
The Gun Club – Miami
Iggy and the Stooges – Raw Power
After - Det Blødende Hjerte
Alice Coltrane - Turiya Sings

Πέντε κομμάτια που δεν θα έπρεπε να λείπουν από ένα DJ set
Δύσκολη ερώτηση αλλά θα προσπαθήσω να διαλέξω…
PIL – This Is What You Want This Is What You Get
Malcolm Mclaren - Madame Butterfly
Basic Channel – Phylips Trak
My life With the Thrill Kill Kult – Waiting for Mommie
The Lords of the New Church – Live for Today

Ευχαριστώ πολύ Jonatan για τον χρόνο σου, σου εύχομαι ότι καλύτερο για το πρώτο άλμπουμ των The Love Coffin

Παρασκευή, Μαΐου 03, 2019

Νέο κομμάτι από τους The Futureheads μετά 7 χρόνια


Το "Jekyll" είναι το πρώτο νέο υλικό που κάνουν διαθέσιμο οι The Futureheads μετά από επτά χρόνια. Το κομμάτι αυτό αποτελεί τον προπομπό του νέου τους άλμπουμ, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 30 Αυγούστου. Ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος από το Σάντερλαντ ήταν το 2012 με το ακουστικό "Rant", ενώ ακολούθησε τρία χρόνια μετά μια περίοδος τεσσάρων χρόνων που πάγωσαν όλες οι δραστηριότητες του σχήματος μέχρι τον φετινό Ιανουάριο.

Νέο EP από τον Noel Gallagher


Δυο χρόνια μετά το τελευταίο τους άλμπουμ, το ψιλοαδιάφορο "Who Built The Moon?", οι Noel Gallagher’s High Flying Birds επιστρέφουν με ένα νέο ΕΡ. Αυτό θα ονομάζεται "Black Star Dancing" και θα κυκλοφορήσει στις 14 Ιουνίου. Ο Gallagher περιέγραψε τον ήχο της νέας του δουλειάς, ως μια μίξη από David Bowie, INXS, U2, Queen, Indeep και ZZ Top. Μπορείτε να ακούσετε το χορευτικό ομώνυμο κομμάτι της κυκλοφορίας, παρακάτω:

Ακούστε το νέο single του Mark Lanegan


Όπως έγινε γνωστό πριν από λίγο καιρό, ο Mark Lanegan θα βρεθεί στην Ελλάδα για δυο εμφανίσεις τον Νοέμβριο. Στις αποσκευές του θα κουβαλάει και τη νέα του δουλειά με τίτλο "Somebody's Knocking" η οποία θα κυκλοφορήσει στις 18 Οκτωβρίου από τη Heavenly Records. Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε το "Stitch It Up", που αποτελεί το πρώτο single από τον επερχόμενο δίσκο του.

Somebody’s Knocking - tracklist:
01. Disbelief Suspension
02. Letter Never Sent
03. Night Flight To Kabul
04. Dark Disco Jag
05. Gazing From The Shore
06. Stitch It Up
07. Playing Nero
08. Penthouse High
09. Paper Hat
10. Name and Number
11. War Horse
12. Radio Silence
13. She Loved You
14. Two Bells Ringing At Once

Πέμπτη, Μαΐου 02, 2019

Τον Ιούλιο κυκλοφορεί το νέο άλμπουμ των Drab Majesty


Ο δεύτερος δίσκος των Drab Majesty ήταν μια απολαυστική δουλειά που πολύ φυσιολογικά βρέθηκε μέσα στις κορυφαίες μου για το 2017. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη δισκοκριτική του "The Demonstration", εδώ. Μάλιστα το σχήμα του Deb Demure, στα πλαίσια της προώθησης του δίσκου, πέρασε και από τη χώρα μας για μια ζωντανή εμφάνιση στο Death Disco. Το νέο άλμπουμ των Drab Majesty, που θα ονομάζεται "Modern Mirror", θα είναι διαθέσιμο από τη Dais Records στις 12 Ιουλίου. Μέχρι τότε μπορείτε να ακούσετε το πρώτο single από αυτό, με τίτλο "Ellipsis", στο παρακάτω επίσημο βίντεο.

Έρχεται ο νέος δίσκος των Cold Showers


Τέσσερα χρόνια μετά το τελευταίο τους άλμπουμ, οι Cold Showers επιστρέφουν με νέα δουλειά και η ανυπομονησία είναι μεγάλη. Άλλωστε το "Matter Of Choice" αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους δίσκους του 2015 για το POEt'S SOUND. Το νέο άλμπουμ του συγκροτήματος από το Λος Άντζελες θα ονομάζεται "Motionless" και θα κυκλοφορήσει στις 29 Μαΐου από τη Dais Records. Οι Νew Order επιρροές καλά κρατούν, όπως φαίνεται και από τα δυο κομμάτια, "Shine" και "Faith, που έχουν κάνει διαθέσιμα μέχρι τώρα από τον επερχόμενο δίσκο τους οι Cold Showers.


Τρίτη, Απριλίου 30, 2019

Pick Of The Month - Απρίλιος 2019: Teeth Of The Sea - I'd Rather, Jack


Οι Teeth Of The Sea παρουσίασαν τον πέμπτο δίσκο της καριέρας τους, στις 22 Φεβρουαρίου 2019 από τη Rocket Recordings. To post-industrial συγκρότημα ανακατεύει ψυχεδελική ροκ και ηλεκτρονική μουσική, επηρεασμένο όπως δηλώνει και το ίδιο από ταινίες τρόμου και sci-fi των 80s, σε ένα αποτέλεσμα τόσο ιδιαίτερο και γοητευτικό. Το κομμάτι "I'd Rather, Jack" είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές της νέας τους κυκλοφορίας, το βίντεο του οποίου μπορείτε να δείτε παρακάτω.

Ο Mark Lanegan για 2 εμφανίσεις στην Ελλάδα


Τέσσερα χρόνια μετά τη τελευταία επίσκεψή του στη χώρα μας, ο Mark Lanegan επιστρέφει για δυο εμφανίσεις στην Ελλάδα. Την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2019 θα βρεθεί στο Principal στη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 30 Νοεμβρίου στο Gagarin205 στην Αθήνα. Οι συναυλίες αυτές είναι στα πλαίσια της προώθησης της νέας δισκογραφικής δουλειάς του Lanegan, με τίτλο "Somebody's Knocking", η οποία αναμένεται στις 18 Οκτωβρίου. 

Δευτέρα, Απριλίου 29, 2019

Album Review: The Twilight Sad - IT WON/T BE LIKE THIS ALL THE TIME (Rock Action)


Στην αρχή της φετινής χρονιάς είχαμε την κυκλοφορία δυο πολυαναμενόμενων άλμπουμ την ίδια ημέρα, αφού τόσο οι Lost Under Heaven όσο και οι The Twilight Sad παρουσίασαν τις νέες τους δουλειές. Με τις προηγούμενες δισκογραφικές τους προσπάθειες, οι πρώτοι βρέθηκαν στην κορυφή της λίστας μου με τα καλύτερα του 2016, ενώ οι Σκωτσέζοι με τα αντίστοιχα του 2014. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για το εκπληκτικό "Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave" των Twilight Sad, εδώ.  
Μπορεί τα πέντε χρόνια μέχρι τη φετινή δουλειά τους να φαντάζουν πολλά, αλλά το σχήμα ήταν αρκετά απασχολημένο. Αρχικά ακολούθησε μια μεγάλη περιοδεία με τους The Cure, γεγονός που τους έκανε αρκετά πιο γνωστούς. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι εμφανίστηκαν δίπλα σε ένα τόσο ιστορικό συγκρότημα, αλλά στο ότι ο Robert Smith εκδήλωσε δημόσια τον θαυμασμό του για το γκρουπ και έφτασε στο σημείο ακόμα και να ηχογραφήσει και ένα κομμάτι τους, το "There's A Girl In The Corner" με τον ίδιο στα φωνητικά. Το 2017 ο τραγουδιστής του γκρουπ, James Graham, συμμετείχε στο μουσικό project Out Lines, με τους οποίους κυκλοφόρησαν το εξαιρετικό "Conflats".
Να δηλώσω εξ αρχής ότι δεν θεωρώ το "It Won/t Be Like This All the Time" ανώτερο από τη προηγούμενη δουλειά τους (άλλωστε κάτι τέτοιο θα ήταν υπερβολικά δύσκολο). Σίγουρα όμως αποτελεί μια ακόμα φανταστική προσπάθεια των The Twilight Sad, στην οποία μοιάζουν σαν να συγκεντρώνουν τα καλύτερα στοιχεία τους και τα χαρακτηριστικά που τους ξεχωρίζουν, για να τα παρουσιάσουν σε ένα ακόμα μεγαλύτερο κοινό. Τα τρία κομμάτια που πολύ έξυπνα χρησιμοποίησαν για να προωθήσουν τον δίσκο, είναι και από τα καλύτερα του νέου άλμπουμ. 
Αρχικά το "I/m Not Here [missing face]" φαντάζει ως η φυσική συνέχεια μιας και θα μπορούσε να αποτελεί μια από τις κορυφαίες στιγμές του προηγούμενου άλμπουμ. Το "Videograms" αποτέλεσε τεράστιο κόλλημα από τι στιγμή που το άκουσα, το οποίο φανερώνει πόσο πολύ περισσότερο τους επηρέασε η επιπλέον "παρέα" με τους Cure (όπως άλλωστε φαίνεται και στο "The Arbor"). Τέλος το πλούσιο σε synths "VTr" θα μπορούσε άνετα να παίξει το ρόλο του πιο ερωτικού τραγουδιού του δίσκου. Το "Videograms" θα ήταν το αγαπημένο κομμάτι από το άλμπουμ αν δεν υπήρχε το, απλά τέλειο και υπερβολικά δραματικό, "Auge_Maschine", το οποίο δείχνει να δικαιολογεί και ηχητικά τη δισκογραφική μετακίνησή τους από τη Fat Cat Records στη Rock Action των Mogwai. Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο "Girl Chewing Gum" με τον φρενήρη ρυθμό του και το κλειστοφοβικό εναρκτήριο κομμάτι "[10 Good Reasons for Modern Drugs]". 
Συνολικά όμως το "It Won/t Be Like This All the Time" είναι το πιο άμεσο άλμπουμ των The Twilight Sad και αποδεικνύει ακράδαντα ότι παρακολουθούμε μια μπάντα στην κορυφαία της περίοδο.

Βαθμολογία: 8 / 10

Οι The Black Keys ανακοίνωσαν το Let’s Rock


Πριν από λίγες ημέρες οι The Black Keys ανακοίνωσαν το διάδοχο άλμπουμ του "Turn Blue". Είχε προηγηθεί τον προηγούμενο μήνα το single "Lo/Hi". Το δίδυμο θα κυκλοφορήσει τον νέο του δίσκο, με τίτλο "Let’s Rock", στις 28 Ιουνίου από τις Easy Eye Sound/ Nonesuch Records. Παράλληλα έκαναν γνωστό και το νέο - δεύτερο single τους, το "Eagle Birds", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω.

Let’s Rock - Tracklist: 
1. Shine A Little Light
2. Eagle Birds
3. Lo/Hi
4. Walk Across The Water
5. Tell Me Lies
6. Every Little Thing
7. Get Yourself Together
8.Sit Around And Miss You
9. Go
10. Breaking Down
11. Under The Gun
12. Fire Walk With Me

Κυριακή, Απριλίου 28, 2019

Album Review: Lost Under Heaven - Love Hates What You Become (Mute)


Όταν ο Ellery James Roberts ανακοίνωσε το νέο του project μετά τους Wu Lyf, με τους οποίους κυκλοφόρησε μόλις ένα άλμπουμ το 2011, δεν ήξερα πόσο θα κρατήσει αυτό το μουσικό του ταξίδι. Φυσικά το ντεμπούτο των LUH ή αλλιώς των Lost Under Heaven αποτέλεσε τον κορυφαίο μου δίσκο για το 2016. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Spiritual Songs For Lovers To Sing", εδώ. Η ανακοίνωση της κυκλοφορίας του δεύτερου άλμπουμ του γκρουπ τρία χρόνια μετά το πρώτο, ήταν μια πολύ θετική έκπληξη που με γέμισε με ανυπομονησία. Όπως έχει γίνει κατανοητό και από τις συνεντεύξεις του, στον Roberts δεν του αρέσει να μένει στάσιμος οπότε για τον νέο δίσκο του, θα προσπαθούσε να δώσει κάτι, όσο το δυνατόν, πιο διαφορετικό.
Το "Love Hates What You Become" ξεκινάει με τον καλύτερο τρόπο. Το φανταστικό "COME" φέρνει τον ήχο συγκροτημάτων όπως οι Nine Inch Nails πιο κοντά στον ήχο των LUH. Η ένταση διατηρείται και στο noise "Bunny’s Blues". Από την αρχή φαίνεται πόσο έχει εξελιχθεί η Ebony Hoorn ως τραγουδίστρια, η οποία έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτό είναι εμφανές. Η αρχή αυτή όμως δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτική για τον δίσκο, μιας και τα υπόλοιπα κομμάτια κινούνται σε αργούς ή μεσαίους ρυθμούς με την ακουστική κιθάρα να πρωταγωνιστεί σε πολλά σημεία. Το ονειρικό "The Breath Of Light", που είναι γνωστό από τον Μάρτιο της προηγούμενης χρονιάς, σε στοιχειώνει με τις απανωτές ακροάσεις, ενώ στο "Most High" βγάζουν όλη την αγάπη τους για τους The Cure. 
Αναμφίβολα το μελαγχολικό "Black Sun Rising" είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές του "Love Hates What You Become", με το δίδυμο να φανερώνει τις κοινωνικές ευαισθησίες του, μιας και το κομμάτι είναι επηρεασμένο από τα γεγονότα στο Charlottesville. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, που o Roberts έγραψε για την Hoorn, θα μπορούσε να "μιλήσει" σε οποιοδήποτε ζευγάρι. Το "βρώμικο" neo-folk του "Savage Messiah" είναι απλά κολλητικό, ενώ το "Post Millennial Tension" είναι μια απέλπιδα κραυγή ξεσηκωμού για το μέλλον που έρχεται. 
Πέρα από ιδανικό κλείσιμο, το αμερικάνικο arena rock του "For The Wild" αποτελεί και το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Χρησιμοποιώντας στίχους του Robinson Jeffers από έργο του, του 1935, φέρνουν στο σήμερα το έργο του ποιητή για τη καταστροφή της ανθρώπινης ύπαρξης. Λίγα σχήματα μου ακούγονται τόσο σύγχρονα όσο αυτό το δίδυμο και για αυτό θεωρώ τους Lost Under Heaven τόσο σημαντικούς.

Βαθμολογία: 8 / 10