Τον δίσκο των Monovine τον ακούω εδώ και λίγο καιρό συνέχεια, ήρθε και η εμφάνισή τους στο Βόλο να με κολλήσει ακόμα χειρότερα. Θα μπορούσα κάλλιστα να είχα επιλέξει οποιοδήποτε άλλο κομμάτι από το "Cliche" των Monovine μιας και όλος ο δίσκος είναι καταπληκτικός. Αυτήν τη στιγμή όμως μου έχει καρφωθεί στο μυαλό το "Odd". Επίσημο βίντεο δεν υπάρχει, τουλάχιστον ακόμα, αλλά από το παρακάτω βιντεάκι μπορείτε να ακούσετε το κομμάτι:

Με το λιτό άσπρο εξώφυλλο και τον προβοκατόρικο τίτλο "Suck It And See" οι Arctic Monkeys προσπαθούν να σε πείσουν ότι πρόκειται, αν όχι για τον καλύτερο δίσκο της καριέρας τους, τότε σίγουρα για κάτι ξεχωριστό. Δύο χρόνια μετά το "δύσκολο" και πιο αντιεμπορικό τους άλμπουμ (και κατά την γνώμη μου ίσως καλύτερό τους) , έρχεται η τέταρτη κυκλοφορία των Βρετανών που ηχητικά συνεχίζει προς το δρόμο που χάραξε το "Humbug". Μια κουβέντα για το πόσο θα αντέξει το νέο άλμπουμ στο χρόνο είναι μάλλον επίφοβη την δεδομένη χρονική στιγμή, όμως οι επιρροές από την Καλιφόρνια γίνονται ακόμα πιο εμφανείς, στερώντας όμως από το συγκρότημα κάποια από τα ιδιαίτερα στοιχεία που έκανε τις πρώτες δουλειές τους να ξεχωρίσουν. Σε καμία περίπτωση όμως δεν ισχυρίζομαι ότι το "Suck It And See" είναι ένας αδιάφορος δίσκος. Κομμάτια που θα σου μείνουν υπάρχουν όπως τα singles "Don' t Sit Down 'Cause I' ve Moved Your Chair" και "Brick By Brick", το "Library Pictures" που θυμίζει τις παλαιότερες κυκλοφορίες τους ή το "All My Own Stunts"(ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει), αλλά και γενικότερα όλος ο δίσκος ακούγεται ευχάριστα όντας πιο άμεσος και μάλλον ο πιο εμπορικός τους. 

Οι Νεοζηλανδοί Die! Die! Die! υπάρχουν από το 2003 και σε λίγο καιρό κυκλοφορούν τον τέταρτο δίσκο τους. Η μουσική τους έχει noise pop/ punk/ no wave στοιχεία και στις επιρροές τους αναφέρουν τους Nirvana, Ramones και τον John Lennon, αν και πιστεύω ότι πρέπει να έχουν ακούσει πάααρα πολύ At The Drive-In. Παρόλο που είναι αρκετά φασαριόζοι και οι ρυθμοί τους φρενήρεις, οι μελωδίες τους μπορούν να σε στοιχειώσουν. Έχουν περιοδεύσει μαζί με τους Blood Brothers, Wire, Pixies, και τους Slint. Μάλιστα θα επισκεφτούν την χώρα μας στις 18 Σεπτεμβρίου στο Six D.O.G.S στην Αθήνα. Τσέκαρε τους παρακάτω:

Άλλο ένα συγκρότημα από την no wave - punk σκηνή είναι οι Iceage που μας έρχονται από την Κοπεγχάγη. Φέρνουν στο μυαλό το noise/post-punk των No Age και το χαοτικό punk των Fucked Up ενώ στις πιο shoegaze στιγμές τους, τους A Place To Bury Strangers. Το άλμπουμ τους με τίτλο New brigade κυκλοφορεί ήδη και είναι από τα καλύτερα που άκουσα για το συγκεκριμένο ιδίωμα. Αλλά επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια δείτε παρακάτω το βίντεο από το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου και βγάλτε τα συμπεράσματά σας...

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κριτική έρχεται αρκετά καθυστερημένη μιας και το άλμπουμ των Monovine με τίτλο “Cliché” κυκλοφορεί εδώ και τρεις μήνες. Αφορμή όμως για την ανάρτηση αυτή, στάθηκε η εμφάνισή τους στην Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής στην πόλη του Βόλου (όπως ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση), η οποία αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον μου να γράψω για αυτή την κυκλοφορία. Οι Monovine μας έρχονται από το Seattle… εννοώ από την Πάτρα και αποτελούνται από τον Στράτο (φωνή/κιθάρα), τον Xeno (μπάσο) και τον Σωτήρη (τύμπανα). Με σήμα τον Rat-Messiah (ο οποίος φαίνεται και στο εξώφυλλο του δίσκου), το συγκρότημα μας ταξιδεύει στα 90s αλλά παράλληλα καταφέρνει να ακούγεται δυναμικό και φρέσκο. Οι garage-punk, μα κυρίως οι grunge, επιρροές τους δεν κρύβονται, αλλά ούτε κιόλας προσπαθούν να τις κρύψουν μιας και φαίνονται να είναι περήφανοι γι’ αυτές (και καλά κάνουν). Το “Cliché” είναι ένας δεμένος δίσκος με βασικά χαρακτηριστικά την ενέργεια, τον θυμό και τις πολύ καλές μελωδίες. Κάποιο κομμάτι δύσκολα μπορώ να ξεχωρίσω μιας και ο δίσκος είναι απολαυστικός από την αρχή ως το τέλος και προσφέρεται για συνεχείς ακροάσεις. Την πολύ καλή παραγωγή έχει αναλάβει ο Θάνος Αμοργινός των Last Drive μαζί με το συγκρότημα. Η Πάτρα έβγαλε τον καλύτερο grunge δίσκο για το 2011.