Η Inner Ear Records το 2017 συμπληρώνει 10 χρόνια στο χώρο της δισκογραφίας και το γιορτάζει με το A Distant Victory Singles Club, ένα ένα νέο project που στόχο έχει την κυκλοφορία ενός limited edition χρωματιστού 7ιντσου βινυλίου για κάθε μήνα του 2017. Το τρίτο της σειράς ανήκει στους Victory Collapse και το νέο κομμάτι τους "Younger Than Before", που θα κυκλοφορήσει σε 7ιντσο την 1η Μαρτίου. Ακούστε το παρακάτω:

Για άλλη μια χρονιά άκουσα πάρα πολλούς αξιόλογους δίσκους με μεγάλη ποικιλία και για όλα σχεδόν τα μουσικά γούστα από την εγχώρια αγορά. Σίγουρα η δημιουργία μια συγκεκριμένης σκηνής μπορεί να μην είναι το ίδιο εύκολη όσο παλιότερα, αλλά οι εποχές είναι διαφορετικές και η ύπαρξη τόσο μεγάλου αριθμού από ενδιαφέρουσες μπάντες είναι κάτι περισσότερο από θετική. Προσωπικά συνεχίζει να με εντυπωσιάζει ο Βασίλης Αγγελόπουλος (των We Came From Waters) με το project του, ενώ δουλειές όπως το εξαιρετικό άλμπουμ των The Noise Figures, αλλά και αυτά των The Big Nose Attack, Selofan και πάρα πολλά ακόμα δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα από αντίστοιχα του εξωτερικού. Στην παρακάτω λίστα μάζεψα δέκα ελληνικούς δίσκους που μου τράβηξαν περισσότερο την προσοχή την χρονιά που μας πέρασε:

10. Birthmark - Subtract (The Sound Of Everything)

09. The You and What Army Faction - Glum (Smash Records)

08. Victory Collapse - Atlas (self-released)

07. Pop Eye - Is It Real? (The Sound Of Everything)

06. I Saw 43 Sunsets - Now We Are Infinite (self-released)

05. The Big Nose Attack - 69 (Lab Records)

04. Analock - Drive In Hell (self-released)

03. Selofan - Tristesse (Fabrika Records)

02. Conjecture - Nunavut (Raumklang Music) 

01. The Noise Figures - Aphelion (Inner Ear)

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.01 - 10

Αφού έκαναν γνωστά τα "The Lightning" και "Cold Spring" στις αρχές του 2015, οι Victory Collapse παρουσίασαν στις 12 Οκτωβρίου τη δεύτερη δουλειά τους με τίτλο "Atlas". Από τις πρώτες ακροάσεις μπορεί να ξεχώρισα τα "Leftover", "Atlas Blues" και "Burning Hearts", αλλά φαίνεται ότι πρόκειται για συνολικά άλλη μια πολύ αξιόλογη δισκογραφική προσπάθεια από τη μεριά του συγκροτήματος. Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το "Atlas" των Victory Collapse στην bandcamp ιστοσελίδα της μπάντας, εδώ.

Διαβάστε επίσης:

Οι Victory Collapse επιλέγουν τα καλύτερα άλμπουμ του 2014

Συνέντευξη με τους Victory Collapse

Την περίοδο αυτή οι Victory Collapse ετοιμάζουν τη δεύτερη δισκογραφική τους προσπάθεια με τίτλο "Atlas". To "Cold Spring" είναι το δεύτερο κομμάτι που παρουσιάζουν από το νέο άλμπουμ, μετά το "The Lightning", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:

Διαβάστε επίσης:

Οι Victory Collapse επιλέγουν τα καλύτερα άλμπουμ του 2014

Οι Spectres είναι μια νέα shoegaze μπάντα από το Bristol που στις 23 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της από την Sonic Cathedral με τίτλο "Dying", μια από τις πιο ενδιαφέρουσες noise rock δουλειές που άκουσα τελευταία. Οι Άγγλοι θα εμφανιστούν το Σάββατο 4 Απριλίου στην Αθήνα και το 6 D.o.g.s, εμφάνιση που αποτελεί και τη τελευταία της περιοδείας τους στην Ελλάδα. Θα ξεκινήσουν την Τετάρτη 1 Απριλίου από την Θεσσαλονίκη και το Rover Bar, με επόμενη στάση την Πέμπτη 2 Απριλίου στα Ιωάννινα και το BeatniK Bar, ενώ μια μέρα αργότερα θα βρεθούν στην Άρτα και το Clockwork Orange Bar. Την συναυλία τους στην Αθήνα θα ανοίξουν οι Victory Collapse, που πριν από λίγο καιρό παρουσίασαν το "The Lightning", το πρώτο κομμάτι από τον επερχόμενο δεύτερο δίσκο τους με τίτλο "Atlas".

10 +1 δίσκοι που άκουσα αλλά όχι οι καλύτεροι και μάλιστα πολλοί κατώτεροι των προηγούμενων. Μεγαλύτερης αποδοχής συνολικά ίσως να έτυχε ο Andy Stott ή η FKA Twigs, προσωπικά όμως απόλαυσα περισσότερο τα χαρακτηριστικά (του τρόπου γραφής τους) τραγούδια του Dean Blunt και του Ariel Pink όπως και τα τρομερά τραγούδια του νέου slacker ήρωα Mac DeMarco. Πολύ ενδιαφέρουσα όπως πάντα η νέα κυκλοφορία της Pan records όπως και απολαυστικό αντίβαρο στην FKA Twigs είναι οι 18+.

18+ - Trust

Actress - Ghettoville

Cult of Youth - Final Days

Dean Blunt - Black Metal

Objekt - Flatland

Arile Pink - Pom Pom

Andy Stott - Faith In Strangers

Ice Age - Plowing Into The Field Of Love

Mac DeMarco - Salad Days

King Dude - Fear

FKA Twigs - LP1

Ο Κώστας Βαρώτσος είναι ο τραγουδιστής των Victory Collapse, που το 2012 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους με τίτλο "Convenience Has Poisoned Our Souls", ενώ την περίοδο αυτή ετοιμάζουν την νέα τους δουλειά.

Αρχικά η επιλογή του Gagarin ως χώρου διεξαγωγής της συναυλίας των Crystal Stilts μου φάνηκε αρκετά περίεργη μιας και δεν πίστευα ότι θα μπορούσαν να το γεμίσουν. Στην πράξη όμως ο κόσμος, που είχε συγκεντρωθεί από νωρίς, το γέμισε σε μεγάλο ποσοστό. Οι Αμερκανοί έρχονταν με το "Nature Noir" στις αποσκευές τους, έναν από τους καλύτερους δίσκους που άκουσα πέρσι, αλλά και δυο ακόμα πολύ ενδιαφέρουσες δισκογραφικές δουλειές (συν το "Radiant Door" EP). Δεν ξέρω σε τι ποσοστό απαρτίζονταν το κοινό από φίλους της μπάντας ή κόσμο που ήρθε να τους τσεκάρει, το θέμα είναι όμως μικρό ποσοστό από αυτό κατάφερε να το κάνει να κουνηθεί. Σε αυτό ρόλο θεωρώ ότι έπαιξε και η λίγο χαμηλότερη από ότι συνήθως ένταση του ήχου, αλλά σίγουρα και η ίδια απόδοση του γκρουπ. Οι Crystal Stilts απέδωσαν αρκετά πιστά με τις στουντιακές εκδοχές τα κομμάτια τους, χωρίς να προσθέτουν κάτι παραπάνω στην συναυλιακή εμπειρία. Προσωπικά όμως μου πέρασαν την ατμόσφαιρα και την ταξιδιάρικη διάθεση των άλμπουμ τους, και χωρίς να λέω ότι πρόκειται για κάποια ξεχωριστή live μπάντα το χάρηκα ιδιαίτερα (όπως και λίγοι ακόμα απ' ότι διαπίστωσα). Στις καλύτερες στιγμές της βραδιάς συγκαταλέγονται τα καινούρια "Future Folklore" και "Star Crawl" και φυσικά τα πιο κλασσικά "Shake The Shackles" και "Still As The Night". Γενικά πάντως έδειξαν μεγάλη διάθεση και μας άφησαν μετά από μιάμιση ώρα και δυο encore (με το δεύτερο να έρχεται εντελώς απροσδόκητα ενώ είχαν ανοίξει τα φώτα και τον κόσμο να αρχίζει να αποχωρεί).

Την συναυλία άνοιξαν οι δικοί μας Victory Collapse που για όση ώρα εμφανίστηκαν κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή του κοινού. Μιας και ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα, μου φάνηκαν μια αρκετά δεμένη live μπάντα, που βασίζεται στις κλασσικές post-punk μελωδίες της και στα αξιόλογα φωνητικά που Cur-ίζουν αρκετά.

Οι Victory Collapse είναι μια ελληνική μπάντα που υπάρχει από το 2004 και μέχρι τώρα μας έχουν χαρίσει το ΕΡ του 2007 "Rumors", αλλά και το ντεμπούτο άλμπουμ τους "Convenience Has Poisoned Our Soul" του 2012. Κάποιες από τις συναυλίες που έχουν δώσει είναι δίπλα σε ιστορικά συγκροτήματα, όπως οι Gang of Four και οι Wire, ή σε πιο νέα, όπως οι Liars και οι Motorama, και το Σάββατο ετοιμάζονται για άλλη μια δίπλα στους Νεοϋορκέζους Crystal Stilts στο Gagarin 205. Διαβάστε τη συνέντευξη που μου παραχώρησε ο Διονύσης Δάσιος (κιθάρα, σαξόφωνο).

Το ντεμπούτο σας μετράει σχεδόν δυο χρόνια ζωής. Έχετε σχέδια για κάποια νέα δουλειά και αν ναι θα είναι και αυτή ανεξάρτητη κυκλοφορία;

Έχουμε αρκετά καινούργια τραγούδια και το συζητάμε ήδη για κάποια νέα κυκλοφορία. Δεν ξέρω αν θα είναι full album ή κάποιο EP, αλλά πιστεύω θα κάνουμε κάτι σύντομα. Ανεξάρτητη πιθανότατα κυκλοφορία, ωστόσο αν γίνει κάποια ενδιαφέρουσα πρόταση θα το σκεφτούμε.

Δεν θεωρείς  ότι μια δισκογραφική μπορεί να προσφέρει κάτι παραπάνω;

Μπορεί σε 2 βασικά πράγματα να βοηθήσει πολύ: διανομή σε εσωτερικό-εξωτερικό και συναυλίες. Σε άλλα 2 όμως συνήθως δε μπορεί καθόλου!

Ο πρώτος δίσκος σας κυκλοφόρησε σε βινύλιο.  Έχετε σκεφτεί και άλλα format, ίσως σε κασέτα που γνωρίζει πάλι άνθιση τα τελευταία χρόνια;

Να σου πω, πλάκα θα είχε η κασέτα, δεν το είχα σκεφτεί. Πρακτικά ίσως είναι δύσκολο, όπως και το βινύλιο είναι δύσκολο, ειδικά αν το κάνεις μόνος σου. Πιο πολύ μας ενδιαφέρει τώρα να ηχογραφήσουμε και μετά θα σκεφτούμε το μέσο. Εξάλλου όλα ψηφιακά γίνονται πια, το τελικό μέσο είναι πιο πολύ προσωπικό κόλλημα.

Θεωρώ ότι υπηρεσίες σαν το Spotify και άλλες παρόμοιες streaming υπηρεσίες παίζουν το ρόλο τους στην μη ακρόαση ενός άλμπουμ ως ένα συνολικό αποτέλεσμα. Η άποψή σου;

Νομίζω πως ο αριθμός των ανθρώπων που ακούει ολόκληρα άλμπουμ πάνω κάτω  είναι σταθερός, τώρα σε σχέση με 20 χρόνια πριν για παράδειγμα. Έχω αρκετά μεταχειρισμένα βινύλια που πηδάει η βελόνα και έχει clicks μόνο στα αυλάκια με τα “hits”! Απλά τότε αγόραζαν ολόκληρο το δίσκο γιατί δεν υπήρχε άλλος τρόπος να ακούσουν ένα τραγούδι, τώρα κατεβάζουν ή ακούν streaming ότι θέλουν από αυτόν.

Πολλοί σας κατατάσσουν ως μια post-punk μπάντα. Πόσο συμφωνείς και ποια τα γκρουπ που επηρέασαν τον ήχο σας;

Καμιά φορά ακόμα και εμείς χαρακτηρίζουμε τη μουσική μας ως post-punk για να ξεμπερδεύουμε γρήγορα με ερωτήσεις του στυλ: τι μουσική παίζετε. Δεν είναι πάντως το μοναδικό μουσικό είδος που μας έχει επηρεάσει. Ίσως επειδή ακούγαμε σε μικρότερη ηλικία μας έχει σημαδέψει κάπως και αυτό βγαίνει προς τα έξω.

Το σαξόφωνο πως προέκυψε;

Άρχισα πριν 5-6 χρόνια να παίζω σαξόφωνο, πιο πολύ ως απωθημένο  να αρχίσω να ασχολούμαι με ένα πνευστό όργανο. Μου άρεσε πολύ. Και σε κάποια φάση είπαμε: δεν το δοκιμάζουμε σε κανένα τραγούδι? Και κάπως κόλλησε και μας άρεσε. Συν ότι αγαπημένες μπάντες μας είναι Morphine και Gallon Drunk, δεν ήθελε και πολύ να δέσει.

Δεδομένου κάποιων αλλαγών στο line-up, ποια είναι η σχέση σας με τους ντραμερ;

Η σχέση μας με τους drummer είναι πολύ καλή αλλά κρατάει λίγο, γιατί συνήθως μας χωρίζουν!

Στην Ελλάδα έχουν γίνει προσπάθειες δημιουργίας hype γύρω από ένα όνομα, με την ανταπόκριση δυστυχώς να περιορίζεται σε μερικές εντυπωσιακές αράδες σε μουσικά sites ή blogs. Θεωρείς ότι απλά λείπει το κοινό που θα ακολουθήσει ή η ουσία από το συγκεκριμένο χώρο; 

Η ουσία δε λείπει σίγουρα, υπάρχουν αρκετές καλές ελληνικές μπάντες. Το κοινό είναι περιορισμένο, αλλά ίσως αναλογικά δεν είναι τόσο μικρό, σε σχέση πχ με Αγγλία ή Αμερική. Εδώ η πλειοψηφία ακούει ελαφρο-λαικο τσιφτετέλι, αλλά και σε άλλες χώρες η πλειοψηφία ακούει αντίστοιχες αηδίες. Προσωπικά δε βρίσκω διαφορά ανάμεσα σε Coldplay και Βίσση, το ίδιο χάλι μου ακούγονται. Απλά είναι θέμα ποσοτικών αναλογιών.

Έχετε πραγματοποιήσει  αρκετά live,  μερικά από τα οποία δίπλα σε μεγάλα ονόματα όπως οι The Fall, Gang Of Four, Wire . Πως είναι να παίζεις μαζί με τέτοια συγκροτήματα και ποια θεωρείς την κορυφαία και την χειρότερη συναυλιακή σας στιγμή;

Εγώ το βλέπω πιο πολύ σαν παιδικό όνειρο, παρά πως πήραμε κάποια πράγματα ή μάθαμε κάτι από support live σε κάποιες αγαπημένες παλιές μπάντες που έχουμε παίξει. Συνήθως τα πιο μικρά live που έχουμε κάνει μας έχουν μείνει πολύ περισσότερο και έχουμε εισπράξει πιο ουσιαστικό feedback από αυτά. Σίγουρα οι δύο φορές που έχουμε παίξει στο No Central ήταν από τις καλύτερες συναυλιακές μας στιγμές.

Πέντε κομμάτια που δεν θα έλειπαν από δική σου dj βραδιά;

Τώρα σε αυτή την ερώτηση δε μπορώ να περιοριστώ σε μεμονωμένα τραγούδια, αλλά θα σου πω μερικές μπάντες/μουσικούς που σχεδόν πάντα παίζω και είναι αγαπημένοι: Disco Inferno, Burial, This Heat, Durutti Column

Έχεις κάποια μουσικά tips, ελληνικά ή ξένα, για τη νέα χρονιά;

Είμαι πάντα ετεροχρονισμένος σε τέτοια πράγματα, τώρα πάντως ανακάλυψα τον Forest Swords και είμαι περήφανος για αυτό!

Οι Mechanimal και οι Victory Collapse, δυο μπάντες που κυκλοφόρησαν την περσινή χρονιά τις πρώτες τους δουλειές, συναντιούνται στην σκηνή του Fuzz Fuzz Live Music Club, το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου. Οι δίσκοι και των δυο συγκροτημάτων, με τους πρώτους να απασχολούν, δικαίως θεωρώ, μεγάλη μερίδα του μουσικόφιλου κοινού, αποτέλεσαν από τις καλύτερες εγχώριες κυκλοφορίες.