01. Fufanu - Sports (3 Φεβρουαρίου, One Little Indian)

02. Communions - Blue (3 Φεβρουαρίου, Fat Possum Records)

03. The Underground Youth - What Kind Of Dystopian Hellhole Is This? (15 Φεβρουαρίου, Fuzz Club Records)

05. Temples - Volcano (3 Μαρτίου, Fat Possum Records)

06. Sonic Jesus - Grace (15 Μαρτίου, Fuzz Club Records)

07. Depeche Mode - Spirit (17 Μαρτίου, Columbia)

Το 2016 θα μείνει στην ιστορία ως η χρονιά των μεγάλων απωλειών. Ο θάνατος του David Bowie αναπόφευκτα χαρακτήρισε όσο τίποτε άλλο τη χρονιά που μας πέρασε, δίνοντας παράλληλα και άλλη υπόσταση στο τελευταίο δισκογραφικό του έργο. Πέρα από τον Bowie όμως, είχαμε και τον χαμό των Leonard Cohen και Prince και πολλών ακόμα αξιόλογων καλλιτεχνών. Δισκογραφικά την περσινή χρονιά άκουσα εξαιρετικά πολλές ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες, αλλά ήταν η παρακάτω πρώτη εξάδα δίσκων που συνδέθηκα και ξεχώρισα περισσότερο.

No.10 DIIV - Is The Is Are (Captured Tracks): Μπορεί να μην υπάρχει κάποια σημαντική ηχητική αλλαγή από το γνωστό shoegaze/ dream pop ύφος των DIIV, αλλά τα κομμάτια του "Is The Is Are" ξεδιπλώνονται πιο φυσικά σαν να έχουν περισσότερο χώρο να "αναπνεύσουν", δημιουργώντας ένα πιο άμεσο αποτέλεσμα. Μάλιστα αν ο δίσκος είχε μικρότερη διάρκεια, γιατί δεν κρατάει το ίδιο επίπεδο σε όλη τη διάρκειά του, θα μιλούσα για μια εξαιρετική κυκλοφορία. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Is The Is Are" εδώ αλλά και για την ζωντανή εμφάνιση των DIIV στο φετινό Release Festival εδώ.

Ακούστε: "Mire (Grant's Song)", "Bent (Roi’s Song)"

No.09 Minor Victories - Minor Victories (Fat Possum): Τα μέλη των Minor Victories δείχνουν με το πρώτο τους άλμπουμ ότι βρήκαν εξαιρετική χημεία μεταξύ τους, έστω και από απόσταση, προσφέροντας μερικές μαγικές στιγμές. Ελπίζω να ξαναεπισκεφτούν το project αυτό και να ακούσουμε ακόμα περισσότερα πράγματα από το σχήμα στο μέλλον. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Minor Victories" εδώ.

Ακούστε: "Scattered Ashes (Song For Richard)", "Breaking My Light"

No.08 Wild Beasts - Boy King (Domino): Ο νέος δίσκος των Wild Beasts συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το "Present Tense" του 2014 ακολουθώντας πιο χορευτικά μονοπάτια με εντυπωσιακή αυτοπεποίθηση. Θεωρώ ότι το "Boy King" είναι ότι καλύτερο έχει προσφέρει το συγκρότημα μέχρι σήμερα και δύσκολα θα αφήσει κάποιον ασυγκίνητο. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το φετινό άλμπουμ των Wild Beasts εδώ.

Ακούστε: "Celestial Creatures", "Get My Bang"

No.07 Creative Adult - Fear of Life (Run For Cover Records): Με ήχο κάπου ανάμεσα σε Autobahn και DIIV και επιρροές από Spaceman 3 μέχρι The Cure και Joy Division, οι Creative Adult κυκλοφόρησαν τον φετινό Ιούλιο τον δεύτερο δίσκο τους με τίτλο "Fear of Life". Εκεί που το πιο "ωμό" ντεμπούτο τους - το "Psychic Mess" του 2014 - φανέρωνε τις hardcore ρίζες του σχήματος, το "Fear of Life" αποτελείται από εννιά εξαιρετικά φαζαριστά post-punk κομμάτια. Μπορεί οι Creative Adult να φέρουν τις αναφορές τους με περηφάνια, αλλά ταυτόχρονα η φρέσκια οπτική τους καταφέρνει να αποζημιώνει τον ακροατή σε κάθε νέα του "επίσκεψη".

Ακούστε: "Heal", "I Can Love"

No.06 Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree (Bad Seed Ltd): Μπορεί το "Skeleton Tree" να συνοδεύτηκε από το τραγικό γεγονός του θανάτου του υιού του Cave και συνεπώς να εκθειάστηκε ακόμα περισσότερο, όμως παρόλο που δεν πρόκειται για αριστούργημα αποτελεί άλλο έναν πολύ αξιόλογο δίσκο που τιμάει το όνομα και την ιστορία του καλλιτέχνη. Άλλωστε ο Nick Cave σπάνια μας έχει απογοητεύσει και δεν το κάνει ούτε τώρα. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το "Skeleton Tree" εδώ.

Ακούστε: "Jesus Alone", "Girl In Amber"

No.05 Wovenhand - Star Treatment (Glitterhouse Records): Ο νέος δίσκος των Wovenhand με τίτλο "Star Treatment" έρχεται δυο χρόνια μετά το εξαιρετικό "Refractory Obdurate", δουλειά που αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες του 2014, και όσοι ενθουσιάστηκαν με την πιο σκληρή - σκοτεινή πλευρά του σχήματος θα μείνουν απόλυτα ικανοποιημένοι με το νέο τους πόνημα. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το album review του "Star Treatment" εδώ.

Ακούστε: "Go Ye Light", "The Hired Hand"

No.04 Wild Nothing - Life Of Pause (Captured Tracks): Όπως το "Nocturne" ήταν αρκετά πιο φωτεινό σε σχέση με το "Gemini", το "Life Of Pause" συνεχίζει αυτή την πορεία και αποδεικνύεται το πιο χαρούμενο, με την μεγαλύτερη ποικιλία, δισκογραφικό αποτέλεσμα του Jack Tatum. Και όπως και οι προηγούμενες κυκλοφορίες των Wild Nothing έτσι και το νέο άλμπουμ αναμένεται να μας συντροφεύει για πολύ καιρό ακόμα. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το album review του "Life Of Pause" εδώ.

Ακούστε: "Lady Blue", "TV Queen"

No.03 Holy Esque - At Hope’s Ravine (Beyond The Frequency): Μετά το κορυφαίο EP για το 2015, οι Holy Esque αποδεικνύουν ότι άξιζαν τα πέντε χρόνια αναμονής για το ντεμπούτο τους, αφού με το "At Hope’s Ravine" δεν παραδίδουν μόνο μια εξαιρετική indie rock δισκογραφική δουλειά αλλά και ένα από τα κορυφαία άλμπουμ της χρονιάς. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "At Hope’s Ravine" εδώ.

Ακούστε: "Hexx", "Silences"

No.02 Bestial Mouths - Heartless (Cleopatra Records): Πολλοί περιγράφουν την μουσική των Bestial Mouths ως μια industrial εκδοχή της Siouxsie και της Diamanda Galas. Εννοείται ότι αυτό που ξεχωρίζει είναι τα φωνητικά της Lynette Cerezo, με μια μεγάλη διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους. Με το "Heartless", που περιλαμβάνει νέο υλικό αλλά και κάποιο ξαναδουλεμένο παλαιότερο, οι Bestial Mouths εξελίσσουν τον ήχο τους, κάνοντάς τον πιο προσιτό για μεγαλύτερο κοινό χωρίς όμως να χάνει στο ελάχιστο την δυναμική του, αλλά και τη συνθετική τους ικανότητα, παραδίδοντας μια δουλειά που δεν πρέπει να χάσει κανένας φίλος της goth, post-punk, industrial, dark electro σκηνής και όχι μόνο. Απλά απαραίτητο!

Ακούστε: "Heartless", "Faceless"

No.01 LUH - Spiritual Songs For Lovers To Sing (Mute): Το "Spiritual Songs For Lovers To Sing" κατάφερε από την πρώτη ακρόαση να δικαιολογήσει και να επιβεβαιώσει το κόλλημα μου με το έργο του Ellery James Roberts. Το στοιχείο της γλυκιάς "κακοφωνίας" των Wu Lyf είναι φανερό και εδώ, ηχητικά όμως το αποτέλεσμα είναι πιο εξελιγμένο με περισσότερο βάθος και ποικιλία. Ελπίζω το νέο του project να ήρθε για να μείνει γιατί δείχνει ότι έχει μέλλον, ενώ και η ρομαντική του προσέγγιση είναι αναγκαία. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για τον δίσκο της χρονιάς εδώ.

Ακούστε: "Beneath the Concrete", "I & I"

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2016 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2016 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2016 No.31 - 40

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2016

Το ντεμπούτο του βρετανικού psych pop σχήματος των Temples, με τίτλο "Sun Structures", κατάφερε να κάνει αίσθηση όταν κυκλοφόρησε το 2014 και να αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα άλμπουμ των τελευταίων χρόνων στην Αγγλία. Το συγκρότημα επιστρέφει φέτος με νέο δίσκο ο οποίος θα είναι διαθέσιμος στις 3 Μαρτίου από την Fat Possum Records. Τα κομμάτια που έχουν κάνει διαθέσιμα οι Temples από το "Volcano", όπως θα ονομάζεται το επερχόμενο άλμπουμ τους, είναι τα "Certainty" και "Strange Or Be Forgotten". Η μπάντα από το Kettering κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις και του ελληνικού κοινού το καλοκαίρι που μας πέρασε, για την ζωντανή της εμφάνιση στα πλαίσια τους Ejekt Festival.

Το νεανικό συγκρότημα των Communions πρόκειται να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ του, με τίτλο "Blue", στις 3 Φεβρουαρίου από την Fat Possum Records. Από το "Cobblestones" - το EP του 2014 - όταν και τους πρωτοάκουσα, θεωρώ την post-punk μπάντα από την Δανία μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μουσικές περιπτώσεις των τελευταίων χρόνων. Το ομώνυμο EP τους μάλιστα ήταν μέσα στα καλύτερα που κυκλοφόρησαν την περσινή χρονιά. Μετά από αρκετές μίνι κυκλοφορίες, με τελευταία το διπλό single "Don't Hold Anything Back / Eternity", ήρθε η ώρα για τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο των Communions και το πρώτο κομμάτι που έκαναν γνωστό από αυτόν ονομάζεται "Got To Be Free", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:

Τα μέλη των Minor Victories δείχνουν με το πρώτο τους άλμπουμ ότι βρήκαν εξαιρετική χημεία μεταξύ τους, έστω και από απόσταση, προσφέροντας μερικές μαγικές στιγμές. Ελπίζω να ξαναεπισκεφτούν το project αυτό και να ακούσουμε ακόμα περισσότερα πράγματα από το σχήμα στο μέλλον. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Minor Victories" εδώ.

Key Tracks: "Scattered Ashes (Song For Richard)", "Breaking My Light"

The story so far:

No.10 : DIIV – Is The Is Are (Captured Tracks)

No.11 : Savages - Adore Life (Matador)

No.12 : Iggy Pop - Post Pop Depression (Loma Vista Recordings)

No.13 : White Lies - Friends (BMG)

No.14 : Soft Kill - Choke (Profound Lore Records)

No.15 : Adult Books - Running From The Blows (Lolipop Records)

No.16 : FEWS - Means (PIAS Recordings)

No.17 : Dead - Voices (Manic Depression)

No.18 : Anohni - Hopelessness (Rough Trade)

No.19 : Ritual Howls - Into Τhe Water (Felte)

No.20 : David Bowie - ★ (Columbia)

Οι Minor Victories, το νέο σχήμα αποτελούμενο από μέλη των Slowdive, Mogwai και των Editors, κυκλοφόρησαν νωρίτερα φέτος τον ομώνυμο πρώτο τους δίσκο, ο οποίος περιείχε μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που άκουσα μέσα στη χρονιά, όπως το "Scattered Ashes (Song For Richard)" και το "Breaking My Light". Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την άποψή μου για το "Minor Victories" εδώ. Στις 27 Ιανουαρίου το συγκρότημα θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ "Orchestral Variations" (η έκδοση σε βινύλιο θα κυκλοφορήσει στην Αμερική την Black Friday από την Fat Possum), το οποίο θα αποτελείται από τις ορχηστρικές εκτελέσεις των κομματιών του ντεμπούτο τους. Το βίντεο για το κομμάτι "Cogs" ήταν το τελευταίο που έκαναν γνωστό οι Minor Victories από το φετινό τους άλμπουμ και είναι και το πρώτο που παρουσιάζουν από την επερχόμενη κυκλοφορία τους.

Το σχήμα των Minor Victories που αποτελείται από μέλη των Slowdive, Mogwai και Editors κυκλοφόρησε στις αρχές Ιουνίου το εξαιρετικό ντεμπούτο του, που αποτελεί μια από τις καλύτερες φετινές δουλειές μέχρι τώρα. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για τον δίσκο εδώ. Το "Cogs" αποτελεί το τελευταίο κομμάτι από το άλμπουμ για το οποίο οι Minor Victories παρουσίασαν βίντεο, μετά από αυτά για τα "A Hundred Ropes", "Breaking My Light", "Scattered Ashes (Song For Richard)" και "Folk Arp".

Η αλήθεια είναι ότι αν εξαιρέσω κάποιες λίγες περιπτώσεις, δεν ήταν πολλά τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2016 και με κέρδισαν μέχρι τώρα. Οι περισσότερες δισκογραφικές δουλειές κατάφεραν να κρατήσουν το ενδιαφέρον μου για μερικά κομμάτια, αλλά ελάχιστες για το συνολικό αποτέλεσμα που παρουσίασαν. Σίγουρα είναι νωρίς να βγάζω συμπεράσματα, ιδίως όταν την φετινή χρονιά αναμένονται άλμπουμ από μπάντες όπως οι Nick Cave And The Bad Seeds, White Lies, Preoccupations, Pixies και τόσες ακόμα. Προσπάθησα να ξεχωρίσω δέκα από τους δίσκους που κυκλοφόρησαν το πρώτο μισό του έτους (μέχρι και τέλη Ιουνίου) και άκουσα περισσότερο, με την παρακάτω κατάταξη να προκύπτει βάση της ημερομηνίας κυκλοφορίας τους.

01. David Bowie - ★ (8 Ιανουαρίου, Columbia)

02. Savages - Adore Life (22 Ιανουαρίου, Matador)

03. DIIV – Is The Is Are (5 Φεβρουαρίου, Captured Tracks)

04. Wild Nothing - Life Of Pause (19 Φεβρουαρίου, Captured Tracks)

05. Holy Esque - At Hope’s Ravine (26 Φεβρουαρίου, Beyond The Frequency)

06. Iggy Pop - Post Pop Depression (18 Μαρτίου, Loma Vista Recordings)

07. LUH - Spiritual Songs For Lovers To Sing (6 Μαΐου, Mute)

08. Anohni - Hopelessness (6 Μαΐου, Rough Trade)

09. Eagulls - Ullages (13 Μαΐου, Partisan Records)

10. Minor Victories - Minor Victories (3 Ιουνίου, Fat Possum/ PIAS)

Οι Minor Victories δημιουργήθηκαν μετά από μια ιδέα των αδερφών Lockey, του Justin, κιθαρίστα των Editors, και του James των Hand Held Cine Club, για μια δισκογραφική δουλειά και πιο συγκεκριμένα για ένα θορυβώδες EP με πιο αιθέρια γυναικεία φωνητικά. Αυτό τους οδήγησε στο να συνεργαστούν με την Rachel Goswell των Slowdive και τον Stuart Braithwaite των Mogwai. Το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ που ηχητικά φέρει καθαρά τα στοιχεία από τις μπάντες των μελών του, αλλά με μια δικιά του αμεσότητα που σίγουρα σε προκαλεί σε πολλαπλές ακροάσεις.

Ο ομώνυμος δίσκος τους ξεκινάει ατμοσφαιρικά με το shoegaze του "Give Up The Ghost", με τον ήχο των drums και τα εξαιρετικά, όπως πάντα, φωνητικά από την Goswell σε πρώτο πλάνο που αμέσως σε προϊδεάζουν για ακόμα καλύτερη συνέχεια. Αυτή έρχεται με το "A Hundred Ropes" που φανερώνει ότι μάλλον ο Braithwaite έχει βάλει εδώ περισσότερο το χεράκι και μας κάνει να φανταζόμαστε πως θα ήταν οι Mogwai με τη τραγουδίστρια των Slowdive στα φωνητικά. Το "Folk Arp" είναι ένα επτάλεπτο ονειρικό ταξίδι που καταλήγει σε ένα θορυβώδες ξέσπασμα, ενώ στο "For You Always" γίνεται εμφανές ότι ο Mark Kozelek των Sun Kil Moon έχει συνεισφέρει κάτι περισσότερο από το να δανείσει τη φωνή του. Για το τέλος άφησα, όχι τυχαία, να αναφερθώ σε δυο από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς, τα "Scattered Ashes (Song For Richard)" και "Breaking My Light". Στο πρώτο το ντουέτο του James Graham των The Twilight Sad με την Goswell είναι απλά φανταστικό με την μελωδία να θυμίζει το συγκρότημα του πρώτου. Από την άλλη το "Breaking My Light" είναι κοντά στο πως θα ακούγονταν μια διασκευή των Mogwai στο "Summer Moved On" των A-ha.

Αν ο δίσκος είχε περισσότερα κομμάτια σαν τα δυο τελευταία που ανέφερα, θα μίλαγα πιθανότατα για άλμπουμ της χρονιάς. Παρόλα αυτά, τα μέλη του γκρουπ δείχνουν ότι βρήκαν εξαιρετική χημεία μεταξύ τους, προσφέροντας μερικές μαγικές στιγμές. Ελπίζω να ξαναεπισκεφτούν το project αυτό και να ακούσουμε ακόμα περισσότερα πράγματα από τους Minor Victories στο μέλλον.

Βαθμολογία: 7,5 / 10

Το ντεμπούτο των Minor Victories ήταν για πολλούς μια από τις πιο αναμενόμενες κυκλοφορίες της χρονιάς. Και πως να μην ισχύει αυτό όταν στο σχήμα συμμετέχουν μέλη των Slowdive, Mogwai και Editors. Το "Scattered Ashes (Song For Richard)" αποτελεί μια από τις καλύτερες στιγμές του ομώνυμου άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου από την Fat Possum. Στο κομμάτι συμμετέχει ο τραγουδιστής των The Twilight Sad, James Graham, ενώ το βίντεο του "Scattered Ashes" θα μπορούσε να φέρει τον εναλλακτικό τίτλο "cats rule"...

Οι Sunflower Bean αποτελούν μια από τις πιο πολυσυζητημένες μπάντες του 2016 όπως άλλωστε και το ντεμπούτο τους με τίτλο "Human Ceremony", που κυκλοφόρησε στις 5 Φεβρουαρίου από την Fat Possum Records. Πέρσι παρουσίασαν το "Show Me Your Seven Secrets", ένα από τα καλύτερα EP του 2015, με το σχήμα να κερδίζει πολλούς φίλους με το ξεχωριστό psych/ dream pop ύφος του. Το "Easier Said" είναι το πρώτο single από το "Human Ceremony", το οποίο συνοδεύεται από ένα βίντεο που μπορείτε να δείτε παρακάτω: