Για όσους δεν έφτασε η παραμόρφωση από την πρόσφατη συναυλία των A Place To Bury Strangers (που ήταν λίγο πιο ήρεμη από την αντίστοιχη των ίδιων πέρσι), η συναυλία των Weekend κάλυψε επάξια το όποιο κενό. Το live που ξεκίνησε με αρκετή καθυστέρηση, μιας και στην επίσημη ώρα έναρξης δεν είχε φτάσει η πτήση των δυο μελών της μπάντας, άνοιξαν οι Chickn που με το psych rock τους κράτησαν για περίπου σαράντα λεπτά το ενδιαφέρον του κοινού, αν σκεφτεί κανείς ότι ήταν και το πρώτο live τους. Με όλα τα μέλη των Αμερικανών πλέον παρόντα, και ένα σύντομο soundcheck, η συναυλία ξεκίνησε κατά τις 12:00. Για μια ώρα περίπου οι Weekend έβγαλαν περίσσεια ενέργεια, ξεπερνώντας τα όποια ηχητικά προβλήματα που τους παρουσιάστηκαν με μαεστρία, παραδίδοντας ένα από τα πιο μεστά σετ ουσιώδη θορύβου. Σίγουρα το ντεμπούτο τους, "Sports" του 2010, ήταν αρκετά φασαριόζικο, αλλά το φετινό εξαιρετικό δεύτερο άλμπουμ τους "Jinx" κινήθηκε σε λίγο πιο pop μονοπάτια. Οπότε μου προκάλεσε έκπληξη που live τα νέα κομμάτια ήταν αρκετά πάνω σε ένταση και παραμόρφωση, όμως σίγουρα ιδιαίτερα ευχάριστη μιας και είναι πολύ όμορφο όταν ακούς μια επιτυχημένη διαφοροποίηση. Το σημαντικό όμως ήταν ότι δεν υπήρξε θόρυβος για τον θόρυβο, αλλά χτίσιμο πάνω στις δομές και τις ανάγκες του κάθε κομματιού. Πέρα από την κλασικά πλέον για τις περισσότερες συναυλίες μικρή διάρκεια της εμφάνισής τους, παίξανε τα περισσότερα highlights από τις δυο κυκλοφορίες τους, με κορυφαία τα "Oubliete" και "End Times", ενώ ένα τεχνικό πρόβλημα μας στέρησε και το "Celebration, FL". Μας αποχαιρέτησαν κατά τις 01:00 πετώντας κιθάρες, αφού πρώτα είχαν κάνει μια βόλτα ανάμεσα στον κόσμο, αφήνοντας μας για συντροφιά το χαρακτηριστικό βουητό στα αυτιά. Σε συζήτηση μετά το live με τον Shaun Durkan, ο frontman των Weekend μίλησε για την σημασία που δίνουν στο διαχωρισμό των στούντιο και των ζωντανών εκδοχών των τραγουδιών, ενώ φανέρωσε ότι έχει ήδη νέα κομμάτια με την επιθυμία της μπάντας  από το Σαν Φρανσίσκο να είναι ο διάδοχος του "Jinx" να κυκλοφορήσει μέσα στο 2014.