Οι Algiers κυκλοφόρησαν στις 17 Ιανουαρίου το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "There Is No Year", σε παραγωγή των Randall Dunn των Sunn O))) και Ben Greenberg των Τhe Men, από τη Matador Records. Η δουλειά αυτή έρχεται τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό "The Underside Of Power". Το συγκρότημα παρουσίασε το νέο του βίντεο για το κομμάτι "We Can’t Be Found", το οποίο μπορείτε να το παρακολουθήσετε παρακάτω:

Είναι πολύ φυσιολογικό η ανυπομονησία μου για την πρώτη εμφάνιση των Algiers στην Ελλάδα, να είναι μεγάλη. Άλλωστε το συγκρότημα από την Ατλάντα κυκλοφόρησε πέρσι ένα από τα κορυφαία άλμπουμ του 2017 για αυτό το blog. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "The Underside Of Power", εδώ. Η αρχή όμως έγινε με το ελληνικό συγκρότημα των Glass Rebel, που αποτέλεσε μια, απροσδόκητα, πολύ θετική έκπληξη. Το μελωδικό 80s indie pop, new wave τους μπορεί να μην ήταν ταιριαστό με τον ήχο του βασικού ονόματος της βραδιάς, αλλά και ήταν κάτι παραπάνω από ευχάριστο και παράλληλα  κατάφερε να κερδίσει την προσοχή του κοινού, αλλά και τις εντυπώσεις.

Το να προσπαθήσει κανείς να επιλέξει μερικά κομμάτια από μια τεράστια δισκογραφική παραγωγή κάθε χρόνο, ακόμα και αν επικεντρωθεί σε ένα είδος, είναι κάτι υπερβολικά δύσκολο. Επίσης μπορεί τα κομμάτια που ξεχωρίζουν από κάποιο δίσκο μπορούν να αλλάξουν με τις συνεχείς ακροάσεις. Άλλωστε εκεί φαίνονται και οι καλές δουλειές, όταν μπορούν να προσφέρουν αυτή την επιλογή. Για άλλη μια χρονιά κράτησα τον κανόνα του ενός κομματιού ανά άλμπουμ, ώστε να μπορέσω να παρουσιάσω όσα περισσότερα γίνεται. Τα είκοσι από αυτά που έπαιξαν περισσότερο στο repeat μου είναι:

20. Queens Of The Stone Age - The Way You Used To Do (Villains)

19. Morrissey - Spent Τhe Day Ιn Bed (Low In High-School)

18. Drab Majesty - Cold Souls (The Demonstration)

17. Sonic Jesus - No Way (Grace)

16. The Horrors - Machine (V)

15. Spoon - WhisperI'lllistentohearit (Hot Thoughts)

14. Dune Messiah - What You've Become (The Iron Oak)

13. Algiers - The Underside Of Power (The Underside Of Power)

12. Methyl Ethel - Ubu (Everything Is Forgotten)

11. Me And That Man - My Church Is Black (Songs Of Love And Death)

10. Liam Gallagher - Wall Of Glass (As You Were)

09. City Calm Down - Blame (Blame single)

08. IDLES - Mother (Brutalism)

07. Wolf Parade - Lazarus Online (Cry Cry Cry)

06. Protomartyr - A Private Understanding (Relatives In Descent)

05. The Underground Youth - Alice (What Kind Of Dystopian Hellhole Is This?)

04. John Maus - The Combine (Screen Memories)

03. Slowdive - Sugar For The Pill (Slowdive)

02. The Jesus And Mary Chain - War On Peace (Damage And Joy)

01. Out Lines - There Is A Saved Place (Conflats)

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.01 - 10

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.31 - 40

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Την περσινή χρονιά, με χαρά είδα την εμφάνιση όλων και περισσότερων πολιτικοποιημένων συγκροτημάτων, με κύρια αφορμή τη κατάσταση σε Αγγλία και Αμερική. Επίσης το 2017 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν η χρονιά των μεγάλων δισκογραφικών επιστροφών. Οι Slowdive κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ μετά από είκοσι δυο χρόνια, ενώ οι The Jesus And Mary Chain μετά από δέκα εννιά χρόνια. Αλλά ήταν μια άλλη "μικρότερη" επιστροφή που με κέρδισε περισσότερο. Μετά από περίπου έξι χρόνια απουσίας, τόσο δισκογραφικά όσο και συναυλιακά, ο John Maus επέστρεψε την περσινή χρονιά με άλλη μια φανταστική δουλειά. Και έχει και συνέχεια το 2018...

No.10 Sally Dige - Holding On (Avant! Records): Η κορυφαία new wave κυκλοφορία της χρονιάς έρχεται από την Δανοκαναδέζα Sally Dige. Τα φωνητικά της αναμφίβολα καταφέρνουν να κλέψουν την παράσταση, όπως άλλωστε και η μαεστρία της να κινείται από τα πιο χορευτικά κομμάτια στα πιο μελαγχολικά.

Ακούστε: "Be Gone", "Holding On" 

No.09 Sonic Jesus - Grace (Fuzz Club Records): Το μουσικό ταξίδι που έχουν διανύσει οι Ιταλοί είναι αρκετά μεγάλο, αποδεικνύοντας ότι δεν φοβούνται να πειραματιστούν, όπως θα έπρεπε να κάνει κάθε νέα μπάντα. Έτσι οι Sonic Jesus μας παραδίδουν ένα δισκογραφικό αποτέλεσμα πολύ ανώτερο του ντεμπούτο τους και μας αφήνουν να περιμένουμε για το πως θα κινηθούν στο μέλλον. Διαβάστε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Grace" εδώ.

Ακούστε: "No Way", "I'm In Grace"

No.08 Idles - Brutalism (Balley Records): Μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές φωνές της σύγχρονης Αγγλίας, αποτελεί το νέο συγκρότημα των Idles. Ωμό, καυστικό, επιθετικό, αλλά κυρίως κερδίζει τις εντυπώσεις με την ειλικρίνεια και την αμεσότητα των στίχων τους.

Ακούστε: "Mother", "Well Done"

No.07 Slowdive - Slowdive (Dead Oceans): Οι Slowdive δείχνουν να μην στηρίζονται στη μουσική κληρονομιά των προηγούμενων δουλειών τους, αλλά χαράζουν έναν συναρπαστικό νέο δρόμο με τη νέα τους δουλειά. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Slowdive" εδώ. Το ιστορικό shoegaze σχήμα βρέθηκε τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα για ένα live, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ακούστε: "Star Roving", "Sugar For The Pill"

No.06 Out Lines - Conflats (Rock Action): Ο James Graham συνεχίζει να κυκλοφορεί εξαιρετικές δισκογραφικές δουλειές, αφού μετά το βασικό του σχήμα - τους The Twilight Sad, τα καταφέρνει το ίδιο καλά και με το νέο του project, τους Out Lines. Η μοναδική ατμόσφαιρα, οι πανέμορφες μελωδίες και τα απόλυτα ταιριαστά φωνητικά της Kathryn Joseph με αυτά του Graham, μας χαρίζουν μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς.

Ακούστε: "Buried Guns", "There Is A Saved Place"

No.05 Methyl Ethel - Everything Is Forgotten (4AD Records): Το δεύτερο άλμπουμ των Methyl Ethel αποτελεί ένα απόλυτα διασκεδαστικό άκουσμα, που λειτουργεί όμως σε πολλά επίπεδα και σίγουρα βάζει το όνομα τους υπό στενή παρακολούθηση. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Everything Is Forgotten" εδώ.

Ακούστε: "Ubu", "Drink Wine"

No.04 Algiers - The Underside Of Power (Matador): Συνολικά με το "The Underside Of Power" καταφέρνουν να καλύψουν τις όποιες αδυναμίες του πρώτου τους άλμπουμ, παραδίδοντας ένα συνθετικά πιο ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Οι Algiers είναι ένα μουσικό δημιούργημα των καιρών μας και ακριβώς αυτό τους καθιστά τόσο σημαντικούς. Διαβάστε τη δισκοκριτική μου για το νέο άλμπουμ των Algiers, εδώ.

Ακούστε: "The Underside of Power", "Walk Like A Panther"

No.03 Protomartyr - Relatives In Descent (Domino Records): Οι Protomartyr μπορεί να ανήκουν στην μεγάλη κατηγορία των επιθετικών post-punk σχημάτων, αλλά διαφέρουν γιατί έχουν επιδείξει διάρκεια και γιατί έχουν χτίσει σταδιακά το όνομά τους, με τη μια καλύτερη κυκλοφορία μετά την άλλη. Πολύ φυσιολογικά ο τέταρτος δίσκος τους είναι και ο καλύτερός τους και παράλληλα η κορυφαία post-punk κυκλοφορία της χρονιάς.

Ακούστε: "A Private Understanding", "My Children"

No.02 The Jesus And Mary Chain - Damage And Joy (Warner): Η συνολική αίσθηση που αφήνει το νέο άλμπουμ των The Jesus And Mary Chain είναι ότι πρόκειται καθαρά για το "Munki" μέρος δεύτερο. Φυσικά αυτό δεν μειώνει την απόλαυση ακρόασης του δίσκου, όταν το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό. Μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά για την επιτυχημένη δισκογραφική επιστροφή των αδερφών Reid εδώ, όπως και για την εμφάνισή τους στο Ejekt Festival 2017, εδώ.

Ακούστε: "Amputation", "War On Peace"

No.01 John Maus - Screen Memories (Ribbon Music): Το νέο άλμπουμ του John Maus είναι ένα φανταστικό άλμπουμ που ακροβατεί καταπληκτικά μεταξύ του διασκεδαστικού, του μελαγχολικού και του πολιτικοποιημένου με ελάχιστα αρνητικά σημεία. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του κορυφαίου άλμπουμ του 2017, εδώ.

Ακούστε: "The Combine", "Touchdown"

+ Η επανακυκλοφορία της χρονιάς:

Nicole Sabouné ‎- Miman (Century Media): Την Nicole Sabouné την έμαθα πέρσι από την επανακυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της, το οποίο είχε γίνει διαθέσιμο αρχικά το 2015 από την Woah Dad!. Πείτε με προκατειλημμένο αλλά δεν περίμενα αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα από μια άλλοτε συμμετέχουσα του σουηδικού The Voice. Με σαφείς αναφορές στην Siouxsie, αλλά και σε κλασσικά συγκροτήματα της 4AD Records, το "Miman" αποτελεί μια από τις καλύτερες darkwave κυκλοφορίες των τελευταίων χρόνων.

Ακούστε: "Bleeding Faster", "Lifetime"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.31 - 40

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Ένα από τα πιο συναρπαστικά νέα συγκροτήματα, οι Algiers, θα βρεθούν την επόμενη χρονιά στη χώρα μας. Πιο συγκεκριμένα, το σχήμα από την Ατλάντα που ανακατεύει gospel, industrial και post-punk στοιχεία στον ήχο του, θα μας επισκεφτεί στις 9 και 10 Φεβρουαρίου 2018 σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα  (Μύλο και Temple) αντίστοιχα. Οι Algiers εμφανίστηκαν το 2015 με το ομώνυμο ντεμπούτο τους, ένα από τα κορυφαία άλμπουμ της χρονιάς εκείνης, ενώ φέτος επέστρεψαν με το ακόμα καλύτερο " The Underside Of Power". Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για το νέο τους άλμπουμ εδώ.

Το ότι Algiers έχουν να προσφέρουν μια πολύ ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα μουσική πρόταση, φάνηκε από το πρώτο άλμπουμ τους πριν από δυο χρόνια. Η μίξη post-punk, gospel και industrial στοιχείων κέρδισε κοινό και κριτικούς. Το ομώνυμο άλμπουμ τους δεν δυσκολεύτηκε να ξεχωρίσει το 2015, μιας και περιείχε μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς. Μπορεί να υστερούσε σε συνοχή αλλά τον σκοπό του τον πέτυχε, αφού αποτύπωσε το όνομα των Algiers στο μυαλό πάρα πολλών μουσικόφιλων. 

Μπορεί τα βασικά συστατικά του "The Underside Of Power" να παραμένουν τα ίδια, αλλά εδώ το συγκρότημα από την Ατλάντα παραδίδει, με τον ίδιο θυμό και αγωνία, μερικές από τις πιο πιασάρικες μελωδίες του. Η μουσική των Algiers σε "πιάνει" από τον λαιμό για να σου τονίσει τις σκοτεινές στιγμές που ζούμε. Άλλωστε είναι ένα γνήσιο προϊόν της εποχής μας, που καταφέρνει να ακούγεται ειλικρινές και αυτό το κάνει τόσο επιτυχημένο. 

Μπορεί τα μουσικά μοτίβα να εναλλάσσονται από πιο σκοτεινά και ατμοσφαιρικά στα πιο ξεσηκωτικά, όμως οι στίχοι παραμένουν το μεγάλο ατού του σχήματος. Είτε πραγματεύονται την αστυνομική βία, με το φανταστικό εναρκτήριο "Walk Like A Panther" (για τον θάνατο του ακτιβιστή Fred Hampton) και το "Cleveland", τις φασιστικές ιδέες ("Cry Of The Martyrs" και "Hymn For An Average Man") είτε την γενικότερη πολιτική κρίση, είναι έτσι αποδοσμένοι που απαιτούν την προσοχή του ακροατή και καταφέρνουν να τον βυθίσουν στις ιστορίες τους. Μπορεί το "Death March" να αποτελεί το φετινό "Irony. Utility. Pretext." (το κομμάτι που είχα ξεχωρίσει από το ντεμπούτο τους), όμως είναι το καταπληκτικό ομώνυμο κομμάτι του δίσκου που αποτελεί ίσως, ότι πιο εμπορικό έχει προσφέρει το σχήμα. Ο δίσκος κλείνει ιδανικά με την προειδοποίηση του "The Cycle/The Spiral: Time To Go Down Slowly". Συνολικά με το "The Underside Of Power" καταφέρνουν να καλύψουν τις όποιες αδυναμίες του πρώτου τους άλμπουμ, παραδίδοντας ένα συνθετικά πιο ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Οι Algiers είναι ένα μουσικό δημιούργημα των καιρών μας και ακριβώς αυτό τους καθιστά τόσο σημαντικούς.

One day a change is gonna come, because I’ve seen the underside of power, it’s just a game that can’t go on...

Βαθμολογία: 8 / 10

Το 2015 το ομώνυμο ντεμπούτο των Algiers, πολύ δικαιολογημένα, βρέθηκε στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Στο post-punk/ gospel σχήμα ήρθε να προστεθεί και ο πρώην ντράμερ των Bloc Party, Matt Tong. Οι Algiers ανακοίνωσαν το νέο τους άλμπουμ που θα ονομάζεται "The Underside of Power", σε παραγωγή των Adrian Utley των Portishead και Ali Chant και μίξη του Randall Dunn (γνωστός από τις δουλειές του με γκρουπ όπως οι Sunn O))), Marissa Nadler και Boris), και θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από την Matador Records. Το συγκρότημα από την Ατλάντα γύρισε ένα νέο βίντεο για το ομώνυμο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο, το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Το "Where’s The Revolution" αποτέλεσε το πρώτο single από το επερχόμενο άλμπουμ των Depeche Mode με τίτλο "Spirit", το οποίο θα είναι διαθέσιμο στις 17 Μαρτίου. Πριν από μια εβδομάδα περίπου, κυκλοφόρησε και το "Where’s The Revolution" EP, που περιλαμβάνει το single αλλά και τέσσερα remixes του κομματιού. Το πιο ενδιαφέρον από αυτά, μας έρχεται από το post-punk συγκρότημα των Algiers, που το 2015 κυκλοφόρησε το απολαυστικό ντεμπούτο του και φέτος ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη νέα του δουλειά.

Το να προσπαθήσω να διαλέξω είκοσι κομμάτια από μια χρονιά τόσο γεμάτη από αξιόλογους δίσκους είναι ένας πραγματικά ευχάριστος πονοκέφαλος. Το ακόμα καλύτερο είναι ότι μπορεί να ξεχώρισα τα παρακάτω κομμάτια αλλά τα περισσότερα από αυτά ανήκαν σε ολοκληρωμένες δουλειές που δεν στοχεύουν σε 1-2 καλές στιγμές, γεγονός αρκετά συχνό σε μια εποχή που η αξία και η επιτυχία μετριέται σε views και streams και το "Hello" της Adele σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Προσπαθώντας να μην συμπεριλάβω πάνω από ένα κομμάτι ανά δίσκο, η λίστα με τα είκοσι αγαπημένα μου για το 2015 είναι:

20. Ceremony - Your Life In France

19. The Noise Figures - Holy One

18. Viet Cong - Continental Shelf

17. Institute - Perpetual Ebb

16. Slow Riot - Demons

15. Future - Side Effects

14. RA - Bloodline

13. King Dude - Death Won’t Take Me

12. Foals - What Went Down

11. God Is An Astronaut - Agneya

10. The Maccabees - Spit It Out

09. Cold Showers – Plantlife

08. Public Service Broadcasting - Go!

07. Royal Headache - Carolina

06. Sextile - Visions Of You

05. Editors – Life Is A Fear

04. The Soft Moon - Wasting

03. Algiers - Irony. Utility. Pretext.

02. Soft Kill – Selfish Love

01. New Candys – Dark Love

No.29 Male Gaze - Gale Maze (Castle Face Records): Αποτελούμενη από πρώην μέλη των The Mayyors, Blasted Canyons και The Mall, οι Male Gaze είναι μια νέα μπάντα που ανακατεύει 80's post-punk, psych & noise rock στοιχεία, προσφέροντας ένα ντεμπούτο που σε κερδίζει όλο και περισσότερο με κάθε ακρόαση. 

Ακούστε: "Cliffs Of Madness", "The Shining Path"

No.28 Public Service Broadcasting - The Race For Space (Test Card Recordings): Το λονδρέζικο δίδυμο των PSB είχε δείξει τα ηλεκτρονικά funk rock διαπιστευτήριά του από το "Inform-Educate-Entertain" του 2013, αλλά  ο δεύτερος δίσκος του προσφέρει τις πιο εθιστικές συνθέσεις του.

Ακούστε: "Gagarin", "Go!"

No.27 Cold Showers - Matter Of Choice (Dais Records): Η επιρροή των New Order είναι ιδιαίτερα εμφανής στο δεύτερο άλμπουμ των Cold Showers, οι οποίοι συνεχίζουν την πορεία τους στο να παγιωθούν ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες σύγχρονες coldwave μπάντες.

Ακούστε: "Only Human", "Plantlife"

No.26 Foals - What Went Down (Warner): Οι Foals έχοντας φτάσει αισίως στον τέταρτο δίσκο τους, συνεχίζουν να παρουσιάζουν εξαιρετικές indie rock δουλειές όπως μας έχουν συνηθίσει, με ένα μεγάλο μουσικό φάσμα που ικανοποιεί από τις πιο ψυχεδελικές μέχρι τις πιο χορευτικές διαθέσεις.

Ακούστε: "Mountain At My Gates", "What Went Down"

No.25 Sonic Jesus - Neither Virtue Nor Anger (Fuzz Club Records): Οι Ιταλοί τολμούν να κυκλοφορήσουν για πρώτη δουλειά ένα διπλό cd - τετραπλό βινύλιο - και δικαιώνονται, παρουσιάζοντας μια μίξη A Place To Bury Strangers, The Brian Jonestown Massacre και Swans σε ένα αρκετά πειραγμένο "μαύρο" πλαίσιο. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το ντεμπούτο των Sonic Jesus εδώ.

Ακούστε: "My Lunacy", "Telegraph"

No.24 Drenge – Undertow (Infectious Records): Καλύπτοντας ένα ευρύ μουσικό πεδίο με αναφορές από The Stooges και The White Stripes μέχρι Queens Of The Stone Age, τα αδέρφια Loveless εξελίσσονται, βελτιώνονται και προσφέρουν ένα από τα καλύτερα ροκ άλμπουμ του 2015.

Ακούστε: "The Woods", "We Can Do What We Want"

No.23 Static Daydream – Static Daydream (Saint Marie Records): Το δίδυμο των Static Daydream, που αποτελείται από την Jamie Casey και τον Paul Baker - γνωστό από τους Skywave και τους θορυβοποιούς Ceremony, προσφέρει ένα άλμπουμ που σε μεταφέρει στα 90s και τις καλύτερες στιγμές των The Jesus & Mary Chain και My Bloody Valentine. Άνετα ο καλύτερος καθαρά shoegaze δίσκος της χρονιάς.

Ακούστε: "More Than Today", "Run Into The Night"

No.22 Algiers – Algiers (Matador Records): Οι Algiers βάζουν gospel, punk, industrial στοιχεία στην post-punk φόρμα του ντεμπούτο τους με εκπληκτικά αποτελέσματα, το οποίο ισορροπεί μεταξύ μουσικής και δυναμικών στίχων και αν κυμαίνονταν στα ίδια συνθετικά επίπεδα όλα τα κομμάτια, θα βρίσκονταν πολύ πιο κοντά στη κορυφή της λίστας. 

Ακούστε: "And When You Fall", "Irony. Utility. Pretext."

No.21 zZz - Juggernaut (Excelsior Recordings): Το ολλανδικό δίδυμο των Björn Ottenheim και Daan Schinkel αποτέλεσαν για μένα μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς που μας πέρασε, μιας και το τρίτο άλμπουμ των zZz, με τις electro, krautrock, garage και post-punk ρίζες, είναι απλά απολαυστικό.

Ακούστε: "When I Come Home", "Juggernaut"

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.01 - 10