Αρχικά δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κακές συναυλίες. Σίγουρα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, από τον ήχο, χώρο, τη διάθεση του εκάστοτε σχήματος αλλά κυρίως από τη δική μας. Θεωρώ ότι από κάθε συναυλία μπορείς να πάρεις πράγματα, εμπειρίες και αναμνήσεις. Την περσινή χρονιά υπήρξαν φανταστικές ζωντανές εμφανίσεις που ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες μου και άλλες που με εξέπληξαν πολύ ευχάριστα. Όταν ένα από τα αγαπημένα σου συγκροτήματα όλων των εποχών παίζει στα γενέθλια σου και με αυτό το τρόπο δεν μπορείς να ζητήσεις κάτι παραπάνω. Ναι οι Cure ήρθαν και τα σάρωσαν όλα. Από την άλλη δεν περίμενα στο ελάχιστο κάτι όσο ιδιαίτερο όσο αυτό που μας παρουσίασε η Florence.  Δεν μπορώ να πω ότι ανήκω στο φανατικό κοινό της Βρετανίδας, αλλά μου χάρισε μια από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες. Μετά από τέτοια εμφάνιση ίσως και να ανήκω...

10. Johnny Marr (Release Athens) @ Πλατεία Νερού, 16.06.19

09. The Sisters Of Mercy, A.A. Williams @ Gazi Music Hall, 13.09.2019

08. Anna Calvi @ Acro, 16.03.19

07. Whispering Sons (DeathDisco MiniFest 2k19) @ Fuzz Club, 23.02.2019

06. Iggy Pop (Release Athens) @ Πλατεία Νερού, 08.06.2019

05. Madrugada @ Tae Kwon Do, 08.04.2019

04. She Wants Revenge @ Gagarin205, 29.08.2019

03. The Soft Moon @ Temple Athens, 12.09.2019

02. Florence & The Machine @ Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου, 21.09.19

01. The Cure (Ejekt Festival) @ Πλατεία Νερού, 17.07.2019

Δεν θα μπορούσα επίσης να μην αναφερθώ και σε μια από τις κορυφαίες συναυλίες της ζωής μου. Φέτος είχα τη τύχη να παρευρεθώ στο φεστιβάλ της Φλωρεντίας για να παρακολουθήσω τους Smashing Pumpkins (απωθημένο ζωής) και τους Tool. Μπορείτε να διαβάσετε τι έγινε στο Firenze Rocks 2019, εδώ.

Η Anna Calvi συνέθεσε τη μουσική για τη φετινή πέμπτη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς "Peaky Blinders". Το ίδιο αναμένεται να κάνει και για την επερχόμενη έκτη σεζόν του ίδιου προγράμματος. Σήμερα κυκλοφόρησε το soundtrack της σειράς, το οποίο αποτελείται από κομμάτια που ακούστηκαν κατά τη διάρκειά του. Μέσα σε αυτά περιλαμβάνονται οι διασκευές στο κεντρικό θέμα, το "Red Right Hand του Nick Cave, από PJ Harvey και Snoop Dogg, αλλά και νέο υλικό, όπως το "I’m The Man" της Jehnny Beth των Savages και το νέο κομμάτι της Anna Calvi με τίτλο "You're Not God". Να θυμίσω ότι η Calvi μας επισκέφτηκε τον Μάρτιο που μας πέρασε, μια εμφάνιση για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ, στα πλαίσια της προώθησης του τελευταίου της άλμπουμ με τίτλο "Hunter" (album review).

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα της περσινής χρονιάς, η Anna Calvi, έρχεται στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα η Αγγλίδα τραγουδοποιός θα βρεθεί στην Αθήνα το Σάββατο 16 Μαρτίου στο Acro. H Calvi μετά από το "One Breath" του 2013, ένας δίσκος που μάλλον πέρασε χωρίς να τραβήξει πολύ προσοχή, επέστρεψε με το τρίτο άλμπουμ της καριέρας, το οποίο γνώρισε εξαιρετική ανταπόκριση. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Hunter", εδώ.

To 2018 αποτέλεσε άλλη μια γεμάτη δισκογραφική χρονιά, με αξιόλογους δίσκους να κυκλοφορούν μέχρι και το τέλος της που θα ήθελα να τους ακούσω πολύ περισσότερο πριν τους συμπεριλάβω σε τέτοιες λίστες. Την πρώτη δεκάδα την είχα σχεδόν σχηματισμένη στο μυαλό μου από νωρίς. Η συγκεκριμένη όμως με ζόρισε αρκετά περισσότερο...

No.20 Ceremony ‎– East Coast (Candy Booking): Οι Ceremony, η μπάντα του John Fedowitz των Skywave (να μην μπερδεύεται με το post-punk σχήμα των Ceremony από την Καλιφόρνια), μας έχουν συνηθίσει σε εξαιρετικές noise rock / shoegaze κυκλοφορίες. Πέντε χρόνια μετά το πολύ καλό "Distance", ο Fedowitz δείχνει να εξελίσσεται σε κάθε δουλειά και το φετινό "East Coast" αποτελεί το κορυφαίο άλμπουμ που έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα.

Ακούστε: "Closer", "Blue"

No.19 Chastity - Death Lust (Captured Tracks): Μετά το εξαιρετικό περσινό EP με τίτλο "Chains", οι Chastity επέστρεψαν φέτος με το ντεμπούτο άλμπουμ τους. To "Death Lust" διατηρεί όλα τα γνωστά shoegaze, noise rock και hardcore στοιχεία του σχήματος του Brandon Williams, με μια σαφώς πιο ποπ προσέγγιση που βοηθάει με πιο άμεση σύνδεση με τον θυμό και τα άγχη του δημιουργού του. 

Ακούστε: "Children", "Heaven Hell Anywhere Else"

No.18 The Joy Formidable - Aaarth (Hassle Records): Οι The Joy Formidable έκλεισαν πέρσι μια δεκαετίας ζωής και έχοντας κυκλοφορήσει τρεις δίσκους μέχρι τώρα, θεωρώ ότι είναι μια αρκετά υποτιμημένη που "παγιδεύτηκε" από την indie rock ταμπέλα. Ο τέταρτος δίσκος τους με τίτλο "Aaarth" φανερώνει όλη τη γκάμα των Ουαλών, με goth, psych μέχρι και ανατολίτικες αναφορές, ο οποίος συναγωνίζεται άξια το εντυπωσιακό ντεμπούτο τους του 2011 - "The Big Roar".

Ακούστε: "Y Bluen Eira", "Cicada Land On Your Back"

No.16 Spiritual Front - Amour Braque (Prophecy Productions): Οι Spiritual Front ξεκίνησαν την δισκογραφική τους πορεία το 1999 και με τα χρόνια το προσωπικό σχήμα του Simone H. Salvatori ξέφυγε από τους dark / neofolk κύκλους γνωρίζοντας όλο και μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα. Το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Amour Braque", ενσωματώνοντας ακόμα περισσότερες επιλογές, αποτελεί την ίσως πιο άμεση δουλειά τους, το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχές από τους Matt Howden, King Dude, Client και πολλούς ακόμα.

Ακούστε: "Tenderness Through Violence", "Children of the Black Light"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2018 Νο.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2018 Νο.31 - 40

Για το τρίτο της άλμπουμ, η Anna Calvi εμφανίζεται πιο απελευθερωμένη στιχουργικά, ενώ και η μουσική της φανερώνει μια πιο "χαλαρή" διάθεση. Συνολικά φανερώνει ότι αποτελεί ένα ανήσυχο πνέυμα που θα συνεχίσει να μας απασχολεί με την κάθε της κυκλοφορία. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Hunter", εδώ.

Ακούστε: "Hunter", "As A Man" 

No.12: Shiny Darkly - Bronze (Crunchy Frog Recordings)

No.13: ACTORS - It Will Come To You (Artoffact Records)

No.14: Iceage - Beyondless (Matador Records)

No.15: Preoccupations - New Material (Jagjaguwar)

No.16: Spiritual Front - Amour Braque (Prophecy Productions)

No.17: Black Rebel Motorcycle Club - Wrong Creatures (Vagrant Records)

No.18: The Joy Formidable - Aaarth (Hassle Records)

No.19: Chastity - Death Lust (Captured Tracks)

No.20: Ceremony ‎– East Coast (Candy Booking)

Από το 2011 και το ομώνυμο ντεμπούτο της, η Anna Calvi βρίσκεται διαρκώς σε ανοδική πορεία. Δυο χρόνια μετά το πρώτο της άλμπουμ, κυκλοφόρησε το επίσης εξαιρετικό "One Breath" που βρέθηκε σε αρκετές λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς. Και οι δυο δίσκοι κατάφεραν να βρουν στη λίστα με τα υποψήφια άλμπουμ για τo Mercury Prize. Ο Brian Eno είχε δηλώσει για την Calvi ότι είναι ότι καλύτερο είχε ακούσει μετά την Patti Smith, ενώ από τους καλλιτέχνες που έχει συνεργαστεί ξεχωρίζει το όνομα του David Byrne. Δεν είναι παράλογο που πολύ την θεωρούν την Βρετανίδα St. Vincent, αν και προσωπικά μου αρέσει περισσότερο από την Αμερικανίδα.

Για το τρίτο της άλμπουμ, η Calvi εμφανίζεται πιο απελευθερωμένη στιχουργικά, ενώ και η μουσική της φανερώνει μια πιο "χαλαρή" διάθεση. Ως μια gay καλλιτέχνης πάντα μίλαγε για τις συμβάσεις και περιορισμούς των φύλων, αλλά εδώ εμφανίζεται πιο αποφασισμένη να αποτινάξει την οποιαδήποτε ταμπέλα μπορεί να χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο όσο αφορά τη σεξουαλικότητά του. Σε μια συνέντευξή της διάβαζα ότι παλιότερα προσπαθούσε να περάσει το μήνυμα της για τα δικαιώματα και την υπεράσπιση των διαφορετικών επιλογών του κάθε ατόμου που δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν από τις υπάρχουσες ταμπέλες. Πλέον έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο και το νέο της άλμπουμ είναι το μουσικό μανιφέστο της για την ελευθερία αυτή και την αποτίναξη από οποιονδήποτε τέτοιο περιορισμό. 

Μουσικά στο "Hunter" η Calvi εξακολουθεί να αντλεί επιρροές κλασσικά από Nick Cave και PJ Harvey, αν και με μεγαλύτερες δόσεις από σχήματα όπως οι Fever Ray και Perfume Genius, όπως είχε δηλώσει άλλωστε και η ίδια. Σε όλο τον δίσκο υπάρχει μια πιο κινηματογραφική διάθεση, με κλασσικό παράδειγμα το "Swimming Pool", που μπορεί να το εμπνεύστηκε από τους πίνακες του David Hockney, αλλά άνετα θα μπορούσε να αποτελέσει το επόμενο James Bnd μουσικό θέμα. Το "Don't Beat the Girl Out of My Boy" καταφέρνει την ίδια στιγμή να ακούγεται πιο ωμό αλλά και μια από τις ποπ στιγμές της. To φανταστικό "As A Man" έχει μια David Bowie λογική, ενώ στο εντελώς PJ Harvey-ικό ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ βγάζει περισσότερο το άγχος του κυνηγημένου από αυτό του κυνηγού. Μπορεί το δεύτερο μισό του δίσκου να μην πλησιάζει τα επίπεδα του πρώτου, αλλά έχει την ίσως κορυφαία στιγμή του "Hunter" με το κομμάτι "Wish". Συνολικά όμως και με τον δίσκο αυτόν, η Anna Calvi φανερώνει ότι αποτελεί ένα ανήσυχο πνέυμα που θα συνεχίσει να μας απασχολεί με κάθε της κυκλοφορία.

Βαθμολογία: 7,5 / 10

Τον Ιούνιο που μας πέρασε η Anna Calvi ανακοίνωσε το νέο της άλμπουμ με τίτλο "Hunter", που θα κυκλοφορήσει στις 31 Αυγούστου από την Domino Record Co., και παράλληλα παρουσίασε και το κομμάτι "Don’t Beat the Girl Out of My Boy". Αυτό έρχεται πέντε χρόνια μετά το "One Breath", το οποίο βρέθηκε μέσα στα κορυφαία άλμπουμ του 2013. Τώρα η Calvi αποκάλυψε και το ομώνυμο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.

Hunter Tracklist:

01. As A Man

02. Hunter

03. Don’t Beat the Girl Out of My Boy

04. Indies of Paradise

05. Swimming Pool

06. Alpha

07. Chain

08. Wish

09. Away

10. Eden

Ήδη έχουν κυκλοφορήσει αρκετές καταπληκτικές δουλειές μέσα στη χρονιά, η οποία έχει αρχίσει να διαμορφώνεται μουσικά. Μπορείτε να διαβάσετε τη σχετική ανάρτηση για τις δέκα που ξεχώρισα μέχρι τώρα, εδώ. Όμως παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον τα άλμπουμ που έρχονται μέσα στους επόμενους μήνες. Υπάρχουν φυσικά κάποιοι αναμενόμενοι δίσκοι για τους οποίους απομένουν μόνο οι ανακοινώσεις, όπως αυτοί των Muse, των White Lies ή των The Twilight Sad. Από τις επιβεβαιωμένες επερχόμενες δουλειές, οι δέκα που μου έρχονται πρώτες στο μυαλό για τους επόμενους μήνες είναι (κατάταξη βάση επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας):

01. Interpol - Marauder (24 Αυγούστου, Matador Records)

02. King Dude - Music To Make War To (24 Αυγούστου, Van Records)

03. Wild Nothing - Indigo (31 Αυγούστου, Captured Tracks)

04. IDLES - Joy As An Act Of Resistance (31 Αυγούστου, Partisan Records)

05. Anna Calvi - Hunter (31 Αυγούστου, Domino Record Co)

06. Shiny Darkly - Bronze (14 Σεπτεμβρίου, Third Coming Records/ Crunchy Frog)

07. We Were Promised Jetpacks - The More I Sleep, The Less I Dream (14 Σεπτεμβρίου,  Big Scary Monsters)

08. Motorama - Many Nights (21 Σεπτεμβρίου, Talitres)

09. Suede - The Blue Hour (21 Σεπτεμβρίου, Rhino)

10. The Joy Formidable - AAARTH (28 Σεπτεμβρίου, Hassle Records)

Οι Wild Beasts κυκλοφόρησαν πριν από λίγους μήνες την νέα τους δισκογραφική δουλειά, η οποία βρέθηκε μέσα στις δέκα κορυφαίες του 2016 για το blog αυτό. Το album review του "Boy King" μπορείτε να το διαβάσετε αναλυτικά εδώ. Το "Alpha Female" αποτελεί το τρίτο κομμάτι από το τελευταίο τους άλμπουμ που συνοδεύουν με επίσημο βίντεο, μετά τα "Get My Bang" και "Big Cat", το οποίο ακολουθεί την skater Atita Verghese και την ομάδα της, Holystoked Skate Crew, στο Μπανγκαλόρ της Ινδίας. Επίσης παρακάτω μπορείτε να δείτε και την εμφάνιση των Wild Beasts μαζί με την εξαιρετική Anna Calvi, για το ίδιο κομμάτι, σε εκπομπή του BBC 6 Music στο Maida Vale.

Η Amanda Palmer παρουσίασε αυτό τον μήνα με την βοήθεια του Jherek Bischoff, ένα νέο EP αποτελούμενο από διασκευές σε κομμάτια του David Bowie. Το "Strung Out In Heaven" περιλαμβάνει έξι διαφορετικές εκδοχές σε γνωστούς ήχους του Bowie, αποδοσμένες από ένα κουαρτέτο εγχόρδων, με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες συμμετοχές. Η αρχή γίνεται με την Anna Calvi να συμβάλλει φωνητικά (και κιθάρα) στο ομώνυμο κομμάτι από τον απολαυστικό νέο δίσκο "Blackstar" (album review), σε δυο κομμάτια "συναντούμε" τον ηθοποιό John Cameron Mitchell, ενώ στο "Space Oddity" συμμετέχει ο συγγραφέας, και σύντροφος της Palmer, Neil Gaiman. To όλο project χρηματοδοτήθηκε από την δική της διαδικτυακή µικροχρηµατοδότηση στο Patreon, με τα αρχικά έσοδα να πηγαίνουν στην εταιρία δικαιωμάτων του Bowie και τα υπόλοιπα στο Tufts Medical Center για την έρευνα πάνω στον καρκίνο.

Τον προηγούμενο μήνα έγινε γνωστό ότι η περιοδεία του Morrissey για το νέο του άλμπουμ "World Peace Is None Of Your Business" θα περιελάμβανε και μια στάση στην Αθήνα. Η ανακοίνωση των πρώτων ημερομηνιών δεν επιβεβαίωσε αυτές τις πληροφορίες, αλλά από χθες είναι επίσημο ότι ο Moz θα βρεθεί στις 5 Δεκεμβρίου στο Γήπεδο Tae-Kwon-Do στο Φάληρο. Μακάρι να μας επισκεφτεί μαζί του και η Anna Calvi (μιας και αποτελεί το support σε αυτή την περιοδεία), η οποία πέρα από δυο πολύ καλούς δίσκους και το ενδιαφέρον φετινό ΕΡ διασκευών "Strange Weather" φημίζεται και για τις ζωντανές εμφανίσεις της.

Μετά το πολύ καλό "One Breath", μια από τις δισκογραφικές δουλειές που ξεχώρισα πέρσι, η Anna Calvi θα κυκλοφορήσει στις 15 Ιουλίου ένα νέο ΕΡ με τίτλο "Strange Weather". Το ΕΡ θα αποτελείται από πέντε διασκευές, με την Calvi να παρουσιάζει τις δικές εκδοχές σε κομμάτια των Connan Mockasin, Keren Ann (τα δυο αυτά σε συνεργασία με τον David Byrne), David Bowie, Suicide αλλά και στο "Papi Pacify" της FKA Twigs. Μπορείτε να ακούσετε το τελευταίο παρακάτω:

No.20 Sigur Ros – Kveikur (XL Recordings): Δεν ξέρω αν είναι ο καλύτερος δίσκος τους, μιας και πάντα οι Sigur Ros έγραφαν πολύ όμορφη μουσική, με παλιότερα άλμπουμ τους -όπως το "Ágætis byrjun" του 1999 ή το "( )" του 2002- να γνωρίζουν μεγάλη αποδοχή από κοινό και κριτικούς, αλλά το "Kveikur" είναι το άλμπουμ των Ισλανδών που άκουσα περισσότερο. 

Ακούστε: "Brennisteinn" , "Ísjaki"

No.19 Blouse - Imperium (Captured Tracks): Οι Blouse παραδίδουν άλλον έναν αξιόλογο δίσκο ονειρικής shoegaze pop, επηρεασμένο τόσο από την νεο-ρομαντική σκηνή των 80s, όσο και από την indie pop/ rock των 90s. Μάλιστα τα νέα κομμάτια ακούγονται πολύ καλά και ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε βλέποντας το γκρουπ πριν δυο μήνες (μπορείτε να διαβάσετε το live review εδώ).

Ακούστε: "No Shelter", "A Feeling Like This"

No.18 Johnny Marr - The Messenger (Warner): Έπρεπε να περάσουν 26 χρόνια για να κυκλοφορήσει ο Johnny Marr ένα τόσο καλό προσωπικό δίσκο, μετά την διάλυση των The Smiths. Μπορείτε να διαβάσετε την γνώμη μου για το "The Messenger" εδώ.

Ακούστε: "The Messenger", "New Town Velocity"

No.17 The Woken Trees - Nnon (Fuzz Club Records): Οι Δανοί The Woken Trees, με post-punk/ goth βάσεις και ήχο ανάμεσα σε The Soft Moon και A Place To Bury Strangers, δείχνουν με τον πρώτο τους δίσκο, ότι είναι από τις λίγες μπάντες που μπορούν να ξεχωρίσουν αλλά και να επιζήσουν μετά τη μόδα του New Way Of Danish Fuck You. Διαβάστε το album review του "Nnon" εδώ.

Ακούστε: "Yells", "Succubus"

No.16 Anna Calvi - One Breath (Domino Records): H Anna Calvi στην δεύτερη δισκογραφική της προσπάθεια διατηρεί όλα τα στοιχεία που έκαναν το ομώνυμο ντεμπούτο της του 2011 να ξεχωρίσει, και μπορεί να μην σε κυριεύει το ίδιο αλλά διαθέτει μεγαλύτερη μουσική ποικιλία και μια λιγότερο "καθαρή" προσέγγιση.

Ακούστε: "Tristan", "Eliza"

No.15 My Bloody Valentine - m b v (mbv Records): Μπορεί να χάνει στην ιδέα ότι ακούγεται σαν οι ηχογραφήσεις που περίσσεψαν από το "Loveless" ή σαν η δεύτερη πλευρά του, αλλά σίγουρα έχει τα κομμάτια για να στηρίξουν το βάρος που φέρνει μια τέτοια κυκλοφορία. Αναλυτικά η γνώμη μου για το "mbv" εδώ.

Ακούστε: "In Another Way", "Who Sees You"

No.14 Girls Names - The New Life (Slumberland Records): Ο δεύτερος δίσκος των Ιρλανδών Girls Names χρωστάει τα μέγιστα σε μπάντες όπως οι The Cure και οι The Psychedelic Furs, ενώ σε σχέση με το ντεμπούτο τους ακούγεται αρκετά πιο προσεγμένο στις μελωδίες.

Ακούστε: "Pittura Infamante", "The Olympia"

No.13 Crystal Stilts - Nature Noir (Sacred Bones): Μπορεί να μην αποτελεί ένα μεγάλο βήμα μπροστά για τον ήχο της μπάντας, όμως το art-pop των Crystal Stilts δεν βασίζεται στον εύκολο εντυπωσιασμό, και οι απανωτές ακροάσεις του δίσκου σίγουρα θα ανταμείψουν όποιον τις επιλέξει. Διαβάστε ολόκληρο το album review εδώ.

Ακούστε: "Star Crawl", "Future Folklore"

No.12 Beach Fossils – Clash The Truth (Captured Tracks): Η μπάντα από το Brooklyn συνεχίζει στα shoegaze pop/ lo-fi επίπεδα του ομώνυμου ντεμπούτο της από το 2010, αλλά εδώ προσφέρει και κομμάτια, όπως το "Careless", που ξεχωρίζουν στο συγκεκριμένο είδος. H παρέα του Dustin Payseur βρέθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο, αποδεικνύοντας πόσο αξιόλογο συγκρότημα είναι και ζωντανά (σχετικό θέμα).

Ακούστε: "Careless", "Generational Synthetic"

No.11 David Bowie - The Next Day (Columbia): Το "The Next Day" επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο ότι ο David Bowie δεν είχε ανάγκη να επιστέψει για εικοστή τέταρτη φορά δισκογραφικά αν δεν είχε κάτι να πει, μόνο και μόνο για να μας θυμίσει την ύπαρξή του.

Ακούστε: "Valentine's Day", "How Does the Grass Grow"

Best Of 2013: Διεθνή Άλμπουμ No.21 -30

Best Of 2013: Διεθνή Άλμπουμ No.31- 40

Best Of 2013: Ελληνικά άλμπουμ

Best Of 2013: Τα 20 καλύτερα κομμάτια

H Anna Calvi στην δεύτερη δισκογραφική της προσπάθεια διατηρεί όλα τα στοιχεία που έκαναν το ομώνυμο ντεμπούτο της του 2011 να ξεχωρίσει, και μπορεί να μην σε κυριεύει το ίδιο αλλά διαθέτει μεγαλύτερη μουσική ποικιλία και μια λιγότερο "καθαρή" προσέγγιση. Αν είχε και περισσότερα κομμάτια σαν το καταπληκτικό "Tristan", ή και τα "Suddenly", "Eliza"  και "Piece by Piece" σίγουρα θα βρίσκονταν ακόμα πιο ψηλά στην λίστα.

No.17 : The Woken Trees - Nnon (Fuzz Club Records)

No.18 : Johnny Marr - The Messenger (Warner)

No.19 : Blouse - Imperium (Captured Tracks)

No.20 : Sigur Ros – Kveikur (XL Recordings)

Το "Eliza" αποτελεί το πρώτο single από το επρχόμενο δεύτερο δίσκο της Anna Calvi, με τίτλο "One Breath" που θα κυκλοφορήσει στις 7 Οκτωβρίου από την Domino Records. Το νέο κομμάτι βρίσκεται στα μουσικά χνάρια του ομώνυμου ντεμπούτο της, που ήταν ένας από τους δίσκους που ξεχώρισαν το 2011. Ακούστε το "Eliza" παρακάτω: