'Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος πολύ θα ήθελα να ξεκινήσω τις λίστες με τα καλύτερα της περσινής χρονιάς με τις κορυφαίες συναυλίες. Φυσικά αυτό δεν είναι δυνατόν μιας και προλάβαμε να δούμε ελάχιστες λόγω της πανδημίας, ενώ και το 2021 δεν προβλέπεται και πολύ καλύτερο. Η καθιερωμένη όμως σαραντάδα είναι εδώ. Για τις θέσεις 21 με 40 αποφάσισα να χωρίσω τα άλμπουμ λίγο διαφορετικά φέτος. Και τα είκοσι είναι δουλειές που ξεχώρισα και άκουσα αρκετά μέσα στη χρονιά, αλλά η παρακάτω δεκάδα περιλαμβάνει δίσκους από τον ευρύτερο dark χώρο, ενώ η επόμενη θα περιλαμβάνει άλμπουμ από τον πιο εμπορικό pop/ rock χώρο. Come to the dark side...
No.40 Benevolent Like Quietus - Kill The Bliss (693107 Records DK): Μια gothic metal κυκλοφορία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τα καλύτερα της χρονιάς, μια και στην αρχή της. Οι φίλοι των Type O Negative, Moonspell, The 69 Eyes θα ενθουσιαστούν με το νέο άλμπουμ των Benevolent Like Quietus, το οποίο περιέχει και μια εξαιρετική διασκευή στο "Mad World".
Ακούστε: "Where Dead Hearts Reside"
No.39 Then Comes Silence - Machine (Oblivion/SPV): Ο νέος δίσκος των Then Comes Silence μπορεί να μην είναι ο δίσκος ορόσημο για την καριέρα τους, αλλά αποτελεί άλλη μια αξιόλογη δουλειά από τους Σουηδούς που θα τους βοηθήσει να καθιερωθούν ακόμα περισσότερο στον σκοτεινό χώρο.
Ακούστε: "We Lose The Night"
No.38 Me And That Man - New Man, New Songs, Same Shit, Vol.1 (Napalm Records): Ο νέος δίσκος των Me And That Man έχει περισσότερη ποικιλία, αλλά παράλληλα βουτάει περισσότερο στον dark americana ήχο. Μπορεί οι Behemoth και οι Me And That Man να απέχουν πάρα πολύ ηχητικά, αλλά και τα δυο σχήματα μοιράζονται το ίδιο σκοτάδι. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "New Man, New Songs, Same Shit, Vol.1" εδώ.
Ακούστε: "Run With The Devil"
No.37 Death Bells - New Signs of Life (Dais Records): Το "Standing At The Edge Of The World" βρέθηκε λίγο πριν τη δεκάδα με τα καλύτερα άλμπουμ του 2017. Ο δεύτερος δίσκος των Death Bells μπορεί να υστερεί ως σύνολο, αλλά έχει όλα τα σημάδια εκείνα που δείχνουν ότι το σχήμα βρίσκεται στο σωστό δρόμο για κάτι πολύ καλύτερο.
Ακούστε: "Heavenly Bodies"
No.36 Kiss Of The Whip - We're Not Here (Cold Transmission): Οι Kiss Of The Whip είναι το ηλεκτρονικό σχήμα του Καναδού Tristan Victor και το "Were Not Here" είναι ο καλύτερος δίσκος του. Κινούμενο από synth pop μέχρι industrial μονοπάτια, πάντα όμως με μια χορευτική διάθεση, το άλμπουμ αποτελεί παράλληλα και μια από τις κορυφαίες σκοτεινές ηλεκτρονικές δουλειές της χρονιάς.
Ακούστε: "We're Not Here"
No.35 Spectres - Nostalgia (Artoffact): Mπορεί να μην είναι κάτι νέο ηχητικά, αλλά σε κερδίζει με την κάθε του ακρόαση. Όπως δηλώνει και ο τίτλος του, είναι ένας άκρως νοσταλγικός δίσκος που τιμά στο έπακρο τις 80s αναφορές του και παράλληλα αποτελεί μια από τις πιο αξιόλογες new wave/ post-punk κυκλοφορίες της χρονιάς που πέρασε. Διαβάστε τη δισκοκριτική του "Nostalgia" εδώ.
Ακούστε: "When Possessed Pray"
No.34 Thy Catafalque - Naiv (Season Of Mist): Το ένατο άλμπουμ του σχήματος του Tamás Kátai είναι σίγουρα εντυπωσιακό. Ενσωματώνοντας black metal, dark, pop, electro, folk και progressive στοιχεία, ή αλλιώς avant garde metal όπως χαρακτηρίζεται, το "Naiv" είναι γεμάτο εκπλήξεις και αποτελεί απολαυστικό άκουσμα.
Ακούστε: "Embersólyom"
No.33 Social Station - Social Station (Young And Cold Records): Τέσσερα χρόνια μετά το ντεμπούτο τους, οι Αμερικανοί Social Station επιστρέφουν με ένα ακόμα δίσκο με τις ίδιες αναφορές, The Cure, Joy Division, αλλά με τόσο μα τόσο πιασάρικες μελωδίες που σου "κολλάνε" από το πρώτο άκουσμα.
Ακούστε: "Don't Look Down"
No.32 Clone Culture - Innocence (Cold Transmission): Το τρίο από το Μιλάνο κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του το 2018 και πέρσι επέστρεψε με ακόμα ένα άλμπουμ με βαθιές ρίζες στον 80s post-punk/ new wave ήχο, αλλά ένα πολύ ανώτερο αποτέλεσμα, αφήνοντας πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.
Ακούστε: "Feed Me Tonight"
No.31 Sonsombre - One Thousand Graves (Cleopatra Records): Δεν περίμενα ότι θα το πω αυτό, αλλά το 2020 ήταν μια εξαιρετική χρόνια για τη goth σκηνή και τέτοιες δουλειές απλά επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Οι Αμερικανοί gothic-rockers έφτασαν στη τρίτη δισκογραφική δουλειά τους με το "One Thousand Graves", η οποία είναι και η κορυφαία τους μέχρι σήμερα.
Ακούστε: "Fire"
Το ντεμπούτο άλμπουμ των Death Bells με τίτλο "Standing At The Edge Of The World" ήταν μέσα στις δισκογραφικές δουλειές που ξεχώρισα περισσότερο το 2017. Ακολούθησαν τα διπλά single "Echoes/ Move Through Me" το 2018 και "Around the Bend/Life Stands Still" το 2019. Τώρα το post-punk σχήμα επιστρέφει με ένα νέο single με τίτλο "Heavenly Bodies", το οποίο αποτελεί προπομπό του δεύτερου άλμπουμ τους, "New Signs of Life", που θα κυκλοφορήσει στις 25 Σεπτεμβρίου από τη Dais Records.
Τρία χρόνια μετά το ντεμπούτο τους - "Passive With Desire" - οι Choir Boy επιστρέφουν με το δεύτερο άλμπουμ τους. Το "Gathering Swans", όπως θα ονομάζεται αυτό, θα κυκλοφορήσει στις 8 Μαΐου από την Dais Records. Το σκοτεινό dream pop σχήμα από την Γιούτα έχει κάνει γνωστά μέχρι τώρα, δυο κομμάτια από τον επερχόμενο δίσκο του, τα "Toxic Eye" και "Complainer", με το "Sweet Candy" να αποτελεί το νέο του single.
Δυο χρόνια μετά το εξαιρετικό "The Demonstration", οι Drab Majesty επέστρεψαν με το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Modern Mirror", το οποίο συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το προηγούμενο. Όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον ήχο του συγκροτήματος του Deb Demure είναι εδώ, με μεγαλύτερη διαφορά μια ποπ προσέγγιση σε ορισμένα σημεία. Το σημαντικότερο όμως είναι δεν υπάρχουν κομμάτια που απλώς συμπληρώνουν τον δίσκο, αλλά ακούγεται το ίδιο ευχάριστα από την αρχή έως το τέλος.
Ακούστε: "Long Division", "Out of Sequence"
Από το 2013 το coldwave σχήμα των Tempers μας έχει προσφέρει τρεις δισκογραφικές δουλειές. Το δίδυμο των Jasmine Golestaneh και Eddie Cooper ανήκει πλέον στο δυναμικό της Dais Records, η οποία θα κυκλοφορήσει το νέο τους άλμπουμ, με τίτλο "Private Life", στις 25 Οκτωβρίου. Πρώτο single από αυτό, αποτελεί το κομμάτι "Capital Pains", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο παρακάτω επίσημο βίντεο που δημοσιοποίησε η μπάντα.
Πριν από τρεις μέρες οι Drab Majesty έκαναν διαθέσιμο το δεύτερο άλμπουμ της καριέρας τους με τίτλο "Modern Mirror" από τη Dais Records. Παράλληλα παρουσίασαν και ένα νέο βίντεο για το "Out of Sequence", το τέταρτο single από τον δίσκο μετά από τα "Oxytocin", "Long Division" και "Ellipsis". Επίσης δυο χρόνια μετά την πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα και το Death Disco, το σχήμα του Deb Demure θα ξαναβρεθεί στην Αθήνα για μια συναυλία στο Temple Athens την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2019.
Στις 12 Ιουλίου θα κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος των Drab Majesty με τίτλο "Modern Mirror" από τη Dais Records. Μετά το ""Ellipsis", το "Long Division", που μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω, αποτελεί το δεύτερο κομμάτι που κάνει διαθέσιμο ο Deb Demure από το νέο του άλμπουμ. Στο κομμάτι συμμετέχει και η Jasamine White-Gluz των No Joy.
Σε έντεκα μέρες από σήμερα θα κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος των Cold Showers από Dais Records. Το σχήμα έχει κάνει γνωστά μέχρι σήμερα τα κομμάτια "Shine" και "Faith" από το "Motionless". Πλέον μπορείτε να ακούσετε άλλο ένα δείγμα από την επερχόμενη δουλειά τους, το "Dismiss", στο βίντεο που ακολουθεί.
Ο δεύτερος δίσκος των Drab Majesty ήταν μια απολαυστική δουλειά που πολύ φυσιολογικά βρέθηκε μέσα στις κορυφαίες μου για το 2017. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη δισκοκριτική του "The Demonstration", εδώ. Μάλιστα το σχήμα του Deb Demure, στα πλαίσια της προώθησης του δίσκου, πέρασε και από τη χώρα μας για μια ζωντανή εμφάνιση στο Death Disco. Το νέο άλμπουμ των Drab Majesty, που θα ονομάζεται "Modern Mirror", θα είναι διαθέσιμο από τη Dais Records στις 12 Ιουλίου. Μέχρι τότε μπορείτε να ακούσετε το πρώτο single από αυτό, με τίτλο "Ellipsis", στο παρακάτω επίσημο βίντεο.
Τέσσερα χρόνια μετά το τελευταίο τους άλμπουμ, οι Cold Showers επιστρέφουν με νέα δουλειά και η ανυπομονησία είναι μεγάλη. Άλλωστε το "Matter Of Choice" αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους δίσκους του 2015 για το POEt'S SOUND. Το νέο άλμπουμ του συγκροτήματος από το Λος Άντζελες θα ονομάζεται "Motionless" και θα κυκλοφορήσει στις 29 Μαΐου από τη Dais Records. Οι Νew Order επιρροές καλά κρατούν, όπως φαίνεται και από τα δυο κομμάτια, "Shine" και "Faith, που έχουν κάνει διαθέσιμα μέχρι τώρα από τον επερχόμενο δίσκο τους οι Cold Showers.
Την συγκεκριμένη εισαγωγή θα την αρχίσω κάπως αρνητικά. Η μεγαλύτερη απογοήτευση για φέτος, τουλάχιστον για τα υψηλά στάνταρ που μας είχαν συνηθίσει, ήρθε για μένα από τη νέα δουλειά των Arcade Fire. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το αρκετά μέτριο "Everything Now" εδώ. Ευτυχώς όμως κάποιοι άλλοι Καναδοί, οι Wolf Parade, αναπλήρωσαν και με το παραπάνω αυτό το κενό. Όμως και οι υπόλοιπες εννιά δουλειές, που παρουσιάζονται στην παρακάτω λίστα, είναι αρκετά ξεχωριστές για μένα, μιας και μου χάρισαν πάρα πολλές απολαυστικές ακροάσεις μέσα στο 2017.
No.20 Zola Jesus - Okovi (Sacred Bones Records): Μετά από μια όχι και τόσο επιτυχημένη πιο εμπορική απόπειρα, η Nika Roza Danilova επιστέφει στο δισκογραφικό της σπίτι, αλλά και στις αξιόλογες δουλειές, με ένα άλμπουμ που συνδυάζει όλα τα ηχητικά στοιχεία με τα οποία μας είχε ενθουσιάσει στο παρελθόν.
No.19 PAWNS - The Gallows (Mass Media Records): Οι PAWNS με είχαν εντυπωσιάσει από τα πρώτα τους ηχητικά βήματα και το ντεμπούτο του σχήματος από την Νέα Υόρκη, με τις hardcore/ punk ρίζες, δεν απογοητεύει και παράλληλα αποτελεί μια από τις κορυφαίες post-punk/ death rock κυκλοφορίες της χρονιάς.
No.18 The National - Sleep Well Beast (4AD Records): Μετά από τέσσερα χρόνια, στα οποία τα μέλη των The National ασχολήθηκαν με άλλα projects, το σχήμα επανήλθε φέτος με νέο άλμπουμ, το οποίο μπορεί πολύ φυσιολογικά να πατάνε εν μέρει πάνω στην ίδια δοκιμασμένη συνταγή, αλλά πειραματίζονται περισσότερο ηχητικά παραδίδοντας ένα πιο φρέσκο αποτέλεσμα. Μπορείτε να διαβάσετε το album review εδώ.
Ακούστε: "Day I Die", "The System Only Dreams In Total Darkness"
No.17 Priests - Nothing Feels Natural (Sister Polygon): Στον νέο τους δίσκο οι Priests συνεχίζουν να μην μασούν τα λόγια τους για την κατάσταση γύρω τους και φανερώνουν ότι έχουν όλα εκείνα τα στοιχεία για να μας δώσουν κάτι ακόμα καλύτερο στο μέλλον. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Nothing Feels Natural" εδώ.
Ακούστε: "No Big Bang", "Suck"
No.16 M!R!M - Iuvenis (Manic Depression Records): Δεύτερο άλμπουμ για τον Ιταλό Lacopo Bertelli, ή αλλιώς Jack Milwaukee, και σίγουρα υπάρχει πολύ μεγάλη εξέλιξη από το ντεμπούτο του, τόσο μουσικά όσο και συνθετικά. Ψιθυριστά φωνητικά, 80s synths, και κάποια από τα πιο κολλητικά riffs της χρονιάς, με κάνουν να ελπίζω σε κάτι πολύ καλύτερο στο μέλλον.
Ακούστε: "At Night", "Song For The Lonely Dreamers"
No.15 Dune Messiah - The Iron Oak (Third Coming Records): Οι Dune Messiah είναι ένα νέο neofolk/dark country σχήμα με βάση την Κοπεγχάγη, του Magnus Westergaard - κιθαρίστα των The Woken Trees, που τον Μάρτιο που μας πέρασε κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του. Για τους φίλους του ήχου των Current 93, Wovenhand, Nick Cave αποτελεί απαραίτητο άκουσμα.
Ακούστε: "What You've Become", "This Far"
No.14 The Horrors - V (Wolftone/Caroline Records): Μπορεί το ηχητικά στάσιμο "Luminous" να μην ενθουσίασε όσο οι προηγούμενες δουλειές τους, αλλά με το πέμπτο τους άλμπουμ, που έχει σαφείς αναφορές στους Depeche Mode των 90s, οι The Horrors συνεχίζουν την επιτυχημένη πορεία τους.
Ακούστε: "Something To Remember Me By", "Machine"
No.13 Death Bells - Standing At The Edge Of The World (Funeral Party/ Burning Rose): Το "Standing At The Edge Of The World" αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά ντεμπούτο άλμπουμ που άκουσα μέσα στο 2017. Μπορεί αρχικά οι Αυστραλοί να φαντάζουν ως άλλη μια post-punk/shoegaze μπάντα, αλλά ο δίσκος τους επιφυλάσσει στον ακροατή αρκετές ευχάριστες εκπλήξεις.
No.12 Drab Majesty - The Demonstration (Dais Records): Το υλικό του "The Demonstration" ανήκει στη κατηγορία των δουλειών που προσφέρουν άλλη μια οπτική στη dark/ new wave σκηνή των 80s. Και ακριβώς κάτω από αυτό το πλαίσιο ο δεύτερος δίσκος των Drab Majesty λειτουργεί απόλυτα επιτυχημένα. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για τον δίσκο εδώ. Τον περασμένο Μάιο, το σχήμα του Deb Demure βρέθηκε στην Αθήνα για μια ζωντανή εμφάνιση στο Death Disco.
Ακούστε: "Cold Souls", "Too Soon to Tell"
No.11 Wolf Parade - Cry Cry Cry (Sub Pop): Το συγκρότημα από το Μόντρεαλ δείχνει αναζωογονημένο, κυκλοφορώντας έναν εκπληκτικό indie rock δίσκο που παίζει να είναι ακόμα καλύτερος και από το ντεμπούτο τους - το εξαιρετικό "Apologies to the Queen Mary" του 2005. Ποιος χρειάζεται τους Arcade Fire;
Ακούστε: "You're Dreaming", "Lazarus Online"
Διαβάστε επίσης:
Είναι πολλές οι ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες που καταφέρνουν να ξεχωρίζουν και να μας χαρίζουν συνεχώς αξιόλογες κυκλοφορίες. Προσωπικά αγαπημένες είναι πάντα η Sacred Bones, η Captured Tracks, η Felte και πολλές ακόμα, αλλά πρέπει να αναφερθώ άλλη μια φορά στη Fuzz Club Records που για ακόμα μια χρονιά συνέχισε να κυκλοφορεί πολύ ενδιαφέρουσες δουλειές. Στην προηγούμενη δεκάδα υπήρχε το τελευταίο άλμπουμ των The Underground Youth, ενώ στην παρακάτω λίστα υπάρχουν δυο δίσκοι από συγκροτήματα του ρόστερ της. Όμως η κορυφαία κυκλοφορία της λονδρέζικης δισκογραφικής έρχεται αρκετά πιο μετά στη λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς...
No.30 B Boys - Dada (Captured Tracks): Η καλύτερη φετινή κυκλοφορία της Captured Tracks έρχεται από μια περσινή προσθήκη στο δυναμικό της, τους B Boys. To σχήμα από το Μπρούκλιν στον νέο του δίσκο, στηρίζεται σε έναν 80s post-punk ήχο στο ύφος συγκροτημάτων όπως οι Gang of Four και οι Wire.
Ακούστε: "Energy", "Discipline"
No.29 Death Of Lovers - The Acrobat (Dais Records): Από τότε που άκουσα το EP "Buried Under A World Of Roses" των Death Of Lovers, ένα από τα κορυφαία EP του 2013, περίμενα με ιδιαίτερη ανυπομονησία το ντεμπούτο τους. Ο δίσκος δεν απογοητεύει και βασιζόμενος σε έναν synth ήχο μας θυμίζει τις καλύτερες στιγμές των New Order και των The Cure.
Ακούστε: "The Absolute", "Orphans Of The Smog"
No.28 Future Islands - The Far Field (4AD): Προφανώς οι Future Islands είχαν στο μυαλό τους να εκμεταλλευτούν τη μεγαλύτερη προσοχή που απολαμβάνουν τα τελευταία χρόνια, ώστε να παρουσιάσουν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα. Ευτυχώς για αυτούς έχουν τα κομμάτια για να το υποστηρίξουν. Διαβάστε το album review του "The Far Field" εδώ.
No.27 NONN - NONN (Fuzz Club Records): Οι NONN δείχνουν ότι έχουν τις ιδέες να ξεχωρίσουν και να αποτελέσουν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σχήματα της coldwave / post-punk σκηνής. Συνίσταται ιδιαιτέρως σε φίλους συγκροτημάτων όπως οι The Soft Moon ή οι The Underground Youth. Διαβάστε αναλυτικά για το ντεμπούτο των NONN εδώ.
Ακούστε: "Need", "Lost"
No.26 Fufanu - Sports (One Little Indian): Η μεγαλύτερη διαφορά του νέου άλμπουμ των Fufanu σε σχέση με το ντεμπούτο του σχήματος, είναι ότι αυτό ακολουθεί ένα λιγότερο θορυβώδες μονοπάτι, με έναν κατά βάση synth ήχο. Ο συνολικός απολογισμός είναι σίγουρα θετικός για το "Sports", το οποίο συνεχίζει την πολύ ενδιαφέρουσα πορεία των Fufanu. Διαβάστε το album review του "Sports" εδώ.
Ακούστε: "Bad Rockets", "Sports"
No.25 Gold Class - Drum (Felte): Η μίξη των Joy Division, Killing Jooke στοιχείων με φωνητικά που φέρνουν σε Morrissey συνεχίζεται και στο δεύτερο άλμπουμ των Gold Class, που είναι σαφές ανώτερο του ντεμπούτο τους. Μπορεί να μην ξανακαλύπτουν το τροχό, όμως σίγουρα θα ενθουσιάσουν τους φίλους του είδους.
Ακούστε: "Twist In The Dark", "Get Yours"
No.24 Invsn - The Beautiful Stories (Dine Alone Records): Οι Invsn είναι το project έκπληξη από τον Dennis Lyxzén, γνωστός από το punk συγκρότημα των Refused, και την Sara Almgren των Τhe (International) Noise Conspiracy που κινείται σε καθαρά 80s post-punk μονοπάτια και καταφέρνει να συναρπάσει σε επτά μόλις κομμάτια.
Ακούστε: "Immer Zu", "I Dreamt Music"
No.23 We Are Monroe - White Lights (Factor): Αν ο συγκεκριμένος δίσκος είχε κυκλοφορήσει μια δεκαετία πριν, θα ήταν αναμφίβολα μια από τις κορυφαίες indie rock δουλειές. Αυτό δεν μειώνει την αξία του δεύτερου άλμπουμ των Καναδών, που μπορεί άνετα να σταθεί δίπλα στα αντίστοιχα από γκρουπ όπως οι The Futureheads και οι White Lies.
Ακούστε: "Midnight Cruiser", "D.M. Me"
No.22 Chelsea Wolfe - Hiss Spun (Sargent House): Η Chelsea Wolfe κυκλοφόρησε το 2017 άλλο ένα θεοσκότεινο και βαρύ άλμπουμ, σε παραγωγή του Kurt Ballou των Converge, ενώ βρέθηκε και στη χώρα μας για να μας χαρίσει μια μοναδική εμφάνιση. Μπορείτε να διαβάσετε για το live της Chelsea Wolfe στην Αθήνα, εδώ.
No.21 Has A Shadow - Sorrow Tomorrow (Fuzz Club Records): Η Fuzz Club μας έχει χαρίσει πάρα πολλές αξιόλογες κυκλοφορίες από μπάντες που ακροβατούν ανάμεσα σε έναν psych rock και post-punk ήχο. To δεύτερο άλμπουμ των Μεξικανών αποτελεί ένα απολαυστικό σκοτεινό μουσικό ταξίδι, με τόση ποικιλία όσες και οι επιρροές τους.
Διαβάστε επίσης:
Οι Death Of Lovers κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους στις 24 Νοεμβρίου από την Dais Records, που ήρθε τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό πρώτο τους ΕΡ. Μετά το βίντεο για το πρώτο single με τίτλο "The Absolute", το σχήμα έκανε γνωστό πριν λίγο καιρό, άλλο ένα για το κομμάτι "Orphans Of The Smog". Δείτε το παρακάτω:
Το darkwave συγκρότημα των Death Of Lovers εμφανίστηκε στα τέλη του 2013 και λίγο μετά κυκλοφόρησαν το "Buried Under A World Of Roses", ένα από τα κορυφαία EP του 2014. Τα τελευταία τρία χρόνια δεν είχαν δώσει πολλά σημάδια ζωής, όμως πριν από λίγες ώρες ανακοίνωσαν το ντεμπούτο τους. Το ομώνυμο άλμπουμ των Death Of Lovers, σε παραγωγή του John Agnello (Madrugada, Sonic Youth, Dinosaur Jr.), θα κυκλοφορήσει στις 24 Νοεμβρίου από την Dais Records, με το "The Absolute" να αποτελεί το πρώτο κομμάτι που γίνεται διαθέσιμο από αυτό.
1. Orphans Of The Smog
2. Here Lies
3. Ursula
4. The Lowly People
5. Perfect History
6. Quai d’ Orsay
7. Divine Song
8. The Absolute
Ο Sean McBride μετά από το περσινό άλμπουμ "Topiary" των Xeno And Oaklander (οι οποίοι αποτελούνται από τον ίδιο και την Miss Liz Wendelbo), επιστρέφει δισκογραφικά φέτος με το προσωπικό του σχήμα, τους Martial Canterel. Έτσι τρία χρόνια μετά το "Gyors, Lassú", το νέο του άλμπουμ ονομάζεται "Lost At Sea" και θα κυκλοφορήσει στις 29 Σεπτεμβρίου από την Dais Records. Πρώτο single από αυτό, αποτελεί το κομμάτι "Giving Up", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί. Να θυμίσω ότι πριν από τέσσερα χρόνια ο Martial Canterel είχε βρεθεί στην Αθήνα, για μια εμφάνιση στο Death Disco.
Το darkwave σχήμα του Deb Demure, οι Drab Majesty, κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες το νέο του άλμπουμ με τίτλο "The Demonstration". Για την προώθηση της δουλειάς αυτής, οι Drab Majesty πέρασαν και από την Ελλάδα για μια εμφάνιση στο Death Disco. Πριν από τρεις ημέρες κυκλοφόρησαν ένα νέο 7" από την Dais Records, το οποίο αποτελείται από τα κομμάτια "Oak Wood" και "Egress". Το πρώτο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Cash Askew, μέλος των Them Are Us Too, που ήταν μεταξύ των θυμάτων από τη φωτιά που ξέσπασε πέρσι στο κλαμπ Ghostship στο Όκλαντ.
Το 2017 έχει συνδεθεί μέχρι τώρα με την δισκογραφική επιστροφή, μετά από πολλά χρόνια, μεγάλων ονομάτων, όπως οι The Jesus And Mary Chain, Slowdive, Ride και πολλών ακόμα. Η γενικότερη πολιτική κατάσταση, αλλά και οι πρόσφατες εκλογές σε Αγγλία και Αμερική, αρχίζει να μας χαρίζει όλο και περισσότερες μπάντες με σαφώς πιο πολιτικοποιημένο ύφος. Το μουσικό σκηνικό συνεχώς αλλάζει, με όλο και πιο πολλά "διαφορετικά" συγκροτήματα να βρίσκουν απήχηση σε μεγαλύτερα ακροατήρια. Η ηχητική ποικιλία είναι μεγάλη (να ξεφύγουμε λίγο από την ψυχεδέλεια), ενώ η Αυστραλία συνεχίζει να μας προσφέρει αξιόλογες μπάντες από οποιοδήποτε είδος. Οι δισκογραφικές δουλειές που ξεχώρισα μέσα στη φετινή χρονιά μέχρι αυτή τη στιγμή είναι πολλές, όπως αυτές των Modern English, Sonic Jesus, Algiers, Idles, Wire, Me And That Man και πολλών ακόμα συγκροτημάτων (στις οποίες θα αναφερθώ συνολικά στο τέλος της χρονιάς), όμως δέκα από τις κορυφαίες τις οποίες παρουσίασα σε αυτό το blog, είναι (κατάταξη βάση ημερομηνίας κυκλοφορίας):
01. She Pleasures Herself – Fetish (4 Ιανουαρίου, Manic Depression)
02. Drab Majesty - The Demonstration (20 Ιανουαρίου, Dais Records)
03. Priests - Nothing Feels Natural (27 Ιανουαρίου, Sister Polygon)
04. Fufanu - Sports (3 Φεβρουαρίου, One Little Indian)
05. POW! - Crack An Egg (10 Φεβρουαρίου, Castle Face)
06. Methyl Ethel - Everything Is Forgotten (3 Μαρτίου, 4AD)
07. Depeche Mode - Spirit (17 Μαρτίου, Columbia)
07. The Jesus & Mary Chain - Damage And Joy (24 Μαρτίου, Warner)
08. Future Islands - The Far Field (7 Απριλίου, 4AD)
10. Slowdive - Slowdive (5 Μαΐου, Dead Oceans)
Το "Careless" των Drab Majesty ήταν μια από τις δισκογραφικές δουλειές που ξεχώρισα το 2015. Το σχήμα του Deb Demure συνεχίζει ηχητικά από εκεί που σταμάτησε το ντεμπούτο του. Ο δεύτερος δίσκος τους, με τίτλο "The Demonstration", για άλλη μια φορά απευθύνεται σε φίλους συγκροτημάτων όπως οι Cold Cave, Lust For Youth και Black Marble. Το προφανές κοινό σημείο όλων των παραπάνω είναι αγάπη τους τόσο για τη μουσική των The Sisters Of Mercy ή των Clan Of Xymox, όσο και για αυτή των New Order.
Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό από το πρώτο κιόλας κομμάτι, το synthpop του "Dot In The Sky" (έχει προηγηθεί η instrumental εισαγωγή του "Induction"), με το οποίο πολύ γρήγορα έρχεται μια από τις κορυφαίες στιγμές του "The Demonstration". Το "39 by Design" συνεχίζει σε πιο ατμοσφαιρικούς ρυθμούς, ενώ το "Not Just a Name", στο οποίο συμμετέχει η Camellla Lobo των Tropic Of Cancer, σε παρασύρει σε ένα ονειρικό εξάλεπτο shoegaze ταξίδι. Μετά το ορχηστρικό τρίλεπτο του "Hath No Form" έρχεται το "Too Soon to Tell", ένα κομμάτι που άνετα θα μπορούσε να σταθεί δίπλα σε 80s επιτυχίες από γκρουπ όπως οι The Cure και Tears For Fears. Δυο προφανή highlights αποτελούν τα "Cold Souls", με την εθιστική dark synth μελωδία του, και "Kissing The Ground" που αποτελεί την πιο goth rock στιγμή του δίσκου. Αλλά και τα υπόλοιπα κομμάτια του άλμπουμ θα τα ευχαριστηθούν οι φίλοι του συγκεκριμένου ήχου, απλώς όλα ακούγονται αρκετά γνώριμα. Το υλικό του "The Demonstration" ανήκει στη κατηγορία των δουλειών που προσφέρουν άλλη μια οπτική στη dark/ new wave σκηνή των 80s. Και ακριβώς κάτω από αυτό το πλαίσιο ο δεύτερος δίσκος των Drab Majesty λειτουργεί απόλυτα επιτυχημένα. Μάλιστα θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τον Demure και την παρέα του και ζωντανά, αφού το σχήμα θα βρεθεί τον Μάιο για μια εμφάνιση στην Αθήνα.
Βαθμολογία: 8 / 10
Οι Drab Majesty αυτή την περίοδο περιοδεύουν για το νέο τους άλμπουμ παρέα με τους Cold Cave και δεν θα μπορούσα να φανταστώ κάποιο πιο ταιριαστά μουσικά πακέτο για το σχήμα του Deb Demure. Το "The Demonstration" κυκλοφόρησε στις 20 Ιανουαρίου από την Dais Records, με πρώτο single/video το "39 By Design". Ο δίσκος αυτός έρχεται δυο χρόνια μετά το ντεμπούτο τους με τίτλο "Careless", που ήταν από τις δουλειές που ξεχώρισα το 2015. Το κομμάτι "Dot In The Sky" αποτελεί μια από τις New Order στιγμές του σχήματος και ένα από τα highlights του φετινού άλμπουμ.
