Οι No Hot Ashes είναι μια τετραμελής μπάντα από το Στόκπορτ (μια περιοχή λίγο έξω από το Μάντσεστερ) που δραστηριοποιείται τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται από έναν funky indie pop/rock ήχο με χορευτική διάθεση και μια φρέσκια προσέγγιση που θα τους βοηθήσει να ξεχωρίσουν. Άλλωστε δεν νομίζω να μην για πολύ ακόμα στα ψιλά γράμματα. Το σχήμα έχει περιοδεύσει με αρκετά ανερχόμενα βρετανικά συγκροτήματα όπως οι Spring King, Blossoms, Cabbage, The Amazons και πολλά ακόμα. Από το 2014 δουλεύουν με τον Gavin Monaghan, παραγωγός που έχει συνεργαστεί με γκρουπ όπως οι Editors, The Twang, Scott Matthews, Ocean Colour Scene, με το τελευταίο τους single να αποτελεί το "Bellyaches" που κυκλοφόρησε στις 20 Φεβρουαρίου, το οποίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.
Συνεχίζονται οι πολύ αξιόλογες κυκλοφορίες για την Felte Records και μετά το άλμπουμ των Nite Fields και το εξαιρετικό περσινό των Ritual Howls, η εταιρεία παρουσιάζει το ντεμπούτο των Au.Ra. Το σχήμα από την Αυστραλία αποτελείται από τους Tim Jenkins και Tom Crandles, παλιότερα μέλη των Parades και Ghostwood. Στο "Jane's Lament", όπως ονομάζεται ο πρώτος τους δίσκος, θα ακούσει κανείς shoegaze και dream pop μελωδίες με post-punk και psych στοιχεία, με τα τελευταία να περιορίζονται στη διάθεση και όχι στον χιλιοπαιγμένο χιπστεροήχο που έχω βαρεθεί να συναντώ τελευταία. Την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβαν οι ίδιοι ενώ την μίξη ο Nigel Yang των HTRK. Τα "Pyramid", "Spare The Thought" και "Talk Show" είναι οι αδυναμίες μου από το άλμπουμ, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε ολόκληρο εδώ. Για τους φίλους συγκροτημάτων όπως οι Ride και Luna μέχρι τους Wild Nothing και Craft Spells, προτείνεται ανεπιφύλακτα.
Οι Those Hidden Places είναι μια indie μπάντα από την Αθήνα που δημιουργήθηκε πέρσι, αν και κατά μια έννοια θα μπορούσε να θεωρηθεί και συνέχεια των Gloire Carton μιας και τα 3/4 του συγκροτήματος είναι κοινά. Φυσικά τα trip-hop στοιχεία των τελευταίων έχουν δώσει την θέση τους σε πιο shoegaze/ dreampop δομές, με φόντο πάντα τα πολύ όμορφα γυναικεία φωνητικά. Το πρόσφατο ΕΡ τους "Emotional Perfectionism", αποτελεί μια κυκλοφορία που αρχικά θα έλεγα ότι περιλαμβάνει τέσσερα εξίσου καλά κομμάτια (και ένα instrumental), από την άλλη όμως δεν θα μπορούσα να μην ξεχωρίσω ανάμεσά τους το καταπληκτικό "Τresspassing", που ξεκινάει σαν να ξέμεινε από το "Faith" των The Cure, πριν κλιμακωθεί και αλλάξει εντελώς θυμίζοντας κάτι από I Like Trains. Δηλώνω ειλικρινά κολλημένος. Μπορείτε να ακούσετε το "Emotional Perfectionism" παρακάτω, ενώ για να κατεβάσετε ή να αποκτήσετε σε φυσική μορφή το νέο ΕΡ των Those Hidden Places κατευθυνθείτε εδώ.
Το "Forever Breathes the Lonely Word" είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα βρετανικής ποπ από την δεκαετία του 80 και την ίδια στιγμή ένας από τους πιο υποτιμημένους στην συγκεκριμένη σκηνή. Φυσικά αυτό δεν ήταν το πρώτο άλμπουμ των Felt αλλά το έκτο, μιας και ο Lawrence Hayward και η παρέα του ξεκίνησαν την πορεία τους το 1981. Πολύ πριν η cool britannia των 90s γίνει μόδα και το αντίπαλο trend του grunge, και ξεσπάσει η κόντρα μεταξύ των Oasis και Blur, από την ΝΜΕ και τα υπόλοιπα βρετανικά μέσα για τον "θρόνο" της brtipop, οι Felt παρουσίασαν το αριστουργηματικό "Forever Breathes the Lonely Word" το οποίο ανέδειξε και τον χαρισματικό τους frontman, Lawrence. Και όταν λέω υποτιμημένο αναφέρομαι αποκλειστικά στην προβολή και στην εμπορική ανταπόκριση που γνώρισε. Είναι τρελό αν σκεφτεί κανείς την ποιότητα του άλμπουμ αλλά και της γενικότερης δισκογραφίας των Felt συγκρινόμενη με πόσα συγκροτήματα του είδους στα 90s έκαναν επιτυχία με ένα ή και κανένα κομμάτι και πλέον δεν τα θυμάται σχεδόν κανείς. Η έκτη τους κυκλοφορία ήταν και η πρώτη τους στην ιστορική Creation Records του Alan McGee αφού στα πρώτα άλμπουμ συνεργάστηκαν με την Cherry Red. Το "Forever Breathes the Lonely Word" περιλαμβάνει ύμνους όπως τα "Rain Of Crystal Spires", "Down But Not Yet Out" και "All The People I Like And Those That Are Dead" αλλά αν και ακούγεται κοινότυπο πραγματικά κανένα από τα υπόλοιπα δεν υστερεί, σε ένα άλμπουμ που για μένα στέκεται δίπλα στους δίσκους των The Smiths και των Belle & Sebastian. Οι Felt πέτυχαν τον αρχικό τους στόχο και την ίδια στιγμή κάτι ιστορικό. Κυκλοφόρησαν σε 10 χρόνια, 10 singles και 10 άλμπουμ. Στα τέλη εκείνης της δεκαετίας διαλύθηκαν με τον Lawrence να συνεχίζει δημιουργώντας τους Denim και αργότερα τους Go Kart Mozart (για τον οποίο έχει γυριστεί και ντοκιμαντέρ το "Lawrence of Belgravia"), και τον Martin Duffy να συνεχίζει με τους The Charlatans και τους Primal Scream.
Μπορεί ο Dan Smith και η παρέα του να είναι ήδη Youtube stars και να έχουν συμπεριληφθεί στο soundtrack γνωστής τηλεοπτικής σειράς, αλλά μου φαίνεται λίγο περίεργο πως οι Bastille δεν έχουν έχουν βρει ακόμα πολύ μεγαλύτερη ανταπόκριση. Μουσικά βρίσκονται ανάμεσα σε Hurts και Coldplay, ενώ αρχικά έκαναν αίσθηση και με τις διασκευές τους, στις γνωστές disco επιτυχίες "Killer" του Adamski και "Rhythm is a Dancer". Οι Bastille δημιουργούν καλή σύγχρονη ποπ, και αν σκεφτώ μερικά από τα εμπορικά συγκροτήματα που είναι στο προσκήνιο, από τους Maroon 5 (από τα πιο γλοιώδη πράγματα που έχω ακούσει), τους Fun και τόσους άλλους(και όχι δεν τους συγκρίνω με τα χειρότερα αλλά με το τι πουλάει), σίγουρα τους αξίζει να ακουστούν περισσότερο.
Οι Night Engine μας έρχονται από το Λονδίνο, και η πρώτη μου επαφή μαζί τους ήταν με το κομμάτι "I’ll Make It Worth Your While", το οποίο φαντάζει σαν μια μίξη David Bowie και Franz Ferdinand. Η μουσική τους τους έχει σαφείς αναφορές σε 70s ονόματα της βρετανικής σκηνής, αλλά το μεγάλο ατού τους, είναι ότι τις ενσωματώνουν στον ήχο του σήμερα ιδανικά, και θεωρώ ότι ένα όνομα που θα απασχολήσει ένα αρκετά μεγαλύτερο κοινό στο μέλλον.
Το POEt'S SOUND προτείνει: Αφιέρωμα σε νέες μπάντες από το Manchester (Μέρος 2ο)
Πρόταση Ιουλίου 27, 2012To κατά βάση instrumental συγκρότημα των Plank! κερδίζει όλο και μεγαλύτερη δημοσιότητα τον τελευταίο καιρό. Οι krautrock επιρροές είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς, ενώ ο χαρακτηρισμός που διάβασα κάπου για την μπάντα, "ότι είναι σαν οι Mogwai να διασκευάζουν Can", είναι κάτι περισσότερο από ταιριαστός. Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο 'Animalism", κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες, από τον οποίο μπορείτε να ακούσετε το "King Rat" παρακάτω:
htmyspace.com/plankuk
Οι The Narrows είναι μια electro rock μπάντα που τον προηγούμενο μήνα κυκλοφόρησε τον πολύ καλό πρώτο της δίσκο με τίτλο "The Eve of Invasion". Το ντεμπούτο τους είναι ένα pop άλμπουμ που τα ηλεκτρονικά στοιχεία αναμειγνύονται ιδανικά με τα indie rock ξεσπάσματα τύπου Kasabian, διακατέχεται από ατμοσφαιρική αισθητική και κινηματογραφικά περάσματα, ενώ έχει βάθος και απαιτεί αρκετές ακροάσεις. Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο τον δίσκο αλλά και να τον κατεβάσετε ελεύθερα εδώ. Το πρώτο single από αυτόν ήταν το "Able Danger", που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο, το οποίο μπορείτε να ακούσετε παρακάτω:
thenarrows.co.uk
Ο Pierre Hall δεν είναι άγνωστος στους μουσικούς κύκλους ιδίως του Manchester. Μετά τους brit-popάδες Lead Balloons, το νέο project του Hall ονομάζεται Golden Glow (όνομα tribute στους Felt). Ο ήχος του είναι ριζωμένος στο μουσικό παρελθόν της πόλης από τους Joy Division έως τους The Stone Roses. Πριν λίγο καιρό το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον νέο του δίσκο με τίτλο "Tender Is The Night", από τον οποίο και μπορείτε να ακούσετε τρία κομμάτια:
myspace.com/goldenglowmusic
Οι The Deadtapes είναι μια alternative rock μπάντα που βρίσκεται στο ξεκίνημα. Η μουσική τους έχει ένταση και punk δυναμισμό (όπως φαίνεται στο νέο τους single "SubHuman"), αλλά και κάποιες πιο σκοτεινές πτυχές("Klima"). Ακούστε τα κομμάτια τους εδώ.
Το POEt'S SOUND προτείνει: Αφιέρωμα σε νέες μπάντες από το Manchester (Μέρος 1ο)
Πρόταση Ιουλίου 21, 2012
To Manchester είναι μια πόλη με πλούσια μουσική κληρονομιά. Μας έχει χαρίσει κάποια από τα πιο ιστορικά συγκροτήματα, όπως τους Joy Division/ New Order, τους Smiths, τους Stone Roses, τους Oasis και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Η πόλη συνεχίζει έως και σήμερα να θεωρείται ένα από τα κέντρα για νέα και ενδιαφέρουσα μουσική. Τελευταία δείγματα, όπως οι Wu Lyf, οι Everything Everything και αρκετοί άλλοι θεωρούνται από τα πιο "καυτά" ονόματα στην Αγγλία, ενώ υπάρχει μια σειρά από ταλαντούχες νέες μπάντες που παλεύουν να διακριθούν. Μια από αυτές, είναι και οι Mount Fabric.
Οι Mount Fabric κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό το νέο τους single "Curves And Corners" από την Crystalline Recordings, μετά από μια σειρά από singles και EPs. Το alternative pop τους είναι μια μίξη από indie κιθάρες και electronica στοιχεία, με τα φωνητικά να είναι αυτά που ξεχωρίζουν, αν και σε στιγμές φέρνουν στο μυαλό αυτά του Thom Yorke. Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το ΕΡ "Secretly An Astronaut" εδώ. Αξίζει να τους τσεκάρετε:
mountfabric.com
Οι Pins αν και από το Manchester έχουν ένα άκρως νεοϋορκέζικο ήχο. Αν και είχαν προσφορές από εταιρίες για δισκογραφικό συμβόλαιο, πιστοί στην DIY αισθητική, κυκλοφόρησαν μόνοι τους το ντεμπούτο "Eleventh Hour", ενώ ίδρυσαν και τη δικιά τους εταιρία("Haus of Pins"). Στον ήχο τους θα αναγνωρίσει κανείς, επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Warpaint, Crystal Stilts, Dum Dum Girls και Jesus And Mary chain. Ακούστε το "Eleventh Hour" παρακάτω, ενώ μπορείτε να δείτε και το βίντεο γιαυτό εδώ.
wearepins.co.uk
Άλλη μια DIY μπάντα από το Manchester, είναι οι Patterns που το 2010 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ΕΡ, με τίτλο "New Noise". Η μουσική τους κινείται μεταξύ των dream pop, chillwave και post-punk ιδιωμάτων, με στοιχεία από μπάντες όπως οι Animal Collective, οι Smiths ή και οι Chameleons. Το νέο single "Blood" που κυκλοφόρησε από την τοπική εταιρία Melodic, και ήδη βρίσκεται στο playlist του BBC Music 6, μπορείτε να το ακούσετε εδώ:
musicalpatterns.com
Το "Passage" είναι ο πρώτος δίσκος της μπάντας από το Brooklyn, Exitmusic ο οποίος κυκλοφόρησε στις 22 Μαΐου. Το συγκρότημα μου τράβηξε την προσοχή με το καταπληκτικό κομμάτι "The Modern Age" από το περσινό ΕΡ με τίτλο "From Silence". Τα distoted φωνητικά της Aleksa Palladino θυμίζουν μερικές φορές αυτά της Zola Jesus, ενώ με τα σπασίματα που κάνει δίνει ένα ακόμα πιο μελοδραματικό τόνο στα κομμάτια. Η μουσική τους είναι ονειρική, κινηματογραφική και μελαγχολική με post-rock νύξεις, ενώ δανείζεται στοιχεία από συγκροτήματα όπως Portishead, Interpol και Radiohead. Το "Passage" είναι ένα πολύ όμορφο pop άλμπουμ, με κάποιες κορυφαίες στιγμές αλλά μερικές φορές επαναλαμβάνεται ακολουθώντας τις ίδιες μουσικές φόρμες. Θα ξεχώριζα το στοιχειωτικό "Sparks of Light", το "White Noise" με τις Zola Jesus αναφορές, τα "The Cold" και "Stars" και φυσικά το "The Modern Age". Σίγουρα με αυτό το ντεμπούτο οι Exitmusic αφήνουν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.
Βαθμολογία : 7 / 10
Το indie pop/ rock συγκρότημα από το Λος Άντζελες, Great Northern, υπάρχει από το 2007 και έχει κυκλοφορήσει 2 δίσκους, με τελευταίο τον "Remind Me Where the Light Is" του 2009, ενώ μέσα στο 2012 αναμένεται και ο τρίτος τους δίσκος. Η αλήθεια είναι ότι δεν γνώριζα πολλά για την μπάντα, αλλά μου τους πρότεινε ένας φίλος (γνωστός στο διαδίκτυο και ως hocico077), και πιο συγκεκριμένα το "Houses" και εκείνη την στιγμή μου έχει μείνει, γιαυτό και το διάλεξα για Pick Of the Month Μαρτίου. Το "Houses" είναι ένα καλό pop κομμάτι με μια απλή μελωδία που ναι μεν μπορεί να αισθανθείς ότι την έχεις ξανακούσει, αλλά την ίδια στιγμή ακούγεται ξεσηκωτική και ιδιαιτέρως κολλητική. Ακούστε το παρακάτω:
Το indie electronic δίδυμο των Chairlift κυκλοφόρησε νέο βίντεο, από τον δεύτερο δίσκο του με τίτλο "Something". Στο "Met Before", σε σκηνοθεσία Jordan Fish, αποφασίζετε εσείς την εξέλιξη της ιστορίας του κλιπ. Δείτε το εδώ.
Η ηθοποιός Aleksa Palladino μαζί με τον σύζυγό της Devon Church αποτελούν το electronica δίδυμο των Exitmusic. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησαν το πρώτο ΕΡ τους με τίτλο "From Silence"(από το οποίο και τους έμαθα), και στις 22 Μαΐου θα είναι διαθέσιμο το ντεμπούτο τους "Passage" από την Secretly Canadian. Ηχητικά είναι ένα μείγμα dream-pop, post-punk, trip-hop, συνδυάζοντας στοιχεία από μπάντες όπως οι Portishead, Godspeed You! Black Emperor ή τους πιο πρόσφατους Austra, ενώ δεν νομίζω να είναι τυχαίο που το όνομά τους παραπέμπει σε κομμάτι των Radiohead( Exit Music For A Film από το OK Computer). Tο κομμάτι τους "The Modern Age", από το "From Silence" ΕΡ, το ακούω στο repeat και με τον καιρό κολλάω όλο περισσότερο ενώ μάλλον το αδίκησα στην σχετική λίστα με τα καλύτερα του 2011. Ακούστε το παρακάτω όπως και το "Passage", από το επερχόμενο δίσκο τους, το οποίο και μπορείτε να κατεβάσετε ελεύθερα.
Exitmusic - The Modern Age :
Exitmusic - Passage:

















