Πέμπτη, Μαρτίου 06, 2014

Συνέντευξη με τους Victory Collapse


Οι Victory Collapse είναι μια ελληνική μπάντα που υπάρχει από το 2004 και μέχρι τώρα μας έχουν χαρίσει το ΕΡ του 2007 "Rumors", αλλά και το ντεμπούτο άλμπουμ τους "Convenience Has Poisoned Our Soul" του 2012. Κάποιες από τις συναυλίες που έχουν δώσει είναι δίπλα σε ιστορικά συγκροτήματα, όπως οι Gang of Four και οι Wire, ή σε πιο νέα, όπως οι Liars και οι Motorama, και το Σάββατο ετοιμάζονται για άλλη μια δίπλα στους Νεοϋορκέζους Crystal Stilts στο Gagarin 205. Διαβάστε τη συνέντευξη που μου παραχώρησε ο Διονύσης Δάσιος (κιθάρα, σαξόφωνο).

Το ντεμπούτο σας μετράει σχεδόν δυο χρόνια ζωής. Έχετε σχέδια για κάποια νέα δουλειά και αν ναι θα είναι και αυτή ανεξάρτητη κυκλοφορία;
Έχουμε αρκετά καινούργια τραγούδια και το συζητάμε ήδη για κάποια νέα κυκλοφορία. Δεν ξέρω αν θα είναι full album ή κάποιο EP, αλλά πιστεύω θα κάνουμε κάτι σύντομα. Ανεξάρτητη πιθανότατα κυκλοφορία, ωστόσο αν γίνει κάποια ενδιαφέρουσα πρόταση θα το σκεφτούμε.

Δεν θεωρείς  ότι μια δισκογραφική μπορεί να προσφέρει κάτι παραπάνω;
Μπορεί σε 2 βασικά πράγματα να βοηθήσει πολύ: διανομή σε εσωτερικό-εξωτερικό και συναυλίες. Σε άλλα 2 όμως συνήθως δε μπορεί καθόλου!

Ο πρώτος δίσκος σας κυκλοφόρησε σε βινύλιο.  Έχετε σκεφτεί και άλλα format, ίσως σε κασέτα που γνωρίζει πάλι άνθιση τα τελευταία χρόνια;
Να σου πω, πλάκα θα είχε η κασέτα, δεν το είχα σκεφτεί. Πρακτικά ίσως είναι δύσκολο, όπως και το βινύλιο είναι δύσκολο, ειδικά αν το κάνεις μόνος σου. Πιο πολύ μας ενδιαφέρει τώρα να ηχογραφήσουμε και μετά θα σκεφτούμε το μέσο. Εξάλλου όλα ψηφιακά γίνονται πια, το τελικό μέσο είναι πιο πολύ προσωπικό κόλλημα.

Θεωρώ ότι υπηρεσίες σαν το Spotify και άλλες παρόμοιες streaming υπηρεσίες παίζουν το ρόλο τους στην μη ακρόαση ενός άλμπουμ ως ένα συνολικό αποτέλεσμα. Η άποψή σου;
Νομίζω πως ο αριθμός των ανθρώπων που ακούει ολόκληρα άλμπουμ πάνω κάτω  είναι σταθερός, τώρα σε σχέση με 20 χρόνια πριν για παράδειγμα. Έχω αρκετά μεταχειρισμένα βινύλια που πηδάει η βελόνα και έχει clicks μόνο στα αυλάκια με τα “hits”! Απλά τότε αγόραζαν ολόκληρο το δίσκο γιατί δεν υπήρχε άλλος τρόπος να ακούσουν ένα τραγούδι, τώρα κατεβάζουν ή ακούν streaming ότι θέλουν από αυτόν.

Πολλοί σας κατατάσσουν ως μια post-punk μπάντα. Πόσο συμφωνείς και ποια τα γκρουπ που επηρέασαν τον ήχο σας;
Καμιά φορά ακόμα και εμείς χαρακτηρίζουμε τη μουσική μας ως post-punk για να ξεμπερδεύουμε γρήγορα με ερωτήσεις του στυλ: τι μουσική παίζετε. Δεν είναι πάντως το μοναδικό μουσικό είδος που μας έχει επηρεάσει. Ίσως επειδή ακούγαμε σε μικρότερη ηλικία μας έχει σημαδέψει κάπως και αυτό βγαίνει προς τα έξω.

Το σαξόφωνο πως προέκυψε;
Άρχισα πριν 5-6 χρόνια να παίζω σαξόφωνο, πιο πολύ ως απωθημένο  να αρχίσω να ασχολούμαι με ένα πνευστό όργανο. Μου άρεσε πολύ. Και σε κάποια φάση είπαμε: δεν το δοκιμάζουμε σε κανένα τραγούδι? Και κάπως κόλλησε και μας άρεσε. Συν ότι αγαπημένες μπάντες μας είναι Morphine και Gallon Drunk, δεν ήθελε και πολύ να δέσει.

Δεδομένου κάποιων αλλαγών στο line-up, ποια είναι η σχέση σας με τους ντραμερ;
Η σχέση μας με τους drummer είναι πολύ καλή αλλά κρατάει λίγο, γιατί συνήθως μας χωρίζουν!

Στην Ελλάδα έχουν γίνει προσπάθειες δημιουργίας hype γύρω από ένα όνομα, με την ανταπόκριση δυστυχώς να περιορίζεται σε μερικές εντυπωσιακές αράδες σε μουσικά sites ή blogs. Θεωρείς ότι απλά λείπει το κοινό που θα ακολουθήσει ή η ουσία από το συγκεκριμένο χώρο; 
Η ουσία δε λείπει σίγουρα, υπάρχουν αρκετές καλές ελληνικές μπάντες. Το κοινό είναι περιορισμένο, αλλά ίσως αναλογικά δεν είναι τόσο μικρό, σε σχέση πχ με Αγγλία ή Αμερική. Εδώ η πλειοψηφία ακούει ελαφρο-λαικο τσιφτετέλι, αλλά και σε άλλες χώρες η πλειοψηφία ακούει αντίστοιχες αηδίες. Προσωπικά δε βρίσκω διαφορά ανάμεσα σε Coldplay και Βίσση, το ίδιο χάλι μου ακούγονται. Απλά είναι θέμα ποσοτικών αναλογιών.

Έχετε πραγματοποιήσει  αρκετά live,  μερικά από τα οποία δίπλα σε μεγάλα ονόματα όπως οι The Fall, Gang Of Four, Wire . Πως είναι να παίζεις μαζί με τέτοια συγκροτήματα και ποια θεωρείς την κορυφαία και την χειρότερη συναυλιακή σας στιγμή;
Εγώ το βλέπω πιο πολύ σαν παιδικό όνειρο, παρά πως πήραμε κάποια πράγματα ή μάθαμε κάτι από support live σε κάποιες αγαπημένες παλιές μπάντες που έχουμε παίξει. Συνήθως τα πιο μικρά live που έχουμε κάνει μας έχουν μείνει πολύ περισσότερο και έχουμε εισπράξει πιο ουσιαστικό feedback από αυτά. Σίγουρα οι δύο φορές που έχουμε παίξει στο No Central ήταν από τις καλύτερες συναυλιακές μας στιγμές.

Πέντε κομμάτια που δεν θα έλειπαν από δική σου dj βραδιά;
Τώρα σε αυτή την ερώτηση δε μπορώ να περιοριστώ σε μεμονωμένα τραγούδια, αλλά θα σου πω μερικές μπάντες/μουσικούς που σχεδόν πάντα παίζω και είναι αγαπημένοι: Disco Inferno, Burial, This Heat, Durutti Column

Έχεις κάποια μουσικά tips, ελληνικά ή ξένα, για τη νέα χρονιά;
Είμαι πάντα ετεροχρονισμένος σε τέτοια πράγματα, τώρα πάντως ανακάλυψα τον Forest Swords και είμαι περήφανος για αυτό!

Δεν υπάρχουν σχόλια: