Το 2019 μετράει μόνο λίγες ημέρες αλλά ήδη δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει ίσως την πιο ενδιαφέρουσα χρονιά της δεκαετίας, κρίνοντας πάντα από τις δουλειές που έχουν ανακοινωθεί αλλά και από αυτές που αναμένονται να ανακοινωθούν. Γνωρίζω ότι κάθε χρόνο λέγεται το ίδιο "αστείο", αλλά η φετινή χρονιά συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι αυτή που θα ακούσουμε το νέο άλμπουμ των Tool. Φυσικά αναμένονται και οι νέες δουλειές των Pearl Jam, My Bloody Valentine, L7, Rammstein, Slipknot, The Cure και πολλών ακόμα, για τις οποίες όμως δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες. Οπότε οι δέκα επιβεβαιωμένοι επερχόμενοι δίσκοι για το πρώτο τρίμηνο του 2019 που έχω ξεχωρίσει, είναι (σειρά βάση επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας):

01. The Twilight Sad - IT WON/T BE LIKE THIS ALL THE TIME (18 Ιανουαρίου, Rock Action)

02. Lost Under Heaven Love Hates What You Become (18 Ιανουαρίου, Mute)

03. Blood Red Shoes - Get Tragic (25 Ιανουαρίου, Jazz Life)

04. Swervedriver - Future Ruins (25 Ιανουαρίου, Dangerbird)

05. TOY - Happy In The Hollow (25 Ιανουαρίου, Tough Love Records)

06. White Lies - FIVE (1 Φεβρουαρίου, PIAS)

07. Methyl Ethel - Triage (15 Φεβρουαρίου, 4AD Records)

08. Ladytron - Ladytron (15 Φεβρουαρίου, !K7)

09. Gang Of Four - Happy Now (1 Μαρτίου, S/R)

10. UNKLE - The Road: Part II (Lost Highway) (29 Μαρτίου, Songs For The Def)

Οι Methyl Ethel κυκλοφόρησαν πέρσι τον δεύτερο δίσκο της καριέρας τους από την 4AD Records, ο οποίος αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους του 2017 για το POEt'S SOUND. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Everything Is Forgotten", εδώ. Πλέον οι Αυστραλοί έκαναν γνωστό το νέο τους single με τίτλο "Scream Whole", αλλά και ένα νέο βίντεο που συντροφεύει το κομμάτι.

Το να προσπαθήσει κανείς να επιλέξει μερικά κομμάτια από μια τεράστια δισκογραφική παραγωγή κάθε χρόνο, ακόμα και αν επικεντρωθεί σε ένα είδος, είναι κάτι υπερβολικά δύσκολο. Επίσης μπορεί τα κομμάτια που ξεχωρίζουν από κάποιο δίσκο μπορούν να αλλάξουν με τις συνεχείς ακροάσεις. Άλλωστε εκεί φαίνονται και οι καλές δουλειές, όταν μπορούν να προσφέρουν αυτή την επιλογή. Για άλλη μια χρονιά κράτησα τον κανόνα του ενός κομματιού ανά άλμπουμ, ώστε να μπορέσω να παρουσιάσω όσα περισσότερα γίνεται. Τα είκοσι από αυτά που έπαιξαν περισσότερο στο repeat μου είναι:

20. Queens Of The Stone Age - The Way You Used To Do (Villains)

19. Morrissey - Spent Τhe Day Ιn Bed (Low In High-School)

18. Drab Majesty - Cold Souls (The Demonstration)

17. Sonic Jesus - No Way (Grace)

16. The Horrors - Machine (V)

15. Spoon - WhisperI'lllistentohearit (Hot Thoughts)

14. Dune Messiah - What You've Become (The Iron Oak)

13. Algiers - The Underside Of Power (The Underside Of Power)

12. Methyl Ethel - Ubu (Everything Is Forgotten)

11. Me And That Man - My Church Is Black (Songs Of Love And Death)

10. Liam Gallagher - Wall Of Glass (As You Were)

09. City Calm Down - Blame (Blame single)

08. IDLES - Mother (Brutalism)

07. Wolf Parade - Lazarus Online (Cry Cry Cry)

06. Protomartyr - A Private Understanding (Relatives In Descent)

05. The Underground Youth - Alice (What Kind Of Dystopian Hellhole Is This?)

04. John Maus - The Combine (Screen Memories)

03. Slowdive - Sugar For The Pill (Slowdive)

02. The Jesus And Mary Chain - War On Peace (Damage And Joy)

01. Out Lines - There Is A Saved Place (Conflats)

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.01 - 10

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.31 - 40

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Την περσινή χρονιά, με χαρά είδα την εμφάνιση όλων και περισσότερων πολιτικοποιημένων συγκροτημάτων, με κύρια αφορμή τη κατάσταση σε Αγγλία και Αμερική. Επίσης το 2017 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν η χρονιά των μεγάλων δισκογραφικών επιστροφών. Οι Slowdive κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ μετά από είκοσι δυο χρόνια, ενώ οι The Jesus And Mary Chain μετά από δέκα εννιά χρόνια. Αλλά ήταν μια άλλη "μικρότερη" επιστροφή που με κέρδισε περισσότερο. Μετά από περίπου έξι χρόνια απουσίας, τόσο δισκογραφικά όσο και συναυλιακά, ο John Maus επέστρεψε την περσινή χρονιά με άλλη μια φανταστική δουλειά. Και έχει και συνέχεια το 2018...

No.10 Sally Dige - Holding On (Avant! Records): Η κορυφαία new wave κυκλοφορία της χρονιάς έρχεται από την Δανοκαναδέζα Sally Dige. Τα φωνητικά της αναμφίβολα καταφέρνουν να κλέψουν την παράσταση, όπως άλλωστε και η μαεστρία της να κινείται από τα πιο χορευτικά κομμάτια στα πιο μελαγχολικά.

Ακούστε: "Be Gone", "Holding On" 

No.09 Sonic Jesus - Grace (Fuzz Club Records): Το μουσικό ταξίδι που έχουν διανύσει οι Ιταλοί είναι αρκετά μεγάλο, αποδεικνύοντας ότι δεν φοβούνται να πειραματιστούν, όπως θα έπρεπε να κάνει κάθε νέα μπάντα. Έτσι οι Sonic Jesus μας παραδίδουν ένα δισκογραφικό αποτέλεσμα πολύ ανώτερο του ντεμπούτο τους και μας αφήνουν να περιμένουμε για το πως θα κινηθούν στο μέλλον. Διαβάστε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Grace" εδώ.

Ακούστε: "No Way", "I'm In Grace"

No.08 Idles - Brutalism (Balley Records): Μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές φωνές της σύγχρονης Αγγλίας, αποτελεί το νέο συγκρότημα των Idles. Ωμό, καυστικό, επιθετικό, αλλά κυρίως κερδίζει τις εντυπώσεις με την ειλικρίνεια και την αμεσότητα των στίχων τους.

Ακούστε: "Mother", "Well Done"

No.07 Slowdive - Slowdive (Dead Oceans): Οι Slowdive δείχνουν να μην στηρίζονται στη μουσική κληρονομιά των προηγούμενων δουλειών τους, αλλά χαράζουν έναν συναρπαστικό νέο δρόμο με τη νέα τους δουλειά. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Slowdive" εδώ. Το ιστορικό shoegaze σχήμα βρέθηκε τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα για ένα live, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ακούστε: "Star Roving", "Sugar For The Pill"

No.06 Out Lines - Conflats (Rock Action): Ο James Graham συνεχίζει να κυκλοφορεί εξαιρετικές δισκογραφικές δουλειές, αφού μετά το βασικό του σχήμα - τους The Twilight Sad, τα καταφέρνει το ίδιο καλά και με το νέο του project, τους Out Lines. Η μοναδική ατμόσφαιρα, οι πανέμορφες μελωδίες και τα απόλυτα ταιριαστά φωνητικά της Kathryn Joseph με αυτά του Graham, μας χαρίζουν μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς.

Ακούστε: "Buried Guns", "There Is A Saved Place"

No.05 Methyl Ethel - Everything Is Forgotten (4AD Records): Το δεύτερο άλμπουμ των Methyl Ethel αποτελεί ένα απόλυτα διασκεδαστικό άκουσμα, που λειτουργεί όμως σε πολλά επίπεδα και σίγουρα βάζει το όνομα τους υπό στενή παρακολούθηση. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Everything Is Forgotten" εδώ.

Ακούστε: "Ubu", "Drink Wine"

No.04 Algiers - The Underside Of Power (Matador): Συνολικά με το "The Underside Of Power" καταφέρνουν να καλύψουν τις όποιες αδυναμίες του πρώτου τους άλμπουμ, παραδίδοντας ένα συνθετικά πιο ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Οι Algiers είναι ένα μουσικό δημιούργημα των καιρών μας και ακριβώς αυτό τους καθιστά τόσο σημαντικούς. Διαβάστε τη δισκοκριτική μου για το νέο άλμπουμ των Algiers, εδώ.

Ακούστε: "The Underside of Power", "Walk Like A Panther"

No.03 Protomartyr - Relatives In Descent (Domino Records): Οι Protomartyr μπορεί να ανήκουν στην μεγάλη κατηγορία των επιθετικών post-punk σχημάτων, αλλά διαφέρουν γιατί έχουν επιδείξει διάρκεια και γιατί έχουν χτίσει σταδιακά το όνομά τους, με τη μια καλύτερη κυκλοφορία μετά την άλλη. Πολύ φυσιολογικά ο τέταρτος δίσκος τους είναι και ο καλύτερός τους και παράλληλα η κορυφαία post-punk κυκλοφορία της χρονιάς.

Ακούστε: "A Private Understanding", "My Children"

No.02 The Jesus And Mary Chain - Damage And Joy (Warner): Η συνολική αίσθηση που αφήνει το νέο άλμπουμ των The Jesus And Mary Chain είναι ότι πρόκειται καθαρά για το "Munki" μέρος δεύτερο. Φυσικά αυτό δεν μειώνει την απόλαυση ακρόασης του δίσκου, όταν το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό. Μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά για την επιτυχημένη δισκογραφική επιστροφή των αδερφών Reid εδώ, όπως και για την εμφάνισή τους στο Ejekt Festival 2017, εδώ.

Ακούστε: "Amputation", "War On Peace"

No.01 John Maus - Screen Memories (Ribbon Music): Το νέο άλμπουμ του John Maus είναι ένα φανταστικό άλμπουμ που ακροβατεί καταπληκτικά μεταξύ του διασκεδαστικού, του μελαγχολικού και του πολιτικοποιημένου με ελάχιστα αρνητικά σημεία. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του κορυφαίου άλμπουμ του 2017, εδώ.

Ακούστε: "The Combine", "Touchdown"

+ Η επανακυκλοφορία της χρονιάς:

Nicole Sabouné ‎- Miman (Century Media): Την Nicole Sabouné την έμαθα πέρσι από την επανακυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της, το οποίο είχε γίνει διαθέσιμο αρχικά το 2015 από την Woah Dad!. Πείτε με προκατειλημμένο αλλά δεν περίμενα αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα από μια άλλοτε συμμετέχουσα του σουηδικού The Voice. Με σαφείς αναφορές στην Siouxsie, αλλά και σε κλασσικά συγκροτήματα της 4AD Records, το "Miman" αποτελεί μια από τις καλύτερες darkwave κυκλοφορίες των τελευταίων χρόνων.

Ακούστε: "Bleeding Faster", "Lifetime"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.31 - 40

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Το 2017 έχει συνδεθεί μέχρι τώρα με την δισκογραφική επιστροφή, μετά από πολλά χρόνια, μεγάλων ονομάτων, όπως οι The Jesus And Mary Chain, Slowdive, Ride και πολλών ακόμα. Η γενικότερη πολιτική κατάσταση, αλλά και οι πρόσφατες εκλογές σε Αγγλία και Αμερική, αρχίζει να μας χαρίζει όλο και περισσότερες μπάντες με σαφώς πιο πολιτικοποιημένο ύφος. Το μουσικό σκηνικό συνεχώς αλλάζει, με όλο και πιο πολλά "διαφορετικά" συγκροτήματα να βρίσκουν απήχηση σε μεγαλύτερα ακροατήρια. Η ηχητική ποικιλία είναι μεγάλη (να ξεφύγουμε λίγο από την ψυχεδέλεια), ενώ η Αυστραλία συνεχίζει να μας προσφέρει αξιόλογες μπάντες από οποιοδήποτε είδος. Οι δισκογραφικές δουλειές που ξεχώρισα μέσα στη φετινή χρονιά μέχρι αυτή τη στιγμή είναι πολλές, όπως αυτές των Modern English, Sonic Jesus, Algiers, Idles, Wire, Me And That Man και πολλών ακόμα συγκροτημάτων (στις οποίες θα αναφερθώ συνολικά στο τέλος της χρονιάς), όμως δέκα από τις κορυφαίες τις οποίες παρουσίασα σε αυτό το blog, είναι (κατάταξη βάση ημερομηνίας κυκλοφορίας):

01. She Pleasures Herself ‎– Fetish (4 Ιανουαρίου, Manic Depression)

02. Drab Majesty - The Demonstration (20 Ιανουαρίου, Dais Records)

03. Priests - Nothing Feels Natural (27 Ιανουαρίου, Sister Polygon)

04. Fufanu ‎- Sports (3 Φεβρουαρίου, One Little Indian)

05. POW! - Crack An Egg (10 Φεβρουαρίου, Castle Face)

06. Methyl Ethel - Everything Is Forgotten (3 Μαρτίου, 4AD)

07. Depeche Mode - Spirit (17 Μαρτίου, Columbia)

07. The Jesus & Mary Chain - Damage And Joy (24 Μαρτίου, Warner)

08. Future Islands - The Far Field (7 Απριλίου, 4AD)

10. Slowdive - Slowdive (5 Μαΐου, Dead Oceans)

Στις 3 Μαρτίου οι Methyl Ethel κυκλοφόρησαν τον απολαυστικό δεύτερο δίσκο τους από την 4AD Records. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Everything Is Forgotten" εδώ. Το indie pop σχήμα από την Αυστραλία παρουσίασε το νέο του βίντεο για το κομμάτι "Drink Wine", που είναι το τρίτο από το νέο άλμπουμ μετά από αυτά για τα κομμάτια "Ubu" και "No. 28".

Δυο χρόνια μετά το ντεμπούτο του "Oh Inhuman Spectacle" οι Methyl Ethel επιστρέφουν με το δεύτερο άλμπουμ τους, που αυτή τη φορά έρχεται με την υποστήριξη της 4AD Records. Μαζί έφυγαν και οι όποιες συγκρίσεις με τους συμπατριώτες τους Tame Impala, με τον James Ford (Arctic Monkeys, Foals, Florence), που ανέλαβε την παραγωγή, να έχει παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό. Οι Αυστραλοί υπηρετούν την indie/ jangle pop σκηνή, η οποία συνεχίζει κάθε χρόνο να μας χαρίζει πολύ αξιόλογες κυκλοφορίες. Σε αυτές ανήκει και το "Everything Is Forgotten", το δεύτερο άλμπουμ των Methyl Ethel.

Σημαντικό ατού της μπάντας είναι τα φωνητικά από τον Jake Webb, που ποικίλουν από πιο ανδρόγυνα σε καθαρά και παρέχουν μια διαφορετική δυναμική στο κάθε κομμάτι. Ιδίως το πρώτο μισό του "Everything Is Forgotten" είναι απλά εξαιρετικό. To "Drink Wine", που ξεκινά τις διαδικασίες, είναι ένα κλασσικό indie pop/ psych pop κομμάτι, για να ακολουθήσουν τα τρία highlights του δίσκου. "Why’d you have to go and cut your hair?" ρωτάει ο Webb, αναρωτώμενος για την αποδοχή της αλλαγής, και το καταπληκτικό "Ubu" σε παρασέρνει με τον funky ρυθμό του. Η μουσική του "No. 28" θυμίζει τις καλύτερες στιγμές των Wild Nothing, πριν αλλάξει σε μια εντελώς Arcade Fire μελωδία για το κυρίως θέμα. Το ίδιο ισχύει και στο "Femme Maison / One Man House". Στο "L'Heure des Sorcières" οι Methyl Ethel πετυχαίνουν την χρυσή τομή ανάμεσα στο σκοτεινό και στο χορευτικό και μας παραδίδουν ένα από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς. Αλλά και το δεύτερο μισό του άλμπουμ, από το οποίο θα ξεχώριζα το "Groundswell", έχει αρκετές ενδιαφέρουσες ιδέες και το πιο σημαντικό είναι, ότι καταφέρνει να μην γίνει βαρετό σε κανένα σημείο. Το "Everything Is Forgotten" αποτελεί έναν απόλυτα διασκεδαστικό δίσκο, που λειτουργεί όμως σε πολλά επίπεδα και σίγουρα βάζει το όνομα των Methyl Ethel υπό στενή παρακολούθηση.

Βαθμολογία: 8 / 10

Οι Methyl Ethel είναι ένα indie/ dream pop συγκρότημα από το Perth της Αυστραλίας, που το 2015 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του με τίτλο "Oh Inhuman Spectacle" από την επίσης Αυστραλέζικη Dot Dash. Με τη δουλειά αυτή κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή της 4AD Records, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα η ιστορική εταιρεία να τους εντάξει στο δυναμικό της και οι ίδιοι να βρουν ένα απόλυτα ταιριαστό μουσικό σπίτι. Οι Αυστραλοί θα κυκλοφορήσουν σε τρεις μέρες από σήμερα το δεύτερο άλμπουμ της καριέρας τους, το οποίο ονομάζεται "Everything Is Forgotten". Από τον επερχόμενο δίσκο τους οι Methyl Ethel έχουν κάνει γνωστά τα κομμάτια "Ubu", "No. 28" και πιο πρόσφατα το "L'Heure des Sorcières".