Ένα από τα πιο αξιόλογα άλμπουμ που άκουσα το 2013 ήταν το ντεμπούτο των The Woken Trees, με τίτλο "Nnon", που κυκλοφόρησε από την Fuzz Club Records (διαβάστε το album review εδώ). Οι Δανοί ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν τον δεύτερο δίσκο τους, ο οποίος θα ονομάζεται "Served On The Shrine" και θα είναι διαθέσιμος φέτος τον Σεπτέμβριο. Πρώτο single από το νέο άλμπουμ είναι το "The Centre Of The Pyre", που θα κυκλοφορήσει στις 2 Μαρτίου με b-side το "The Need". Το κομμάτι συνοδεύεται και από επίσημο βίντεο σε σκηνοθεσία του Palle Demant, το οποίο περιλαμβάνει σκηνές από το "Wizards" - ταινία του 1977 από τον Ralph Bakshi. Δείτε το παρακάτω:

No.20 Sigur Ros – Kveikur (XL Recordings): Δεν ξέρω αν είναι ο καλύτερος δίσκος τους, μιας και πάντα οι Sigur Ros έγραφαν πολύ όμορφη μουσική, με παλιότερα άλμπουμ τους -όπως το "Ágætis byrjun" του 1999 ή το "( )" του 2002- να γνωρίζουν μεγάλη αποδοχή από κοινό και κριτικούς, αλλά το "Kveikur" είναι το άλμπουμ των Ισλανδών που άκουσα περισσότερο. 

Ακούστε: "Brennisteinn" , "Ísjaki"

No.19 Blouse - Imperium (Captured Tracks): Οι Blouse παραδίδουν άλλον έναν αξιόλογο δίσκο ονειρικής shoegaze pop, επηρεασμένο τόσο από την νεο-ρομαντική σκηνή των 80s, όσο και από την indie pop/ rock των 90s. Μάλιστα τα νέα κομμάτια ακούγονται πολύ καλά και ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε βλέποντας το γκρουπ πριν δυο μήνες (μπορείτε να διαβάσετε το live review εδώ).

Ακούστε: "No Shelter", "A Feeling Like This"

No.18 Johnny Marr - The Messenger (Warner): Έπρεπε να περάσουν 26 χρόνια για να κυκλοφορήσει ο Johnny Marr ένα τόσο καλό προσωπικό δίσκο, μετά την διάλυση των The Smiths. Μπορείτε να διαβάσετε την γνώμη μου για το "The Messenger" εδώ.

Ακούστε: "The Messenger", "New Town Velocity"

No.17 The Woken Trees - Nnon (Fuzz Club Records): Οι Δανοί The Woken Trees, με post-punk/ goth βάσεις και ήχο ανάμεσα σε The Soft Moon και A Place To Bury Strangers, δείχνουν με τον πρώτο τους δίσκο, ότι είναι από τις λίγες μπάντες που μπορούν να ξεχωρίσουν αλλά και να επιζήσουν μετά τη μόδα του New Way Of Danish Fuck You. Διαβάστε το album review του "Nnon" εδώ.

Ακούστε: "Yells", "Succubus"

No.16 Anna Calvi - One Breath (Domino Records): H Anna Calvi στην δεύτερη δισκογραφική της προσπάθεια διατηρεί όλα τα στοιχεία που έκαναν το ομώνυμο ντεμπούτο της του 2011 να ξεχωρίσει, και μπορεί να μην σε κυριεύει το ίδιο αλλά διαθέτει μεγαλύτερη μουσική ποικιλία και μια λιγότερο "καθαρή" προσέγγιση.

Ακούστε: "Tristan", "Eliza"

No.15 My Bloody Valentine - m b v (mbv Records): Μπορεί να χάνει στην ιδέα ότι ακούγεται σαν οι ηχογραφήσεις που περίσσεψαν από το "Loveless" ή σαν η δεύτερη πλευρά του, αλλά σίγουρα έχει τα κομμάτια για να στηρίξουν το βάρος που φέρνει μια τέτοια κυκλοφορία. Αναλυτικά η γνώμη μου για το "mbv" εδώ.

Ακούστε: "In Another Way", "Who Sees You"

No.14 Girls Names - The New Life (Slumberland Records): Ο δεύτερος δίσκος των Ιρλανδών Girls Names χρωστάει τα μέγιστα σε μπάντες όπως οι The Cure και οι The Psychedelic Furs, ενώ σε σχέση με το ντεμπούτο τους ακούγεται αρκετά πιο προσεγμένο στις μελωδίες.

Ακούστε: "Pittura Infamante", "The Olympia"

No.13 Crystal Stilts - Nature Noir (Sacred Bones): Μπορεί να μην αποτελεί ένα μεγάλο βήμα μπροστά για τον ήχο της μπάντας, όμως το art-pop των Crystal Stilts δεν βασίζεται στον εύκολο εντυπωσιασμό, και οι απανωτές ακροάσεις του δίσκου σίγουρα θα ανταμείψουν όποιον τις επιλέξει. Διαβάστε ολόκληρο το album review εδώ.

Ακούστε: "Star Crawl", "Future Folklore"

No.12 Beach Fossils – Clash The Truth (Captured Tracks): Η μπάντα από το Brooklyn συνεχίζει στα shoegaze pop/ lo-fi επίπεδα του ομώνυμου ντεμπούτο της από το 2010, αλλά εδώ προσφέρει και κομμάτια, όπως το "Careless", που ξεχωρίζουν στο συγκεκριμένο είδος. H παρέα του Dustin Payseur βρέθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο, αποδεικνύοντας πόσο αξιόλογο συγκρότημα είναι και ζωντανά (σχετικό θέμα).

Ακούστε: "Careless", "Generational Synthetic"

No.11 David Bowie - The Next Day (Columbia): Το "The Next Day" επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο ότι ο David Bowie δεν είχε ανάγκη να επιστέψει για εικοστή τέταρτη φορά δισκογραφικά αν δεν είχε κάτι να πει, μόνο και μόνο για να μας θυμίσει την ύπαρξή του.

Ακούστε: "Valentine's Day", "How Does the Grass Grow"

Best Of 2013: Διεθνή Άλμπουμ No.21 -30

Best Of 2013: Διεθνή Άλμπουμ No.31- 40

Best Of 2013: Ελληνικά άλμπουμ

Best Of 2013: Τα 20 καλύτερα κομμάτια

Οι Δανοί The Woken Trees, με post-punk/ goth βάσεις και ήχο ανάμεσα σε The Soft Moon και A Place To Bury Strangers, δείχνουν με τον πρώτο τους δίσκο, ότι είναι από τις λίγες μπάντες που μπορούν να ξεχωρίσουν αλλά και να επιζήσουν μετά τη μόδα του New Way Of Danish Fuck You. Διαβάστε το album review του "Nnon" εδώ.

No.18 : Johnny Marr - The Messenger (Warner)

No.19 : Blouse - Imperium (Captured Tracks)

No.20 : Sigur Ros – Kveikur (XL Recordings)

Αρχικά ξεκίνησα να γράφω την συγκεκριμένη ανάρτηση ως μουσική πρόταση, αλλά ακούγοντας όλο περισσότερο την πρώτη δισκογραφική δουλειά των The Woken Trees δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ περισσότερο σε αυτόν το δίσκο. Τα δέντρα που έχουν ξυπνήσει είναι άλλη μια ενδιαφέρουσα περίπτωση από την Δανία από αυτές που αυξάνονται όλο και πιο πολύ τον τελευταίο καιρό (από τους Iceage στην MØ και τόσους άλλους - διαβάστε για τους A Hound Ensemble εδώ), και ανήκουν στο δυναμικό της Fuzz Club Records. Το εξώφυλλο του ντεμπούτο, της μπάντας από την Κοπεγχάγη που υπάρχει από το 2010, μπορεί λανθασμένα να προϊδεάζει για metal ή industrial περιεχόμενο. To "Nnon" όμως που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό, είναι ένα απίστευτα καλό δείγμα θορυβώδους post-punk με επιρροές που ξεκινούν από Swans και Killing Joke, και φτάνουν μέχρι τους A Place to Bury Strangers και τους Singapore Sling. Οι The Woken Trees θέλουν να προκαλέσουν αισθήσεις και ακροατή και να τον παρασύρουν στο σκοτεινό τους μουσικό λαβύρινθο. Και το καταφέρνουν πολύ καλά με κομμάτια όπως το "Yells" (δείτε στο τέλος της ανάρτησης το αρκετά ζοφερό βίντεο που δεν θα αφήσει ασυγκίνητους τουλάχιστον τους λάτρεις των horror ταινιών) που είναι και το καλύτερο του δίσκου, αλλά και τα "Orders", "Succubus" και "Dead Underwood". Ο δίσκος κλείνει διαφορετικά, με το ατμοσφαιρικό και βασισμένο σε πιάνο "Your Sun, Your Skull" που αποτελεί άλλο ένα από τα καλύτερα σημεία του δίσκου. Οι The Woken Trees δείχνουν με τον πρώτο τους δίσκο, ότι είναι από τις λίγες μπάντες που μπορούν να ξεχωρίσουν αλλά και να επιζήσουν μετά τη μόδα του New Way Of Danish Fuck You.

Βαθμολογία : 8 / 10