Κάτι που δεν έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση με τα άλμπουμ στις 31-40 και συνάμα είναι μια εντυπωσιακή παρατήρηση για αυτό το blog, είναι ότι είναι η πρώτη φορά από τότε που υπάρχει που οι The Smashing Pumpkins κυκλοφορούν άλμπουμ και αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα. Όσοι διαβάζουν το POEt'S SOUND γνωρίζουν ότι το κόλλημα μου με τη μπάντα του Billy Corgan είναι τεράστιο, αλλά τα δυο περσινά μέρη της "ATUM" τριλογίας απλά δεν ακούγονται! Αυτό που έγραψα όμως στην προηγούμενη ανάρτηση είναι ότι αυτή η λίστα που υπάρχει παρακάτω θα είναι πιο dark προσανατολισμένη. Τα άλμπουμ λοιπόν που συμπεριλαμβάνονται στις θέσεις 21 με 30 είναι:
No.30 Naut - Hunt (Season Of Mist): Φίλοι του post-punk και gothic ήχου, εδώ έχουμε ένα από τα πιο ενδιαφέρουσα ντεμπούτο άλμπουμ της χρονιάς, που αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Για το επόμενο καιρό πάντως ανοίγουν τις συναυλίες των Creeper.
Ακούστε: "Damocles"
Νο.29 The Waning Moon - A Dream Or A Vision (Danse Macabre): Επηρεασμένο έντονα από την 80s και 90s gothic rock σκηνή, το ντεμπούτο των The Waning Moon δεν απογοητεύει σε κανένα σημείο. Νοσταλγοί της σκηνής θα βρουν εδώ το νέο αγαπημένο τους σχήμα.
Ακούστε: "Scars"
Νο.28 Sleep Of Monsters - ΓΓΓ (Svart Records): Το τρίτο άλμπουμ των Sleep Of Monsters δανείζεται στοιχεία από το gothic rock/ metal των Babylon Whores (του Ike Vil) μέχρι το post-punk των Grave Pleasures, ενώ στην παραγωγή βρέθηκε ο Hiili Hiilesmaa (HIM, Sentenced, Apocalyptica). Νομίζω τα παραπάνω ονόματα χαρακτηρίζουν απόλυτα τι θα βρείτε στο "ΓΓΓ".
Ακούστε: "Mother of Phantoms"
No.27 Pure Obsessions & Red Nights - Heirs of the Red Nights (Les disques Rubicon): Ο ίδιος ο Philippe Deschemin περιγράφει πολύ εύστοχα τη νέα του δουλειά ως μια μίξη των Nine Inch Nails, Boy Harsher, Depeche Mode, Cold Cave, IAMX, TR/ST και Killing Joke, με κάποιες πολύ κολλητικές μελωδίες θα πρόσθετα.
Ακούστε: "The Devil In Their Dreams"
No.26 Soft Kill - Metta World Peace (Cercle Social Records): Το συγκρότημα από το Πόρτλαντ δεν σταματάει να κυκλοφορεί αξιόλογα άλμπουμ Cure-ικών προεκτάσεων. Εδώ επιστρέφουν ίσως πιο μελωδικοί από ποτέ, χωρίς να χάνουν τον post-punk χαρακτήρα τους.
Ακούστε: "Molly"
No.25 Saigon Blue Rain - Oko (Icy Cold Records): Οι Saigon Blue Rain αναμειγνύουν coldwave, dream pop, shoegaze post-punk στοιχεία, σε ένα δίσκο που ακούγεται το ίδιο καλά από την αρχή μέχρι το τέλος και με εξαιρετικά γυναικεία φωνητικά από την Ophelia Lecompt.
Ακούστε: "Oko"
No.24 Deeper - Careful! (Sub Pop): Στο post-punk αναβιωτικό κίνημα θα μπορούσαν να ενταχθούν και οι Deeper. Στον τρίτο του δίσκο όμως, το συγκρότημα μας παραδίδει την πιο άμεση, σε σημεία πιο φωτεινή και σίγουρα καλύτερη δουλειά του.
Ακούστε: "Fame"
No.23 Lathe Of Heaven - Bound By Naked Skies (Sacred Bones Records): Το ντεμπούτο των Νεοϋορκέζων μπορεί να κοιτάει προς τα 80s (The Chameleons, Killing Joke) αλλά είναι μια σύγχρονη κυκλοφορία και είμαι σίγουρος ότι θα ακούσουμε πολλά περισσότερα για αυτούς στο μέλλον.
Ακούστε: "Ekpyrosis"
No.22 Chain Of Flowers - Never Ending Space (Alter): Οι Ουαλοί δεν είναι το τυπικό post-punk συγκρότημα. Ο δίσκος πέρα από πολλά synths, περιλαμβάνει ακόμα τρομπέτες, σαξόφωνο και πολλές ακόμα εκπλήξεις. Αν είχαν και ένα πιο δυνατό σύνολο κομματιών θα ήταν ίσως και στην πρώτη δεκάδα.
Ακούστε: "Serving Purpose"
Νο.21 October Noir - Letters to Existence (Self-released): Η αγάπη μου για τους Type O Negative είναι τεράστια. Οι October Noir είναι μια gothic metal/ doom μπάντα από την Φλόριντα, το "Letters to Existence" είναι το πέμπτο (και καλύτερο) άλμπουμ τους και αγαπάνε τους Type O Negative. Πρόκειται για ότι πιο Type O Negative έχω ακούσει μετά τους Type O Negative, οπότε αν σας λείπουν οι τελευταίοι επενδύστε άφοβα.
Ακούστε: "A Halo Hung From Horns"
