Το Winter Plisskën Festival επιστρέφει φέτος στις 1 και 2 Δεκεμβρίου και θα διεξαχθεί σε τρεις χώρους (Piraeus Academy, Metallourgeion, Loft). Την πρώτη μέρα, headliner θα είναι ο διάσημος τζαζ μουσικός από την Αιθιοπία, Mulatu Astatke, αλλά το όνομα που αναμφίβολα θα συζητηθεί περισσότερο είναι αυτό του Mac DeMarco, μιας και ο Καναδός slacker αποτελεί ένα από τα αγαπημένα παιδιά του μουσικού τύπου αλλά και το δυνατό χαρτί της, προσωπικής μου αδυναμίας, δισκογραφικής εταιρίας Captured Tracks. Από τα υπόλοιπα σχήματα που ανακοινώθηκαν θα ξεχώριζα αυτά των Liars, Holy Fuck και Andy Stott. Για περισσότερες πληροφορίες για το φεστιβάλ και ολόκληρο το line-up κατευθυνθείτε εδώ.
Νέα από 3 σχήματα της Captured Tracks: Juan Wauters, Perfect Pussy και Mac DeMarco
Captured Tracks Ιανουαρίου 17, 2014
Ο Juan Wauters, τραγουδιστής των The Beets, κυκλοφορεί στις 4 Φεβρουαρίου τον πρώτο προσωπικό του δίσκο, με τίτλο "North American Poetry", από την Captured Tracks (εταιρία που κυκλοφόρησε και τον δεύτερο δίσκο της μπάντας του -"Stay Home"- το 2011). Από την νέα indie pop δουλειά, που είναι ποτισμένη στα 60s, είναι γνωστό εδώ και δυο μήνες περίπου το πρώτο single "Waters", ενώ πρόσφατα ο Wauters παρουσίασε ένα επίσημο βίντεο για το κομμάτι "Sanity or Not".
Η τελευταία προσθήκη της Captured Tracks είναι η θορυβώδης punk μπάντα των Perfect Pussy. Το συγκρότημα έχει καταφέρει σε σύντομο χρονικό διάστημα να συγκεντρώσει την προσοχή μεγάλης μερίδας του μουσικού τύπου. Σε αυτό έχει βοηθήσει και η ιδιαίτερα στυλιζαρισμένη εμφάνισή τους, όμως σίγουρα στις 18 Μαρτίου που κυκλοφορεί το ντεμπούτο τους "Say Yes To Love", θα γίνει πιο ξεκάθαρο αν η μουσική επικρατεί της εικόνας τους. Μέχρι τότε μπορείτε να ακούσετε το πρώτο single με τίτλο "Driver":
Μια πιο παλιά καραβάνα στην δισκογραφική του Mike Sniper είναι ο Mac Demarco, που το 2012 κυκλοφόρησε το αρκετά αξιόλογο δεύτερο δίσκο του με τον απλό τίτλο "2". Η τρίτη του ολοκληρωμένη δουλειά τιτλοφορείται "Salad Days" και αναμένεται τον Απρίλιο. Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε τρία νέα κομμάτια από την πρόσφατη ζωντανή ηχογράφηση του Demarco για τον ραδιοφωνικό σταθμό CKUA:
Αυτή την φορά δεν αναφέρομαι σε κάποια νέα μπάντα, αλλά για στην δισκογραφική εταιρία του Mike Sniper η οποία υπάρχει από το 2008. Η ανάγκη του Sniper να στεγάσει ο ίδιος το δικό του μουσικό σχήμα, το θορυβώδες post-punk των Blank Dogs, ήταν ο βασικός λόγος ίδρυσης της Captured Tracks, που εδώ και 5 χρόνια έχει αναδείξει πολλές μπάντες που συνεχίζουν να μας απασχολούν και συνεχίζει να το κάνει. Το βαρύ πυροβολικό της εταιρίας, πέρα από την μπάντα του εγκεφάλου της εταιρίας, είναι οι The Soft Moon, μια από τις καλύτερες μπάντες αυτή την στιγμή και στην οποία έχω αναφερθεί αρκετές φορές τελευταία λόγω του καταπληκτικού δεύτερου δίσκου τους "Zeros". Αλλά δεν είναι μόνο οι The Soft Moon που έχει να επιδείξει η εταιρία. Οι Dum Dum Girls και οι Girls Names κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ΕΡ υπό την δισκογραφική στέγη του Sniper, οι Led Er Est και οι Veronica Falls το δεύτερο 7" τους, ενώ οι Thee Oh Sees και οι The Fresh & Onlys την επέλεξαν για την τέταρτη δισκογραφική δουλειά τους, τα "Dog Poison" και "August In My Mind" αντίστοιχα. Η Νεουρκέζικη εταιρία είναι το αποκλειστικό σπίτι των Wild Nothing, οι οποίοι έχουν κυκλοφορήσει 2 πολύ καλούς dream pop δίσκους και αρκετά singles και EPs. Από το υπόλοιπο δυναμικό της προσωπικά ξεχωρίζω το indie pop των Minks, το kraut-ικό electro των Thieves Like Us, το shoegaze pop των Blouse, το synth-pop των Soft Metals, Silk Flowers και Gary War. Έχει τύχει να διαβάσω σε αρκετά άρθρα για την σχεδόν τυφλή εμπιστοσύνη που απολάμβαναν εταιρίες, όπως η 4AD Records την δεκαετία του 80, λόγω των πολύ αξιόλογων και προσεγμένων κυκλοφοριών τους. Χωρίς φυσικά να μπαίνω σε ιερόσυλες συγκρίσεις, μπορώ να πω ότι κάπως παρόμοια νοιώθω με την Captured Tracks, με αποκορύφωμα την περσινή χρονιά. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να μην ισχύει κάτι τέτοιο αφού μέσα στο 2012 είχαμε τόσο αξιόλογες δουλειές από τους DIIV, Craft Spells, Holograms, Mac Demarco, Naomi Punk και φυσικά τους The Soft Moon. Επίσης έχει ξεκινήσει μια σειρά από πολύ προσεγμένες επανεκδόσεις ιστορικών συγκροτημάτων όπως οι Cleaners From Venus, For Against, Medicine, The Monochrome Set και The Wake μεταξύ άλλων. Αλλά και στην φετινή χρονιά έχει μπει δυναμικά η εταιρία με τις κυκλοφορίες των Widowspeak, Beach Fossils και πιο πρόσφατα του Alex Calder. Μακάρι να επιδείξει και την ανάλογη διάρκεια αλλά σήμερα πάντως θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ζωντανά το πιο δυνατό χαρτί της Captured Tracks, τους Soft Moon.
Επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα της Captured Tracks: capturedtracks.com
Πριν από περίπου ένα μήνα ολοκληρώνονταν η φετινή
blogovision, αλλά πέρα από τους δίσκους που παρουσίασα σε αυτή, μέσα στη χρονιά
υπήρξαν και άλλες αξιόλογες κυκλοφορίες που ξεχώρισα και πρόκειται να αναφερθώ.
Η αρχική λίστα με τα πρώτα είκοσι άλμπουμ μικρές διαφοροποιήσεις έχει, και
αυτές λόγω κάποιων κυκλοφοριών προς το τέλος του 2012. Φυσικά αυτός είναι ο
λόγος που τέτοιες λίστες τις αναρτώ προς το τέλος Ιανουαρίου (για να
"προλάβω" περιπτώσεις όπως έγινε πέρσι με τον δίσκο των The Black
Keys), αλλά αυτό πέρα από την μικρή σημασία που έχει, είναι και κάτι που θα ασχοληθώ
αργότερα. Για τις θέσεις 30 με 40 οι δίσκοι που μου τράβηξαν την προσοχή είναι:
31. Mac Demarco
- 2 : Ο Καναδός τραγουδοποιός της Captured Tracks συνδυάζει
50s, 60s rock στοιχεία
με επιρροές από Pavement,
Bowie και
Talking Heads και παραδίδει την δεύτερη κυκλοφορία του για φέτος.
32. Xiu Xiu – Always: Στο όγδοο άλμπουμ οι Xiu Xiu (ή αλλιώς
ο Jamie Stewart), κάνουν ίσως ένα άνοιγμα σε ένα πιο ευρύ κοινό, με κομματάρες
όπως τα "Hi" και "Joey's Song".
33. Cult Of
Youth - Love Will Prevail: Folk post-punk? Μικρή σημασία έχει η ταμπέλα
που θα τους δοθεί, μιας και εδώ οι Cult Of Youth ξεφεύγουν από την βαριά
επιρροή των Death In June και Current 93.
34. Spector - Enjoy It While It Lasts:Ένας πολύ καλός
βρετανικός ποπ δίσκος, γεμάτος κομμάτια για τα indie,και όχι μόνο, dancefloors
του Νησιού, με το "Celestine" να ξεχωρίζει.
35. Motorama - Calendar: Το πιο καθαρό post-punk του
"Alps" γίνεται αρκετά πιο μελωδικό θυμίζοντας Echo And The Bunnymen,
όπως άλλωστε και το εξώφυλλο του δεύτερου δίσκου τους.
36. Slug Guts
- Playin’ in Time With the Deadbeat :Sacred Bones και
πάλι(μετά τους Cult Of Youth),
και εδώ οι Αυστραλοί παράγουν ένα ευπρόσδεκτο θόρυβο με το α λα The Birthday Party punk τους.
37. Tame Impala - Lonerism : Μπορεί το ψυχεδελικό ροκ να
είναι ένα είδος μουσικής που δεν ακούω και τόσο πολύ και το πρώτο τους άλμπουμ
να μην μου είπε και τίποτα, αλλά το "Lonerism" είναι ένας αξιόλογος
δίσκος που δικαιολογεί το ντόρο γύρω από το όνομα τους.
38. Porcelain Raft
– Strange Weekend
:Άλλη μια πολύ καλή κυκλοφορία από την Secretly Canadian, με τον Mauro Remiddi στο
ντεμπούτο του ως Porcelain Raft να προσφέρει αξιόλογη ονειρική indie pop.
39. Α Black People – Red Eyes: Μια αρκετά θορυβώδης εκδοχή
της goth-rock εκδοχή της μπάντας με ορισμένα ατμοσφαιρικά σημεία. Ακούστε ολόκληρο το "Red
Eyes" παρακάτω:
40. Grimes - Visions: "Αυτό που ξεχωρίζει πέρα από τα
όποια dream pop, trip hop ή electro pop στοιχεία και τις αναφορές που φτάνουν
ως τους Cocteau Twins και τους This Mortal Coil, είναι τα πολλά επίπεδα του
ήχου που σε κάνουν να ανακαλύπτεις κάτι νέο σε κάθε ακρόαση...". Διαβάστε
όλο το album review του "Visions" εδώ.
+ 2 "παραλείψεις":
Bruce Springsteen - Wrecking Ball : Τι να πει κανείς για έναν καλλιτέχνη`σαν τον Bruce Springsteen; Στον δέκατοέβδομο(!) πλέον άλμπουμ του, βρίσκεται στο κλίμα της εποχή όσο λίγοι, κυκλοφορεί ακόμα κομματάρες και συνολικά μια πολύ αξιόλογη δουλειά. Μακάρι να επαληθευτούν οι φήμες και να δούμε τον The Boss τον Μάιο στην χώρα μας.
Led Er Est - The Diver : Οι Led Er Est μετά από το πολύ αξιόλογο ντεμπούτο τους, "Dust on Common", κυκλοφορούν άλλο ένα ενδιαφέρον άλμπουμ, όμως για μένα δεν φτάνει στα επίπεδα του πρώτου τους.
POEt'S Best of 2012 Part.II : No.21 - 30
POEt'S Best of 2012 Part.I : No.31 - 40
















