Οι Lower Cut διέγραψαν μια πολύ ενδιαφέρουσα πορεία μέχρι το 2017 όταν και ανακοίνωσαν τη διάλυσή τους, παράλληλα με τη κυκλοφορία του πολύ αξιόλογου δεύτερου δίσκου τους - "Ocean". Την ίδια χρονιά τα πρώην μέλη του σχήματος, Ειρήνη Αργύρη, Αλέξανδρος Δαρμής και Βαγγέλης Σταυρουλάκης σχημάτισαν τους Church Of The Sea, που τον Οκτώβριο που μας πέρασε κυκλοφόρησαν το EP "Anywhere But Desert". Οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τον ήχο τους ως doomgaze με επιρροές από μπάντες όπως οι Cocteau Twins και οι Dead Can Dance. Τα συγκροτήματα που μου φέρνουν όμως περισσότερο στο μυαλό είναι οι Chelsea Wolfe και Esben And The Witch. 

Το ΕΡ τους, που αποτελείται από τέσσερα εξαιρετικά κομμάτια με προσωπικό αγαπημένο το Wolfe-ικό "XVII", κυκλοφόρησε αρχικά σε ηλεκτρονική μορφή και σε κασέτα, ενώ πριν δυο ημέρες έγινε διαθέσιμο σε βινύλιο από τη Smash Records. Συνολικά όμως το "Anywhere But Desert" είναι μια απολαυστική δουλειά και η κορυφαία εγχώρια του 2018 για το POEt'S SOUND. Ελπίζω οι Church Of The Sea να ήρθαν για να μείνουν...

Το φετινό μου ταξίδι για την παρουσίαση των καλύτερων άλμπουμ της χρονιάς που μας πέρασε, ξεκινάει από την εγχώρια παραγωγή. Είναι πλέον κοινότυπο να γράψω για τις όλο και περισσότερες αξιόλογες δουλειές που βγαίνουν στα μέρη μας, αλλά συνεχίζει να με εντυπωσιάζει η ποικιλία αυτών που ενισχύεται από τις μουσικές συνθήκες της εποχής μας. Το 2016 μου άφησε αρκετούς ήχους που θα με συντροφεύουν για καιρό και την επιθυμία να τσεκάρω ακόμα περισσότερες μπάντες και ζωντανά. Έτσι προσπάθησα να συγκεντρώσω δέκα άλμπουμ τα οποία μου τράβηξαν το ενδιαφέρον με διάφορους τρόπους φέτος.

10. Vagina Lips - Athanasia (self-released)

09. The Callas - Half Kiss Half Pain (Inner Ear)

08. Selofan - Στο σκοτάδι (Fabrika Records)

07. Sleepin Pillow - The Past Is Already Here (self-released)

06. Skull & Dawn - Zombie Horses (3 Shades of Black Productions)

05. Opened Paradise ‎- Buried In Rain (Dark Side Records)

04. Mechanimal - Delta Pi Delta (Inner Ear)

03. Οδός 55 - Οδός 55 (Ειρκτή)

02. Gioumourtzina - Blakk Metall (Inner Ear) 

01. Brightside - It Begins With A Fall (Smash Records)

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα EP του 2016

Οι καλύτερες συναυλίες του 2016

Οι Θεσσαλονικείς Brightside κυκλοφόρησαν φέτος τον Ιούνιο το ντεμπούτο τους με τίτλο "It Begins With A Fall" από την Smash Records. Την πενταμελή μπάντα την είχα ακούσει σαν όνομα πρώτη φορά από την συμμετοχή τους στο Ejekt Festival του 2014 και παρόλο που δεν είχα προλάβει να τους τσεκάρω, άκουσα τα καλύτερα από όσους τους παρακολούθησαν. Ακούγοντας εκ των υστέρων το υλικό τους κατάλαβα ότι πρόκειται για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις που έχω ακούσει τελευταία από την ελληνική παραγωγή. Το συγκρότημα μουσικά βρίσκεται στο δρόμο που έχουν ακολουθήσει πολλά σύγχρονα post-punk γκρουπ της μεγάλης των Joy Division σχολής. Επίσης οι εξαιρετικές κιθαριστικές μελωδίες χρωστάνε πολλά στον 80s indie pop ήχο, σε μια μίξη που έχουν παρουσιάσει επιτυχημένα μπάντες όπως οι Motorama. Μπορεί να υστερεί στον τομέα της έκπληξης ή της πρωτοπορίας, αλλά σε κερδίζει με άνεση από την ποιότητα των κομματιών. 

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο όμως, είναι το πόσο καλά στημένη είναι η συγκεκριμένη δουλειά, με εξαιρετική παραγωγή από ένα, απ' ότι φαίνεται, αρκετά δεμένο σχήμα. Το παραπάνω δεν το λέω επειδή το συγκρότημα μας έρχεται από την Ελλάδα, αλλά επειδή δεν υπάρχουν πολλές στιγμές από τα σαράντα σχεδόν λεπτά που διαρκεί το "It Begins With A Fall" που να υπολείπονται. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια από τα απολαυστικά δέκα κομμάτια που αποτελούν το συγκεκριμένο ντεμπούτο, αυτά θα ήταν τα "Where Are The Mods", "Nothing", "Get Down" και το "Time" που είναι αυτό που φέρνει στο μυαλό περισσότερο τους Interpol (μαζί ίσως με το "All Those Things"). Συνηθίζουμε να λέμε/ γράφουμε ότι μια μπάντα αφήνει υποσχέσεις, αλλά εδώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο, μιας και οι Brightside παραδίδουν ένα άλμπουμ που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αντίστοιχα του εξωτερικού και αξίζει να ακουστεί τώρα. Την επομένη φορά που θα έχω την ευκαιρία να τους δω ζωντανά, δεν τους χάνω...