Το ελληνικό dark metal συγκρότημα των Elysion ανακοίνωσε την κυκλοφορία του τέταρτου στούντιο άλμπουμ του με τίτλο "Identity", το οποίο πρόκειται να διατεθεί στις 16 Οκτωβρίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Massacre Records, συμπίπτοντας με τη συμπλήρωση 20 ετών παρουσίας του σχήματος στη δισκογραφία. Ο δίσκος περιλαμβάνει 11 συνθέσεις, στις οποίες εντοπίζονται συμμετοχές από τον Σάκη Τόλη (Rotting Christ) και τον Κωνσταντίνο Τόγκα (Nightrage, Herta). Παράλληλα με την ανακοίνωση του άλμπουμ, το συγκρότημα δημοσιοποίησε το πρώτο single με τίτλο "Guardian Angel", το οποίο συνοδεύεται από επίσημο βίντεο που μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω.
Το ιρλανδικό post-punk συγκρότημα των Fontaines D.C. ανακοίνωσε την κυκλοφορία του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του με τίτλο "Dopamine Machine", το οποίο πρόκειται να διατεθεί από τη δισκογραφική εταιρεία XL Recordings. Ο νέος δίσκος διαδέχεται το άλμπουμ "Romance" του 2024, περιλαμβάνοντας υλικό που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε από τα μέλη του σχήματος κατά τη διάρκεια της πρόσφατης περιοδείας τους.
Παράλληλα με την ανακοίνωση του άλμπουμ, το συγκρότημα δημοσιοποίησε το πρώτο single με τίτλο "Marianne", το οποίο συνοδεύεται από επίσημο βίντεο. Για την προώθηση της νέα δισκογραφικής δουλειάς, το σχήμα έχει προγραμματίσει μια νέα σειρά ζωντανών εμφανίσεων.
Οι Boy Harsher επιστρέφουν με δύο νέα singles και προσεχώς νέο άλμπουμ
Boy Harsher
Αυγούστου 17, 2026
Το γνωστό αμερικανικό δίδυμο Boy Harsher με τους dark electro/darkwave ήχους επιστρέφει δυναμικά φέτος με δύο νέα τραγούδια και ένα ακόμη επερχόμενο άλμπουμ. Τον Μάρτιο κυκλοφόρησε το τραγούδι ''Man on the beat'' σε συνεργασία με τον ΒuzzKull, ενώ είχε προηγηθεί η η αρχική εκδοχή του τραγουδιού απο τον ίδιο Aυστραλό dj. Τώρα όμως σε διάστημα ενός μήνα και κάτι, κυκλοφόρησαν 2 ολοκαίνουργια τραγούδια δια χειρός Boy Harsher το 'Jeans' και το Hard Beat'. Στο πρώτο κομμάτι ' Jeans' έχει λίγο από 80's και έναν πιο ανάλαφρο παιχνιδιάριθμο ρυθμό, λίγο διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει να ακούμε από Boy Harsher αν και οι στίχοι περιγράφουν ενα αίσθημα απογοήτευσης και στασιμότητας σχετικά με τις επιλογές ζωής\ρουτίνας. Στο βίντεο ωστόσο όλο αυτό έρχεται σε αντίθεση με την dark χορογραφία και την ενδυμασία με μαύρο latex και έντονο μαύρο μακιγιάζ για να μάς υπενθυμίζει πως δεν ξεφεύγουν απο το αρχικό τους μουσικό ''μοτίβο''. Στο βίντεο από το single τους 'Hard Beat' ήταν τελείως διαφορετικό από το 'Jeans'. Εκεί κυριαρχεί το synth goth είδος τέλη 80's με έντονο ρυθμό, καθαρό ήχο και τα ελαφρώς πειραγμένα φωνητικά της Jae και τους μελαγχολικούς στίχους που το συνοδεύουν. Η όλη σύνθεση του τραγουδιού μου θύμισε ένα σχετικά παλιό κομμάτι τους το 'your body is nothing', νομίζω πως και τα δύο έχουν αυτόν τον γνώριμο dark electro ήχο που έχει καθορίσει τους Boy Harsher όποτε θα μπορούσε το 'Hard Beat' να είναι ένα back to back στα παλιά κομμάτια τους. Το βίντεο βέβαια ακολουθεί αυτό το dark μοτίβο με αντίστοιχα ατμοσφαιρικά σκηνικά, ιδιαίτερη ενδυμασία και εξτρίμ χαρακτήρες με έντονο ύφος εντός του πλάνου που ταιριάζουν απόλυτα με το στύλ του βίντεο, βγαλμένο απο σκηνή ταινίας θρίλερ, όπως έχουμε συνηθίσει δηλαδή από προηγούμενα βιντεάκια τους. Αυτά τα δύο κομμάτια λοιπόν μας προετοιμάζουν για το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους με τίτλο 'Get Mean' που θα κάνει πρεμιέρα στις 18 Σεπτεμβρίου ενώ εχει ήδη ανακοινωθεί το ευρωπαικό τουρ(Τhe Heartbreak Tour) το οποίο θα ξεκινήσει στις 14 Νοεμβρίου και σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσιεύσεις τους θα συνεχιστεί μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου. Μαζί με τους Boy Harsher θα είναι ο Curses, οι Choir Boy, οι deBasement και o Kontravoid κάνοντας το ενα πολλά υποσχόμενο και απαιτητικό τουρ και ένα 'ηλεκτρισμένο' λάιβ που δεν θέλεις να χάσεις ειδικά αν έχεις ακούσει και τους υπόλοιπους καλλιτέχνες τότε θα ξέρεις τι ακριβώς πρόκειται να ακολουθήσει. Μακάρι και η Αθήνα να συμπληρώσει την λίστα των Boy Harsher και να τους απολαύσουμε ζωντανά για ακομή μία φορά, ιδανικά μαζί με τον Curses για να δώσει ένα πιο ανάλαφρο ηλεκτρονικό ρυθμό μαζί με τα υπέροχα φωνητικά του.
Οι Scheitan κυκλοφόρησαν πέρσι το άλμπουμ "Wine For a Tormented Soul" που ήταν μέσα στις κορυφαίες δουλειές του 2025 για το POEt'S SOUND. Τώρα όμως ο Pierre Törnkvist, ο ιδρυτής και εγκέφαλος του σχήματος, επέστρεψε με το νέο του single με τίτλο "Queen of The Lions". Η συγκεκριμένη κυκλοφορία εντάσσεται στο πλαίσιο της μεγάλης παραγωγικής δραστηριότητας του σχήματος μετά την επιστροφή του στη δισκογραφία και τις δουλειές που παρουσίασε μέσω της ελληνικής δισκογραφικής εταιρείας The Circle Music.
Σήμερα έγινε διαθέσιμος ο νέος δίσκος του Marilyn Manson, το "One Assassination Under God – Chapter 2", και όπως δηλώνει και ο τίτλος του αποτελεί τη συνέχεια του πρώτου μέρους που κυκλοφόρησε το 2024. Παράλληλα ο Manson δημοσιοποίησε το νέο του βίντεο για το κομμάτι "Unalive", το οποίο είναι το τρίτο από το νέο άλμπουμ μετά από αυτά για τα κομμάτια "Exit Wound" και "Front Toward Enemy".
Ο ίδιος δήλωσε για την νέα του δουλειά: «Χρησιμοποίησα κάθε πέτρα που μου πέταξαν για να ακονίσω τις αιχμές μου. Ξεπέρασα το καθαρτήριο και Χάραξα αυτά τα τραγούδια στο δέρμα του κόσμου. Καθώς ακούς, ελπίζω να σχηματίσει μια ουλή που δεν θα μπορέσεις να ξεχάσεις.»
Το βρετανικό ροκ ντουέτο των Royal Blood ανακοίνωσε την κυκλοφορία του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του με τίτλο "Dead Company", το οποίο πρόκειται να διατεθεί στις 13 Νοεμβρίου από τη δισκογραφική εταιρεία Warner Records. Ο νέος δίσκος διαδέχεται το "Back to the Water Below" του 2023, περιλαμβάνοντας συνθέσεις που δημιουργήθηκαν και ηχογραφήθηκαν από τα δύο μέλη του σχήματος, τον Mike Kerr (φωνητικά, μπάσο) και τον Ben Thatcher (τύμπανα). Παράλληλα με την ανακοίνωση του άλμπουμ, το συγκρότημα δημοσιοποίησε το πρώτο του single με τίτλο "Ten Over Ten", το οποίο είναι πλέον συνοδεύεται από το επίσημο βίντεο.
Το αμερικανικό heavy/doom metal συγκρότημα των Silvertomb ανακοίνωσε την κυκλοφορία του δεύτερου στούντιο άλμπουμ του με τίτλο "The Interpretation of Nightmares", το οποίο πρόκειται να διατεθεί στις 13 Νοεμβρίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Steamhammer. Ο δίσκος σηματοδοτεί την επιστροφή του σχήματος στη δισκογραφία έπειτα από επτά χρόνια και αποτελείται από οκτώ συνθέσεις. Στη σύνθεση των Silvertomb συμμετέχουν τα πρώην μέλη των Type O Negative και Danzig, Kenny Hickey (φωνητικά, κιθάρα) και Johnny Kelly (τύμπανα), μαζί με τους Joe James (κιθάρα), Hank Hell (μπάσο) και Aaron Joos (κιθάρα, πλήκτρα). Παράλληλα με την ανακοίνωση του άλμπουμ, το συγκρότημα δημοσιοποίησε το πρώτο single με τίτλο "No Way To Live", το οποίο συνοδεύεται από επίσημο βίντεο.
Οι Lacrimas Profundere θα κυκλοφορήσουν νέα δουλειά τον Σεπτέμβριο
Lacrimas Profundere
Αυγούστου 03, 2026
Το γερμανικό gothic metal συγκρότημα των Lacrimas Profundere κυκλοφόρησε το νέο του single με τίτλο "O Silent Fear", το οποίο συνοδεύεται από το επίσημο μουσικό του βίντεο. Η κυκλοφορία αυτή αποτελεί το πρώτο δείγμα γραφής από το επερχόμενο 13ο στούντιο άλμπουμ του σχήματος με τίτλο "Lay Me Down O Silent Fear", το οποίο έχει προγραμματιστεί να διατεθεί στις 25 Σεπτεμβρίου 2026 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Steamhammer/SPV. Την παραγωγή, τη μίξη και το mastering της νέας δουλειές ανέλαβε ο Kristian "Kohle" Kohlmannslehner στα Kohlekeller Studios, ενώ τη σκηνοθεσία του βίντεο επιμελήθηκε ο Michael Panduro.
Ο Marilyn Manson κυκλοφόρησε το νέο του single με τίτλο "Front Toward Enemy", το οποίο αποτελεί το δεύτερο επίσημο δείγμα γραφής, μετά το "Exit Wound", από το επερχόμενο δέκατο τρίτο στούντιο άλμπουμ του, "One Assassination Under God – Chapter 2". Ο δίσκος έχει προγραμματιστεί να διατεθεί στις 14 Αυγούστου από την Nuclear Blast. Τη συνθετική δημιουργία και την παραγωγή του κομματιού υπέγραψε ο Manson σε συνεργασία με τον κιθαρίστα Tyler Bates. Παράλληλα δημοσιοποιήθηκε το επίσημο βίντεο του κομματιού σε σκηνοθεσία του Henri Alexander Levy. Στο βίντεο εμφανίζεται ο Manson μαζί με μια ομάδα νεαρών σωσία-κλώνων του, καθώς και ο κιθαρίστας Tim Sköld.
Pick Of The Month - Ιούλιος 2026: Black Veil Brides - Woe and Pain
Black Veil Brides
Ιουλίου 31, 2026
Οι Black Veil Brides ήταν μια από τις συναυλιακές αποκαλύψεις του καλοκαιριού. Το συγκρότημα είναι αρκετά γνωστό και δισκογραφικά έχουν πολλές αξιόλογες δουλειές, αλλά νομίζω οι περισσότεροι δεν τους περίμεναν τόσο καλούς όσο εμφανίστηκαν στο φετινό Release Athens δίπλα στους Three Days Grace. Αποτέλεσμα αυτής της εμφάνισης ήταν το γεγονός ότι η επερχόμενη συναυλία τους στις 11 Φεβρουαρίου στην Αθήνα να βγει πολύ γρήγορα sold out. Όσο αφορά το κομμάτι "Woe and Pain" δεν ήταν μέσα σε αυτά που ακούσαμε από κοντά αλλά αποτελεί το τελευταίο τους επίσημο βίντεο και ένα από τα καλύτερα κομμάτια του φετινού άλμπουμ με τίτλο " Vindicate".
Ο Johnny Marr προχώρησε στην κυκλοφορία του νέου του single με τίτλο "Ophelia", το οποίο διατίθεται μέσω της δισκογραφικής εταιρείας BMG. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτελεί το πρώτο ανεξάρτητο δείγμα νέου υλικού του Βρετανού μουσικού μετά το άλμπουμ "Fever Dreams Pts 1-4" και της συλλογής "Spirit Power: The Best of Johnny Marr". Τη σύνθεση, την ενορχήστρωση και την παραγωγή του κομματιού υπέγραψε ο ίδιος ο Marr στο προσωπικό του στούντιο, Factory Road, στο Μάντσεστερ, αναλαμβάνοντας τα κύρια φωνητικά, τις κιθάρες και τα συνθεσάιζερ.
Το single συνοδεύεται από επίσημο μουσικό βίντεο, τη σκηνοθεσία του οποίου επιμελήθηκε ο σταθερός συνεργάτης του, Mat Bancroft, με γυρίσματα που πραγματοποιήθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του βορειοδυτικού Ηνωμένου Βασιλείου. Παράλληλα με τη διάθεση του κομματιού στις ψηφιακές πλατφόρμες αναπαραγωγής, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του σε περιορισμένη έκδοση βινυλίου 7 ιντσών.
Live Review: The Cure, Nothing But Thieves, Matt Berninger @ Ejekt Festival, 15.07.2026
Live Reviews
Ιουλίου 28, 2026
Η 15η Ιουλίου ήταν σημειωμένη ως η μεγαλύτερη συναυλιακή ημέρα του 2026. Οι τιτανοτεράστιοι The Cure επέστρεψαν στην χώρα μας, στο πλαίσιο του Ejekt Festival που διεξήχθη για άλλη μια χρονιά στον εξωτερικό χώρο του OAKA, καταφέρνοντας να συγκεντρώσουν χιλιάδες κόσμου. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή αφού το πρόγραμμα του Ejekt άνοιξε ο Matt Berninger, γνωστός ως frontman των The National, ο οποίος παρουσίασε ένα σόλο πρόγραμμα βασισμένο τόσο στην προσωπική του δισκογραφία όσο και σε λίγες επιλεγμένες συνθέσεις του συγκροτήματός του. Η εμφάνισή του πραγματοποιήθηκε υπό το φως της ημέρας, με τον ίδιο να κινείται με άνεση στη σκηνή και να διατηρεί σταθερή εκτελεστική ακρίβεια στα φωνητικά. Αν και φαν του συγκροτήματος, πρέπει να ομολογήσω ότι τα τελευταία άλμπουμ των The National δεν μου είπαν και πολλά πράγματα και ακόμα λιγότερα οι προσωπικές δουλειές του κύριου Berninger. Ο τελευταίος όμως παρουσιάστηκε ιδιαίτερα ενεργητικός και με μεγάλη ένταση - δεδομένου και της ώρας - ζέστης που εμφανίστηκε και κέρδισε τους παρευρισκόμενους με την ανταπόκριση του κοινού να είναι κάτι παραπάνω από θερμή.
Τη σκυτάλη παρέλαβαν οι Βρετανοί Nothing But Thieves, οι οποίοι ανέβασαν σημαντικά τους ρυθμούς της βραδιάς. Το συγκρότημα παρουσίασε ένα συμπαγές setlist που κάλυψε τις σημαντικότερες στιγμές της δισκογραφίας τους, με τον τραγουδιστή Conor Mason να ξεχωρίζει για την τεχνική και τις φωνητικές του δυνατότητες. Τους θεωρώ μια πολύ καλή μπάντα που θα κούμπωναν καλύτερα σε ένα λάιβ π.χ. με τους Muse. Ζωντανά επίσης δεν μου πρόσφεραν το κάτι παραπάνω, σε σημείο που οριακά βαρέθηκα. Παρόλα αυτά ο ήχος τους διατηρήθηκε δυνατός και καθαρός, γεγονός που επέτρεψε την πλήρη ανάδειξη των εναλλακτικών rock κιθαριστικών θεμάτων. Η αρένα αντέδρασε άμεσα στους ρυθμούς των πιο δημοφιλών συνθέσεών τους, με έντονο χειροκρότημα φανερώνοντας ότι έχουν πολλούς φίλους μέσα στο εγχώριο κοινό.
Έφτασε λοιπόν η ώρα για τον βασικό λόγο που είχαν έρθει όλοι στον συναυλιακό χώρο. Τι έχει όμως μεσολαβήσει από την προηγούμενη εξαιρετική εμφάνιση των The Cure το 2019; Αρχικά το προφανές, δηλαδή τα επτά χρόνια αλλά κυρίως ένα φανταστικό άλμπουμ, το οποίο ήταν και το κορυφαίο του 2024 για το POEt'S SOUND. Δυστυχώς όμως δεν έπαιξαν ούτε ένα κομμάτι από το αριστουργηματικό "Songs Of A Lost World". Οι The Cure όμως δεν απογοητεύουν ό,τι και να παίξουν και δεν το έκαναν ούτε σε αυτή την περίσταση, χαρίζοντάς μας μια εμφάνιση που διήρκησε πάνω από δυο ώρες και κάλυψε ένα μεγάλο φάσμα της πολυετούς καριέρας τους. Ο Robert Smith και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ξεκίνησαν τη συναυλία με το "Plainsong" μέσα σε ένα σχεδόν κινηματογραφικό σκηνικό. Παρουσίασαν νωρίς στο πρόγραμμα κλασικά "χιτάκια" όπως τα "Pictures of You", "Lovesong", ενώ μεγάλη χαρά πήρα όταν μέσα σε αυτά άκουσα και τα "Catch" και "High". Αλλά αυτή η χαρά δε συγκρίνεται με τίποτα όταν ήρθε η στιγμή να ακούσω το αγαπημένο μου κομμάτι του συγκροτήματος, το "Burn". Συνολικά η εκτελεστική απόδοση της μπάντας χαρακτηρίστηκε από απόλυτη συνοχή και τεχνική αρτιότητα.
Η δομή του setlist περιέλαβε επίσης μια αναδρομή και στις πιο σκοτεινές περιόδους του συγκροτήματος, με την παρουσίαση κομματιών όπως τα "A Forest", "Push", "Play for Today", "Fascination Street" και "Disintegration". Ίσως έλειψε κάποιο κομμάτι από το "Pornography", ενώ πολύ θα ήθελα να ακούσω και το "Want". που απ'ό,τι είδα υπήρχε σε άλλα σετ του συγκεκριμένου τουρ. Με αποζημίωσαν όμως με το "alt.end" από τον ομώνυμο δίσκο τους που δεν είναι και πολύ αγαπημένος (αλλά προσωπικά τον λατρεύω). Το γεγονός είναι ότι οποιοδήποτε κομμάτι και αν διαλέξουν οι The Cure ή οποιοδήποτε σετ, το αποτέλεσμα θα είναι εξίσου φανταστικό. Έχουν τέτοια δισκογραφία που απλά δεν παίζει κανένα ρόλο, απλώς μετά το μόνο που μένει είναι οι προσωπικές προτιμήσεις του καθενός.
photo by Eva SklavouΒασικά δεν έχω πολλά να σχολιάσω για τη συναυλία των The Cure. Θα μπορούσα να πω πολλά επίθετα. Μαγική, υπερβλητική, καταπληκτική και πολλά ακόμα και ίσως μπορεί να μην είμαι τόσο αντικειμενικός γιατί πρόκειται για μια από τις αγαπημένες μου μπάντες. Αυτό που αναμφίβολα την ξεχώρισε από την προηγούμενη επίσκεψή τους ήταν το σετλιστ τους. Όχι τόσο τα κομμάτια αλλά η ροή που είχαν. Η τελευταία ήταν η ιδανική και αυτό την έκανε πολύ καλύτερη από εκείνη του 2019. Η ανταπόκριση του κοινού σε όλη τη διάρκεια ήταν καθολική, με τον κόσμο να παρακολουθεί με προσήλωση καθ' όλη τη διάρκεια της πολύωρης παραμονής τους επί σκηνής. Η συναυλία οδηγήθηκε στην ολοκλήρωσή της με μια σειρά από διαδοχικά χιτάκια, με τα "The Lovecats", "Close to Me", "Friday I'm in Love", "Why Can't I Be You?" και "Boys Don't Cry" να σε φέρνουν σε ένα σημείο που να νομίζεις ότι είναι...just like heaven!
Το αμερικανικό post-punk συγκρότημα των Protomartyr ανακοίνωσε την κυκλοφορία του νέου του στούντιο άλμπουμ με τίτλο "Hotel Usona", το οποίο πρόκειται να διατεθεί στις 25 Σεπτεμβρίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Domino. Ο δίσκος αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά του σχήματος έπειτα από τρία χρόνια και το άλμπουμ "Formal Growth In The Desert". Η παραγωγή του δίσκου πραγματοποιήθηκε από τον Dave Fridmann στα Tarbox Road Studios στη Νέα Υόρκη.
Παράλληλα με την ανακοίνωση του άλμπουμ, δημοσιοποιήθηκε το πρώτο single με τίτλο "Sounds We Cannot Hear". Το κομμάτι συνοδεύεται από επίσημο μουσικό βίντεο σε σκηνοθεσία των Danny Scharar και Harris Mayersohn, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο ηθοποιός Nate Varrone.
Ο Αυστραλός Buzz Kull επιστρέφει στην Αθήνα την Πέμπτη 27 Αυγούστου και το Death Disco. Ο Buzz Kull κατά κόσμον Marc Dwyer αποτελεί μία από τις πλέον ξεχωριστές και αινιγματικές παρουσίες της σύγχρονης αυστραλιανής underground σκηνής. Μέσα από έναν σκοτεινό και βαθιά συναισθηματικό ήχο, ο δημιουργός πίσω από το project εξερευνά θέματα υπαρξιακής αγωνίας, αποξένωσης και εσωτερικής αναζήτησης, αποτυπώνοντας με μοναδικό τρόπο τις πιο κρυφές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.
Αντλώντας επιρροές από το post-punk, το coldwave και το minimal wave, ο Buzz Kull συνθέτει ηχητικά τοπία όπου παλλόμενα synthesizers, υποβλητικά drum machines και στοιχειωμένα φωνητικά συνυπάρχουν σε απόλυτη ισορροπία. Το αποτέλεσμα είναι ένας καθηλωτικός ήχος που ισορροπεί ανάμεσα στη μελαγχολία και την ένταση, δημιουργώντας μια εμπειρία βαθιά συναισθηματική και λυτρωτική.
Η μουσική του δεν λειτουργεί απλώς ως καλλιτεχνική έκφραση, αλλά ως ένα μέσο εξερεύνησης των πιο σκοτεινών και εύθραυστων πλευρών της ανθρώπινης ύπαρξης. Μέσα από τις συνθέσεις του, ο Buzz Kull προσκαλεί το κοινό να αντιμετωπίσει τους προσωπικούς του φόβους, να αγκαλιάσει τις αδυναμίες του και να ανακαλύψει την ιδιαίτερη ομορφιά που κρύβεται μέσα στη θλίψη και την ενδοσκόπηση.
Σε μια εποχή που συχνά δίνει έμφαση στην επιφάνεια, ο Buzz Kull υπενθυμίζει ότι οι πιο ουσιαστικές ανθρώπινες εμπειρίες βρίσκονται στα βάθη του σκοταδιού, εκεί όπου η μουσική μετατρέπεται σε συναίσθημα και η μελαγχολία σε τέχνη.
Το βρετανικό συγκρότημα των Echo & the Bunnymen ανακοίνωσε την κυκλοφορία του 13ου στούντιο άλμπουμ του με τίτλο "Apples For Isaac", το οποίο έχει προγραμματιστεί να διατεθεί στις 18 Σεπτεμβρίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας BMG. Ο δίσκος, ο οποίος διαδέχεται το "Meteorites" του 2014 και αποτελεί την πρώτη δουλειά με νέο υλικό του σχήματος έπειτα από 12 χρόνια, περιλαμβάνει 11 συνθέσεις (είχαν μεσολαβήσει και δυο νέα κομμάτια το 2018 - τα "The Somnambulist" και "How Far?"). Στα 10 από τα 11 κομμάτια συμμετέχει στα τύμπανα ο εκλιπών Clem Burke, ντράμερ των Blondie, ο οποίος απεβίωσε κατά τη διάρκεια ολοκλήρωσης των ηχογραφήσεων. Παράλληλα με την ανακοίνωση του δίσκου, το συγκρότημα δημοσιοποίησε το πρώτο single με τίτλο "Brussels Is Haunted", το οποίο είναι διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες και συνοδεύεται από ένα κινούμενο (animated) μουσικό βίντεο σε σκηνοθεσία του Jef de Smet.
Τον Ιούνιο ακούσαμε το καινούριο κομμάτι των Villagers of Ioannina City με τίτλο "Ghosts in the Sky". Μετά από περίπου ένα μήνα ακρόασης μπορούμε να πω ότι παραμένει το ίδιο πορωτικό όσο μου είχε φανεί στην πρώτη ακρόαση. Το "Venceremos" αποτελεί το ομότιτλο κομμάτι του επερχόμενου άλμπουμ που αναμένεται να είναι διαθέσιμο στις 18 Σεπτεμβρίου από την Napalm records. Το βίντεο που συνοδεύει το κομμάτι αποτελεί τη συνέχεια της ιστορίας του βίντεο του πρώτου single και μπορείτε να το παρακολουθήσετε παρακάτω:
Live Review: The Offspring w/ Bad Religion & High Vis @ Release Athens, 07.07.2026
Bad Religion
Ιουλίου 16, 2026
Η συναυλιακή ημέρα της 7ης Ιουλίου 2026 στο πλαίσιο του Release Athens Festival στην Πλατεία Νερού ήταν αφιερωμένη κυρίως στον αμερικανικό punk rock/ pop punk ήχο. Η προσέλευση του κοινού υπήρξε μαζική από νωρίς, με τις καιρικές συνθήκες να μην εμποδίζουν τη ροή του προγράμματος και μιλάω κυρίως για την πρώτη μπάντα που βγήκε στη σκηνή της Πλατείας Νερού κάτω από αφόρητη ζέστη.
Η εμφάνιση των High Vis ξεκίνησε ακριβώς στις 19:00, με το βρετανικό σχήμα να παρουσιάζει έναν δυναμικό post-punk ήχο. Παρά την πρώιμη ώρα και τις επικρατούσες θερμοκρασίες, η μπάντα απέδωσε το υλικό της με υψηλή ενέργεια και εκτελεστική ακρίβεια, μοιράζοντας τα κομμάτια του σετ τους και στους τρεις δίσκους που έχουν. Στο πρόσωπο του Graham Sayle, το σχήμα έχει βρει έναν εξαιρετικό frontman. Ο ήχος τους διατηρήθηκε καθαρός και συμπαγής, γεγονός που βοήθησε στην άμεση ενεργοποίηση των πρώτων παρευρισκόμενων στην αρένα, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν θετικά στον ρυθμό και τη σκηνική παρουσία του συγκροτήματος, προσφέροντας το κατάλληλο εισαγωγικό έναυσμα για τη συνέχεια της ημέρας.
Η αλήθεια είναι το απόγευμα της Τρίτης 7 Ιουλίου βρέθηκα στην Πλατεία Νερού για τους Bad Religion, οι οποίοι ανέβηκαν στη σκηνή προσφέροντας ένα εξαιρετικό setlist, το οποίο κάλυψε ένα μεγάλο μέρος της εκτενούς δισκογραφίας τους, αλλά βασίστηκε σε κομμάτια από πολλά - πιο παλιά - ιστορικά άλμπουμ τους. Το συγκρότημα επέδειξε υψηλή εκτελεστική ακρίβεια, με τα χαρακτηριστικά μελωδικά φωνητικά της μπάντας σε πρώτο πλάνο. Βασικά η φωνή του Greg Graffin ακουγόταν να είναι σε πάρα πολύ καλή κατάσταση, απλώς προσωπικά μου έλειψε λίγο μεγαλύτερη ένταση. Η εμφάνισή τους περιέλαβε εμβληματικές συνθέσεις του σχήματος, όπως τα "21st Century (Digital Boy)", "Infected", "Punk Rock Song", "A Walk" και "I Want to Conquer the World", διατηρώντας την ένταση σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας τους.
Η ανταπόκριση του κοινού στην αρένα κατά την εμφάνιση των Bad Religion υπήρξε κάτι παραπάνω από θερμή. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής δημιουργήθηκαν mosh pits, ενώ καταγράφηκε έντονη συμμετοχή των παρευρισκόμενων στα ρεφρέν των περισσότερων τραγουδιών. Η μπάντα διατήρησε ελάχιστες παύσεις ανάμεσα στα κομμάτια, επιλέγοντας να δώσει έμφαση στη συνεχή ροή της μουσικής, γεγονός που συνέβαλε στη διατήρηση του ρυθμού στην Πλατεία Νερού μέχρι και την ολοκλήρωση του προγράμματός τους. Η εμφάνισή τους υπήρξε αντάξια του ονόματός τους, αλλά προσωπικά μόνο και μόνο που έπαιξαν το αγαπημένο μου "Anesthesia" με άφησαν απόλυτα ευχαριστημένο. Μας αποχαιρέτησαν με το "American Jesus" ολοκληρώνοντας μια ιστορική συναυλία.
Το κυρίως μέρος της βραδιάς ανήκε στους The Offspring, οι οποίοι κατάφεραν να γεμίσουν την Πλατεία Νερού σε μεγάλο βαθμό. Το setlist τους ήταν δομημένο γύρω από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες της καριέρας τους, ξεκινώντας δυναμικά και περιλαμβάνοντας κομμάτια-σταθμούς όπως τα "Come Out and Play", "All I Want", "Want You Bad" και "Staring at the Sun" (το αγαπημένο μου από το "Americana"). Τα μάτια όλων ήταν επικεντρωμένα στον Noodles και στον Dexter Holland οι οποίοι εμφανίστηκαν με μεγάλη ενέργεια, ευχάριστοι και αρκετά ομιλητικοί.
Η ροή του προγράμματος συνεχίστηκε με τη συμπερίληψη των δημοφιλών singles "Bad Habit" και "Gotta Get Away", καθώς και των πιο ρυθμικών "Pretty Fly (For a White Guy)", "Why Don't You Get a Job?" και "The Kids Aren't Alright", τα οποία οδήγησαν σε καθολική συμμετοχή του πλήθους στα φωνητικά μέρη και άπειρο χοροπηδητό. Οι The Offspring ενέταξαν επίσης στο setlist τους ορισμένες διασκευές σε Black Sabbath, Ozzy και Taylor Swift. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε πολύ θετικά σε αυτές, αλλά προσωπικά θα προτιμούσα να ακούσω 2,3 δικά τους κομμάτια καλύτερα. Άλλωστε δεν μου λείπει να δω μια πανκ μπάντα να διασκευάζει συνθέσεις κλασικού rock.
Η συναυλία οδηγήθηκε στην κορύφωσή της στο encore, με την εκτέλεση των "You're Gonna Go Far, Kid" και "Self Esteem", προκαλώντας τις εντονότερες αντιδράσεις και άλματα σε όλο το χώρο, μέσα σε ένα πλαίσιο μαζικής ανταπόκρισης. Ήμουν αρκετά επιφυλακτικός μιας και όταν είχα δει το σχήμα πριν από δυο δεκαετίες περίπου (σε ένα Rockwave μαζί με την Siouxsie αν θυμάμαι καλά) μου είχε αφήσει τις χειρότερες εντυπώσεις. Ευτυχώς όμως οι The Offspring εμφανίστηκαν σε μεγάλη διάθεση χαρίζοντας μας μια από τις πιο διασκεδαστικές φετινές συναυλίες.
Οι Interpol κυκλοφόρησαν το νέο τους single με τίτλο "Iron City". Το κομμάτι αποτελεί το τρίτο κατά σειρά δείγμα υλικού από το επερχόμενο όγδοο στούντιο άλμπουμ τους, "This Mirror Weighs a Ton", το οποίο έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 28 Αυγούστου από τη δισκογραφική εταιρεία Partisan Records. Η παραγωγή του δίσκου πραγματοποιήθηκε από τον Andrew Wyatt στο προσωπικό του στούντιο στο Manhattan. Το "Iron City", το οποίο διαδέχεται τα προηγούμενα singles "This Mirror Weighs a Ton"3 και "See Out Loud", συνοδεύεται από επίσημο visualizer βίντεο.
Η φεστιβαλική δραστηριότητα του Release Athens συνεχίστηκε την Τετάρτη 1 Ιουλίου στην Πλατεία Νερού, με ένα πρόγραμμα προσανατολισμένο στους εναλλακτικούς rock και ηλεκτρονικούς ήχους των τελευταίων δεκαετιών. Δυστυχώς τους Pale Blue Eyes δεν τους πρόλαβα, αλλά είχα πολλή περιέργεια να δω πως θα εμφανίζονταν τα επόμενα δυο ονόματα, τα οποία τα είχα ξαναπαρακολουθήσει πριν από δυο δεκαετίες περίπου. Η προσέλευση του κοινού υπήρξε μαζική, οδηγώντας σε υψηλή πληρότητα του χώρου πριν από την είσοδο των κύριων ονομάτων της βραδιάς. Η διοργάνωση εξελίχθηκε βάσει του προγραμματισμένου χρονοδιαγράμματος, με τον ήχο και τις οπτικές εγκαταστάσεις να ανταποκρίνονται στις τεχνικές απαιτήσεις των δύο μεγάλων προσκεκλημένων acts.
Η εμφάνιση των Garbage ξεκίνησε στις 19:45, με το συγκρότημα να παρουσιάζει ένα πρόγραμμα διάρκειας μίας ώρας και δεκαπέντε λεπτών. Η Shirley Manson και η υπόλοιπη μπάντα στήριξαν το setlist τους τόσο σε πρόσφατες συνθέσεις από τον δίσκο Let All That We Imagine Be the Light, όπως το εναρκτήριο "There's No Future in Optimism", το "Hold", το "Chinese Fire Horse" και το "The Day That I Met God" που έκλεισε την εμφάνισή τους, όσο και σε ιστορικές τους επιτυχίες. Η απόδοση του σχήματος χαρακτηρίστηκε από σταθερότητα, με τα "I Think I'm Paranoid", "Stupid Girl", "Special" και "Push It" να αποτελούν τα σημεία αιχμής του προγράμματος.
Στο ενδιάμεσο του set, οι Garbage ενέταξαν και μια διασκευή του κομματιού "Lovesong" των The Cure, εμπλουτίζοντας τη δομή του προγράμματός τους. Η ανταπόκριση των παρευρισκόμενων υπήρξε ιδιαίτερα θερμή κατά την εκτέλεση του "Only Happy When It Rains", όπου καταγράφηκε η εντονότερη συμμετοχή του κοινού στα φωνητικά. Η ηχητική κάλυψη κατά τη διάρκεια της παρουσίας των Garbage επέτρεψε την καθαρή ανάδειξη των κιθαριστικών μερών και των φωνητικών, εξασφαλίζοντας μια συμπαγή παρουσίαση της εναλλακτικής rock πλευράς του φεστιβάλ.
Στη συνέχεια, ο headliner της βραδιάς Moby ανέλαβε τη σκηνή, συνοδευόμενος από πλήρη ζωντανή μπάντα και γυναικεία φωνητικά, προσφέροντας ένα setlist προσανατολισμένο στις μεγαλύτερες εμπορικές του επιτυχίες. Η έναρξη της εμφάνισής του περιέλαβε τα "Bodyrock", "In My Heart" και "Go", δίνοντας αμέσως έναν έντονα ρυθμικό χαρακτήρα στην αρένα. Η δομή του προγράμματος περιέλαβε ένα mashup του "Next Is The E" με το "Without Me" του Eminem, καθώς και μια διασκευή του "Heroes" του David Bowie, επιβεβαιώνοντας τον πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα της ζωντανής του παρουσίασης.
Η απόδοση του Moby και των μουσικών του διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα ενέργειας, με κομμάτια όπως τα "Why Does My Heart Feel So Bad?", "Raining Again", "Disco Lies", "Honey" και "Extreme Ways" να προκαλούν συνεχή κινητικότητα στην Πλατεία Νερού. Το βασικό μέρος του προγράμματος ολοκληρώθηκε με το "Natural Blues", ενώ για το encore ο καλλιτέχνης επέστρεψε στη σκηνή εκτελώντας τα "Lift Me Up" και "Feeling So Real". Η ανταπόκριση του πλήθους κατά τη διάρκεια του κλεισίματος ήταν καθολική, με την ηλεκτρονική και rave αισθητική των συνθέσεων να κυριαρχεί στην αρένα μέχρι τη λήξη της εκδήλωσης.
Live Review: Three Days Grace w/ Black Veil Brides @ Release Athens, 26.06.2026
Black Veil Brides
Ιουλίου 10, 2026
Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ότι θα ερχόταν ποτέ η μέρα που θα είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους Three Days Grace στην Ελλάδα. Κυρίως μιας και μιλάμε για μια μπάντα που έκανε επιτυχία περίπου πριν από δυο δεκαετίες. Όμως λίγο ότι η διασκέδαση έχει αλλάξει, μιας και τα λάιβ - είτε μιλάμε για συναυλίες είτε για πανηγύρια είναι το νέο τρεντ - λίγο και οι προσφορές του Release Athens Festival, έφερε στην Πλατεία Νερού 16.000 κόσμο. Αν υπολογίσει κανείς και την προσθήκη των Black Veil Brides στο line-up, η συγκεκριμένη πρόταση ήταν πολύ θελκτική. Το πρόγραμμα της ημέρας άνοιξε το σχήμα των Overgrown, το οποίο δυστυχώς δεν κατάφερα να το παρακολουθήσω.
Οι Black Veil Brides ήρθαν στην χώρα μας φέρνοντας στις "αποσκευές" τους το ολοκαίνουριο, φετινό, άλμπουμ τους με τίτλο "Vindicate". Το συγκρότημα επέδειξε υψηλό επίπεδο τεχνικής κατάρτισης και σκηνικής παρουσίας, με τον ήχο τους να διατηρείται συμπαγής καθ' όλη τη διάρκεια της εμφάνισής τους. Η ανταπόκριση των παρευρισκόμενων στην αρένα υπήρξε θερμή, με το κοινό να συμμετέχει ενεργά τόσο στα ρυθμικά μέρη όσο και στα φωνητικά των πιο γνωστών συνθέσεών τους, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή βάση οπαδών που διαθέτει το σχήμα στη χώρα. Βασικά αυτό που με εντυπωσίασε ήταν το γεγονός ότι είδα πολύ κόσμο με μπλουζάκια του συγκροτήματος ή που ήξερε όλους τους στίχους των κομματιών τους. Και κάπως έτσι δικαιολογείται το πρόσφατο sold out συναυλία τον ερχόμενο Φεβρουάριο στην Αθήνα.
Το setlist των Black Veil Brides περιελάμβανε κομμάτια-σταθμούς της πορείας τους, με τη ροή των εκτελέσεων να αναδεικνύει την κιθαριστική δουλειά των Jake Pitts και Jinxx, όμως τα χαρακτηριστικά φωνητικά του Andy Biersack ήταν το στοιχείο που ξεχώρισε. Η μπάντα διατήρησε μια στιβαρή σκηνική παρουσία, αποφεύγοντας τις μεγάλες παύσεις και δίνοντας έμφαση στη συνεχή ροή των συνθέσεων. Η ανταπόκριση του κοινού στις πρώτες γραμμές της αρένας ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτική, με συνεχή συνθήματα και ρυθμικές αντιδράσεις, γεγονός που επιβεβαίωσε τον ρόλο του συγκροτήματος ως ενός εκ των κυρίων πόλων έλξης της συγκεκριμένης φεστιβαλικής ημέρας. Το σχήμα μας αποχαιρέτησε με το "In The End" με το τέλος να επιφυλάσσει τον μεγαλύτερο χαμό.
Είχε έρθει η ώρα για την παρθενική εμφάνιση των Three Days Grace επί ελληνικού εδάφους, η οποία ξεκίνησε στις 21:45 και διήρκεσε περίπου μία ώρα και σαράντα λεπτά. Το συγκρότημα παρουσίασε ένα εκτενέστατο πρόγραμμα χωρισμένο σε δύο βασικά μέρη, δίνοντας έμφαση τόσο στο νέο τους υλικό από τον δίσκο "Alienation" όσο και στις ιστορικές τους επιτυχίες. Η έναρξη έγινε με τα "It's All Over", "Dominate" και το δημοφιλές "Animal I Have Become", θέτοντας αμέσως τις βάσεις για υψηλή κινητικότητα στην αρένα, όπου τα mosh pits άνοιγαν το ένα μετά το άλλο.
Η απόδοση της μπάντας χαρακτηρίστηκε από σταθερή ενέργεια και ακρίβεια στην εκτέλεση, με το setlist να περιλαμβάνει κομμάτια όπως τα "Break", "I Am Machine", "Pain" και "I Hate Everything About You". Ιδιαίτερο σημείο του προγράμματος αποτέλεσε μια ακουστική εκτέλεση του "Don't Wanna Go Home Tonight", καθώς και ένα medley που ένωσε τα "Chalk Outline", "Porn Star Dancing" και "My Sharona". Η ροή του live διατηρήθηκε σε έντονους ρυθμούς, με το κοινό να ακολουθεί αδιάκοπα τις οδηγίες του συγκροτήματος για συμμετοχή.
Το δεύτερο μέρος της εμφάνισης των Three Days Grace περιέλαβε κομμάτια όπως το "World So Cold", το οποίο εκτελέστηκε με μια εισαγωγή βασισμένη στο "Parabol" των Tool, καθώς και τα "Just Like You", "The Good Life" και "Painkiller". Η οριστική λήξη της συναυλίας επήλθε στις 23:25 με τα "Never Too Late" και "Riot", τα οποία προκάλεσαν τη μέγιστη δυνατή ανταπόκριση και ένταση από την πλευρά της αρένας, σφραγίζοντας την πρώτη επίσημη παρουσία του συγκροτήματος στην Αθήνα με απόλυτη οργανωτική και εκτελεστική επιτυχία.
Οι Black Veil Brides επιστρέφουν στην Αθήνα την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2027, στο Floyd Live Music Venue. Μετά την καταιγιστική εμφάνισή τους στο Release Athens - την πρώτη τους στη χώρα μας για την οποία θα μιλήσω σε άλλη ανάρτηση - το σχήμα επιστρέφει για το πρώτο headline show τους στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας ένα full set με όλα τα αγαπημένα κομμάτια τους. Κυρίως όμως φαντάζομαι ότι θα παρουσιάσουν υλικό από το πολύ καλό φετινό τους άλμπουμ με τίτλο "Vindicate", το οποίο κινείται στα πιο πρόσφατα metalcore μονοπάτια τους.
Ο Chopper προχώρησε στην επίσημη κυκλοφορία του νέου του single με τίτλο "New Body", το οποίο είναι πλέον διαθέσιμο ψηφιακά. Την κυκλοφορία και διανομή του κομματιού έχει αναλάβει η δισκογραφική εταιρεία Elevator Records. Η σύνθεση και η παραγωγή του single πραγματοποιήθηκαν εξ ολοκλήρου από τον Chopper, ο οποίος ανέλαβε επίσης τα κύρια φωνητικά, τα συνθεσάιζερ και τον προγραμματισμό (programming). Αυτό είναι το πρώτο νέο υλικό μετά το άλμπουμ "Shock Pop - The Album", που αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες δουλειές του 2024 για το POEt'S SOUND.
Στο τεχνικό και εκτελεστικό μέρος της παραγωγής, η μίξη του ήχου έγινε από κοινού από τον Mads Kinnerup και τον Chopper. Στο κομμάτι συμμετέχουν επιπλέον η MariMille στα δεύτερα φωνητικά, ο David Schlüter στην κιθάρα και ο Jason Lee Cameron στο μπάσο.
Live Review: Limp Bizkit w/ Viagra Boys & Ecca Vandal @ Release Athens, 15.06.2026
Ecca Vandal
Ιουνίου 26, 2026
Η εναρκτήρια ημέρα του Release Athens Festival για το 2026 πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 15 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού, σηματοδοτώντας παράλληλα και την πρώτη επίσκεψη των Limp Bizkit στην Ελλάδα. Η προσέλευση του κοινού υπήρξε μαζική, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για περίπου 20.000 παρευρισκόμενους. Το πρόγραμμα της ημέρας συμπλήρωσαν το σουηδικό post-punk σχήμα των Viagra Boys και η Αυστραλή Ecca Vandal, προσφέροντας ένα πολυσυλλεκτικό line-up που κάλυψε ένα ευρύ φάσμα από τον εναλλακτικό, τον punk και τον nu-metal ήχο, με τη ροή των εμφανίσεων να τηρείται με ακρίβεια βάσει του χρονοδιαγράμματος.
Το φεστιβάλ άνοιξε με την Ecca Vandal, η οποία εμφανίστηκε μπροστά σε ένα ήδη πυκνό κοινό παρά την πρώιμη ώρα. Η καλλιτέχνης, πλαισιωμένη από την μπάντα της, παρουσίασε ένα δυναμικό κράμα από nu metal. punk, hip-hop και electro στοιχεία. Η εμφάνισή της βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην πρόσφατη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο "Looking for People to Unfollow". Η απόδοση του σχήματος χαρακτηρίστηκε από σταθερότητα και υψηλή κινητικότητα επί σκηνής, με τον ήχο να διατηρείται καθαρός, γεγονός που προκάλεσε την άμεση και θετική ανταπόκριση του κοινού και μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασε. Θα την έχω στο νου μου...
Στη συνέχεια, τη σκυτάλη παρέλαβαν οι Viagra Boys, οι οποίοι επιβεβαίωσαν τη σταθερή απήχηση που απολαμβάνουν τα τελευταία χρόνια στο εγχώριο κοινό. Η εξαμελής μπάντα από τη Στοκχόλμη παρουσίασε ένα set βασισμένο στο ιδιότυπο, σατιρικό post-punk ύφος της, με τον τραγουδιστή Sebastian Murphy να ηγείται της σκηνικής παρουσίας. Το συγκρότημα εκτέλεσε δημοφιλείς συνθέσεις όπως τα "Sports", "Punk Rock Loser", "Ain't No Thief" και "Troglodyte", ενώ το setlist περιέλαβε και κομμάτια από το περσινό τους άλμπουμ, κλείνοντας την εμφάνισή τους με το "Research Chemicals". Η απόδοσή τους συνοδεύτηκε από έναν συμπαγή και δυνατό ήχο, με το σαξόφωνο του Oskar Carls και τα πλήκτρα του Elias Jungqvist να ξεχωρίζουν, προετοιμάζοντας το έδαφος για το κυρίως μέρος της βραδιάς μέσα σε ένα έντονα ρυθμικό κλίμα στην αρένα. Συνολικά μια εξαιρετική εμφάνιση που στηρίζει τη φήμη που έχει η μπάντα σχετικά με τα λάιβ της, αλλά προσωπικά την προηγούμενη φορά που τους είχα δει, στο Release Athens το 2023, μου είχαν φανεί ακόμα καλύτεροι.
Η εμφάνιση των Limp Bizkit ξεκίνησε με ένα προγραμματισμένο οπτικό παιχνίδι στις γιγαντοοθόνες, όπου μια αντίστροφη μέτρηση μαζί με κάποια memes, προκάλεσαν τις αντιδράσεις του πλήθους πριν την είσοδο του συγκροτήματος. Η έναρξη έγινε με τα "Just Like This" και "9 Teen 90 Nine", ενώ πολύ νωρίς στο πρόγραμμα τοποθετήθηκε το "Break Stuff", προκαλώντας άμεση κινητικότητα και τη δημιουργία των πρώτων μεγάλων mosh pits στην αρένα. Η σκηνική παρουσία του Fred Durst χαρακτηρίστηκε από την τυπική του άνεση, επικοινωνία και τις χαρακτηριστικές κινήσεις - πόζες του, ενώ ο κιθαρίστας Wes Borland, με την παραδοσιακά εκκεντρική ενδυμασία του, καθοδήγησε το ηχητικό μέρος με βαριά riffs, ενσωματώνοντας μάλιστα το εισαγωγικό θέμα του "Master of Puppets" των Metallica πριν από το κομμάτι "Hot Dog". Σε αντίθεση με αυτά που διαβάζαμε στα 90s και στα 00s, ο Durst εμφανίστηκε ευγενέστατος, χαμογελαστός και φυσικά άψογα επαγγελματικός.
Το setlist των Αμερικανών nu-metalάδων κινήθηκε γύρω από το "Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water", τις μεγαλύτερες εμπορικές τους επιτυχίες δηλαδή, διατηρώντας την ενέργεια σε υψηλά επίπεδα. Ακούστηκαν μεταξύ άλλων τα "My Generation", "Boiler", "Rollin'" και "My Way". Κατά τη διάρκεια του "Full Nelson", το συγκρότημα ανέβασε δύο γυναίκες από το κοινό στη σκηνή για να συμμετάσχουν στα φωνητικά. Ήταν απόλυτα εμφανές ότι το μεγαλύτερο ποσοστό είχε έρθει να ακούσει τα 2,3 χιτάκια από αυτό τον δίσκο και εντύπωση μου έκανε η χλιαρή ανταπόκριση, τουλάχιστον γύρω μου, που είχε ακόμα και το "Nookie" σε σχέση με τα προαναφερθέντα κομμάτια. Το μεγαλύτερο αρνητικό όμως της εμφάνισης των Limp Bizkit ήταν το γεγονός ότι στα ενδιάμεσα των κομματιών, ο DJ Lethal αναλάμβανε τη ροή, παίζοντας γνωστά κομμάτια δίνοντας ανάσες στο συγκρότημα κόβοντας εντελώς όμως τον ρυθμό της συναυλίας.
Προς το κλείσιμο της βραδιάς, το συγκρότημα παρουσίασε το "Bring It Back" και τη γνωστή διασκευή στο "Behind Blue Eyes" των The Who, η οποία οδήγησε σε καθολική συμμετοχή του κοινού στα φωνητικά. Η εμφάνιση ολοκληρώθηκε με το "Take a Look Around" και με το "Break Stuff", σε μια ασυνήθιστη κίνηση που έφερε το γκρουπ να παίζει το κομμάτι για δεύτερη φορά, γεγονός που οδήγησε στην κορύφωση των αντιδράσεων του κόσμου. Παρά τις επιμέρους παρατηρήσεις μερίδας των παρευρισκόμενων για την ανάγκη υψηλότερης έντασης στον ήχο ή για την προσθήκη περισσότερων κομματιών αντί των ενδιάμεσων dj μουσικών διαλειμμάτων, η ανταπόκριση του κοινού παρέμεινε θερμή καθ' όλη τη διάρκεια, με mosh pits να εμφανίζονται σε όλη την Πλατεία Νερού.
Οι Villagers of Ioannina City κυκλοφόρησαν το νέο τους single με τίτλο "Ghosts in the Sky", το οποίο αποτελεί το πρώτο δείγμα υλικού από τον επερχόμενο, τρίτο κατά σειρά στούντιο δίσκο του. Αυτός έρχεται επτά χρόνια μετά το εξαιρετικό άλμπουμ "Age of Aquarius". Το επερχόμενο άλμπουμ θα ονομάζεται "Venceremos" και θα είναι διαθέσιμο στις 18 Σεπτεμβρίου 2026 μέσω της Napalm Records. Οι VIC παρουσίασαν και ένα πολύ όμορφο βίντεο για το νέο single, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω:
Το ελληνικό goth συγκρότημα των Cold Remembrance κυκλοφόρησε το νέο του single με τίτλο "A Puppet's Lament". Το κομμάτι αποτελεί τον προπομπό του επερχόμενου, τρίτου, στούντιο άλμπουμ του σχήματος, με τίτλο "Children of Entropy". Αυτό θα αποτελέσει τον διάδοχο δίσκο του "Damages", που αποτέλεσε την κορυφαία εγχώρια δουλειά του 2023 για το POEt'S SOUND. Το video του "A Puppet’s Lament" μπορείτε να το παρακολουθήσετε παρακάτω:
Διαβάστε επίσης:

















