Μετά από 12 χρόνια παρουσίας οι Lost Under Heaven ανακοίνωσαν πριν από λίγες ημέρες τη διάλυσή τους. Παράλληλα ήρθε και το τέλος της σχέσης των Ellery Roberts and Ebony Hoorn. Το δίδυμο πρόλαβε να μας χαρίσει τρεις εξαιρετικούς δίσκους, με τελευταίο το "Something is Announced by your Life!" του 2023 και κορυφαίο το ντεμπούτο "Spiritual Songs For Lovers To Sing" του 2016. Το σχήμα μας αποχαιρετάει με ένα τελευταίο κομμάτι με τίτλο "Creation Song", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω. Από τις πρώτες ημέρες του με τους Wu Lyf μέχρι και τους Lost Under Heaven ο Roberts κατάφερνε να με κερδίσει με κάθε του δουλειά και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσει να το κάνει και στο μέλλον με ότι και να ασχοληθεί.
Η συγκεκριμένη δεκάδα άλλαζε συνέχεια στο μυαλό μου. Αν εξαιρέσω τα πρώτα πέντε, έξι άλμπουμ της πρώτης δεκάδας, σχεδόν όλοι από τους παρακάτω δίσκους έπαιξαν κάποια στιγμή μέσα σε αυτή. Οπότε δεν έχει τόσο πολύ σημασία η παρακάτω κατάταξη όσο περισσότερο ότι η λίστα αυτή αποτελείται από δέκα περίπου το ίδιο αξιόλογα άλμπουμ που αξίζουν την προσοχή σας. Οι θέσεις 11 με 20 λοιπόν καταλαμβάνουν οι:
No.20 Nation Of Language - Strange Disciple (PIAS): Το 2021 έγραφα για το "A Way Forward" ότι πρόκειται για μια πολύ καλή δισκογραφική δουλειά, αλλά ότι ακόμα δεν έχει έρθει η καλύτερη στιγμή για τους Nation Of Language. Το "Strange Disciple" δεν είναι αυτή, αλλά καθιερώνει το σχήμα ως μια σύγχρονη synth pop δύναμη, μιας και πρόκειται για άλλη μια προσπάθεια που ναι μεν είναι ριζωμένη στα 80s αλλά ακούγεται ταυτόχρονα σύγχρονη και αποτελεί μια από τις πιο αξιόλογες στο χώρο.
Ακούστε: "Weak In Your Light"
No.19 Ritual Howls - Virtue Falters (Felte Records): Οι Ritual Howls είναι ένα από τα καλύτερα σύγχρονα goth/ darkwave συγκροτήματα και αυτό το αποδεικνύουν με κάθε κυκλοφορία τους. Το φετινό "Virtue Falters" δεν φτάνει στα επίπεδα του "Turkish Leather", που παραμένει η κορυφαία τους δουλειά, όμως σε καμία περίπτωση δεν απογοητεύει και αποτελεί άλλη μια απολαυστική "σκοτεινή" δουλειά έχοντας βρει πλέον τον χαρακτηριστικό τους ήχο.
Ακούστε: "Dark Ceiling in Tennessee"
No.18 Death Index - Civilized By A Lie (2Mondi Collective): Οι Death Index είναι το σχήμα του Carson Cox (των Merchandise) και Marco Rapisarda που πριν από επτά χρόνια κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο του. Το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο "Civilized By A Lie" γέρνει περισσότερο προς την ηλεκτρονική πλευρά του ήχου της μπάντας. Οι επιρροές τους ποικίλουν από Depeche Mode μέχρι Nine Inch Nails με hardcore και gothic στοιχεία. Σε σημεία το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό και μακάρι να μας δώσουν πιο γρήγορα την επόμενη φορά την τρίτη δουλειά τους.
Ακούστε: "No Cure For Madness"
No.17 Temple - Submission (SwissDarkNights): Το "Submission" αποτελεί την πιο δυνατή κυκλοφορία των Temple, μιας μπάντας που μας έρχεται από το Πόρτλαντ. Η μουσική βάση του συγκροτήματος είναι απλή, μιας και ο ήχος τους ακροβατεί μεταξύ του death rock και του post-punk. Είναι όμως η ποιότητα των κομματιών που σε κερδίζει και κάνουν το "Submission" να ξεχωρίζει ως μια από τις καλύτερες δουλειές στο είδος για την χρονιά που μας αφήνει.
Ακούστε: "Submission"
No.16 Autobahn - Ecstasy Of Ruin (Tough Love): Οι Autobahn κυκλοφόρησαν το 2015 το "Dissemble" που αποτέλεσε το πιο εντυπωσιακό ντεμπούτο (μαζί με αυτό των Sextile) εκείνης της χρονιάς. Δυο χρόνια μετά παρουσίασαν το "The Moral Crossing", που ήταν άλλη μια αξιόλογη post-punk δουλειά από το σχήμα. Τα χρόνια όμως περνούσαν χωρίς να ακούσουμε κάποιο νέο μπάντα, οπότε πολλοί θεώρησαν ότι μπορεί αυτό να σημαίνει και το τέλος των Autobahn. Έξι χρόνια μετά όμως επέστρεψαν με το "Ecstasy Of Ruin", το οποίο κρατάει τα βασικά ηχητικά στοιχεία του σχήματος, αλλά ακολουθεί πιο electro/industrial μονοπάτια και σε σημεία αυτό γίνεται με εξαιρετικά αποτελέσματα.
Ακούστε: "Post-History"
No.15 Fearing - Destroyer (Profound Lore): Τρία χρόνια μετά το ντεμπούτο "Shadow" και το εξαιρετικό περσινό EP "Desolate", οι Fearing επέστρεψαν φέτος τον Σεπτέμβριο με το δεύτερο άλμπουμ τους. Το "Destroyer" κρατάει την γνωστή τους μίξη coldwave, post-punk και shoegaze στοιχείων, αλλά φανερώνει εξέλιξη στο τομέα της σύνθεσης καθιστώντας την καλύτερη κυκλοφορίας τους. Είμαι σίγουρος ότι τα καλύτερα έρχονται για την μπάντα.
Ακούστε: "I Was So Alive"
No.14 Lost Under Heaven - Something is Announced by your Life! (LUH*international): Πέρασαν τέσσερα χρόνια από το "Love Hates What You Become" και επτά από το καταπληκτικό ντεμπούτο του "Spiritual Songs For Lovers To Sing" και οι Lost Under Heaven κυκλοφόρησαν φέτος τη τρίτη δισκογραφική προσπάθειά τους. Στο "Something is Announced by your Life!" λίγο περισσότερο τις ταχύτητες ενώ η Ebony Hoorn έχει πιο πρωταγωνιστικό ρόλο. Μπορεί να μην το άκουσα όσο τα δυο προηγούμενα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Ellery James Roberts σταμάτησε να γράφει μερικές μαγικές μελωδίες για τις "σκοτεινές μέρες".
Ακούστε: "I Surrender"
No.13 The Murder Capital - Gigi's Recovery (Human Season Records): Η φετινή δισκογραφική χρονιά μπήκε πολύ δυναμικά εξαιτίας του άλμπουμ των The Murder Capital. Όσοι τους θεώρησαν πυροτέχνημα διαψεύστηκαν. Τον Ιανουάριο επέστρεψαν με τον δεύτερο δίσκο τους, ο οποίος είναι λιγότερο post-punk, πολύ πιο ρομαντικός - μελωδικός - μινιμαλιστικός αλλά εξίσου εντυπωσιακός. Ελπίζω κάποιος/α να τους ξαναφέρει στα μέρη μας.
Ακούστε: "Return My Head"
No.12 Home Front - Games Of Power (La Vida Es Un Mus Discos): Οι Home Front δεν είναι η τυπική post-punk μπάντα. Το ντεμπούτο τους με τίτλο "Games Of Power" αναμειγνύει post-punk, new wave, synthpop αλλά με μια πιο art rock/punk οπτική. Κάποιος θα μπορούσε να το πει και ως χορευτική μουσική για πανκάδες. Στιχουργικά είναι απαισιόδοξο ή και ρεαλιστικό, αλλά τα μηνύματα που παίρνουμε από τη μπάντα με την πρώτη της δουλειά είναι κάτι παραπάνω από αισιόδοξα.
Ακούστε: "Nation"
No.11 HMLTD - The Worm (Lucky Number Music): Οι HMLTD καταφέρνουν να με εκπλήσσουν με κάθε κυκλοφορία τους. Τρία χρόνια μετά το "West of Eden", οι απίθανοι επανέρχονται με μια μεγαλεπήβολη ιδέα. Το "The Worm" είναι art rock opera, που συνδυάζει πολλά στοιχεία από pop, rock, post-punk, prog και πολλά ακόμα και ως τέτοια θα γινόταν και ένα εξαιρετικό και πολύ περίεργο musical. Και φυσικά θα πλήρωνα καλά λεφτά για να το δω. Ο τρίτος δίσκος των HMLTD είναι ο καλύτερος τους έως τώρα, μέχρι τον επόμενο.
Ακούστε: "The End Is Now"
No.14 : Lost Under Heaven - Something is Announced by your Life! (LUH*international)
Blogovision 2023 Δεκεμβρίου 07, 2023Πέρασαν τέσσερα χρόνια από το "Love Hates What You Become" και επτά από το καταπληκτικό ντεμπούτο του "Spiritual Songs For Lovers To Sing" και οι Lost Under Heaven κυκλοφόρησαν φέτος τη τρίτη δισκογραφική προσπάθειά τους. Στο "Something is Announced by your Life!" πέφτουν λίγο περισσότερο τις ταχύτητες ενώ η Ebony Hoorn έχει πιο πρωταγωνιστικό ρόλο. Μπορεί να μην το άκουσα όσο τα δυο προηγούμενα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Ellery James Roberts σταμάτησε να γράφει μερικές μαγικές μελωδίες για τις "σκοτεινές μέρες".
Ακούστε: "I Surrender"
Οι Lost Under Heaven παρουσίασαν το νέο τους κομμάτι με τίτλο "I Surrender". Αυτό είναι το τρίτο κομμάτι, μετά τα "Dark Days" και "Shadowboxing", από το επερχόμενο άλμπουμ τους, το οποίο ονομάζεται "Something is Announced by your Life!" και αναμένεται να είναι διαθέσιμο στις 2 Ιουνίου. Μπορείτε να ακούσετε το "I Surrender" στο βίντεο που ακολουθεί.
Πριν από λίγο καιρό οι Lost Under Heaven ανακοίνωσαν τη κυκλοφορία του νέου, τρίτου στην καριέρα τους, δίσκου με τίτλο "Something is Announced by your Life!". Παράλληλα δημοσιοποίησαν και το κομμάτι "Shadowboxing". Τώρα επέστρεψαν με άλλο ένα κομμάτι, το "Dark Days", από το επερχόμενο άλμπουμ, στο οποίο οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn μας προτρέπουν να μείνουμε αισιόδοξοι παρόλο που έρχονται σκοτεινές μέρες όπως λένε.
Οι Lost Under Heaven είναι το σχήμα του Ellery James Roberts, τραγουδιστή των Wu Lyf, και της Ebony Hoorn που το 2016 κυκλοφόρησαν το καταπληκτικό "Spiritual Songs For Lovers To Sing" και βρέθηκαν στη κορυφή της λίστας μου με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς εκείνης. Στην αντίστοιχη λίστα του 2019 βρέθηκε και το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο "Love Hates What You Become". Ακολούθησαν κάποια "σκόρπια" singles αλλά όχι κάποια ολοκληρωμένη δουλειά. Πριν απο λίγο καιρό όμως, ανακοίνωσαν το τρίτο τους άλμπουμ, το οποίο τιτλοφορείται "Something is Announced by your Life!". Το πρώτο single αποτελεί το νέο κομμάτι "Shadowboxing", που μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω.
Η συγκεκριμένη ανάρτηση έρχεται αρκετά καθυστερημένα, αλλά δεν θα μπορούσε να λείπει για μια χρονιά σαν την περσινή. Είναι κάποιες χρονιές που είναι τόσο συνυφασμένες με κάποια τραγούδια που της χαρακτηρίζουν απόλυτα, όπως ήταν για παράδειγμα το 2013 με το "Get Lucky" των Daft Punk (οι οποίοι πρόσφατα ανακοίνωσαν το τέλος του μουσικού τους ταξιδιού). Ανεξάρτητα προσωπικών προτιμήσεων, το κομμάτι που συνδέθηκε με το 2020 δεν είναι άλλο από το "Blinding Lights" του The Weeknd. Το τελευταίο ακούστηκε όσο λίγα την προηγούμενη χρονιά, ενώ το διασκεύασαν αναρίθμητα συγκροτήματα, από οποιοδήποτε είδος μουσικής, με μια από τις πιο πρόσφατες διασκευές να ανήκει και στους The Howl & The Hum. Πέρα από αυτό όμως, προσπάθησα να συγκεντρώσω τα άλλα 20 κομμάτια που άκουσα περισσότερο το 2020, τα οποία βρίσκονται στην παρακάτω λίστα.
20. The Ninth Wave - I’m Only Going To Hurt You (Happy Days EP, Distiller Records)
19. Carpenter Brut (feat. David Eugene Edwards) - Fab Tool (digital single)
18. I Like Trains - The Truth (KOMPROMAT, Atlantic Curve)
17. Deftones - Ohms (Ohms, Reprise Records)
16. Machine Head - My Hands Are Empty (My Hands Are Empty single, Nuclear Blast)
15. Woodkid - Goliath (S16, Caroline)
14. Lost Under Heaven - Alpha Omega (digital single)
13. The Love Coffin - Stripped Down (Second Skin, Bad Afro Records)
12. DROVES - Cannibals (digital single)
11. Seeming - Go Small (The Birdwatcher's Guide to Atrocity, Artoffact Records)
10. Agnes Obel - Broken Sleep (Myopia, Strange Harvest)
09. Clan of Xymox - Lovers (Spider On The Wall, Metropolis Records)
08. Crying Vessel - The Third Covenant (Pleasures For The Wicked, Cleopatra Records)
06. The Smashing Pumpkins - Ramona (Cyr, Sumerian Records)
05. Pearl Jam - Dance of the Clairvoyants (Gigaton, Monkeywrench)
04. Morrissey - Bobby, Don't You Think They Know? (I Am Not A Dog On A Chain, BMG)
03. Paradise Lost - Darker Thoughts (Obsidian, Nuclear Blacst)
02. Undertheskin - End This Summer (End This Summer EP, s/r)
01. The Howl & The Hum - Until I Found A Rose (Human Contact, AWAL Recordings Ltd)
Σίγουρα δεν περιμένει κανείς χριστουγεννιάτικα τραγούδια από τους Lost Under Heaven και καλά κάνει. Οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn παρουσίασαν το νέο τους κομμάτι με τίτλο "Goin' Broke For Christmas", εμπνευσμένο από την καταναλωτική μανία των εορτών. Αυτό έρχεται μετά τα επίσης φετινά κομμάτια, "Alpha Omega" και "Raise Yourself", αλλά και τον καταπληκτικό περσινό δίσκο "Love Hates What You Become" που αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους για το 2019 για το POEt'S SOUND.
Κατά την περίοδο της καραντίνας οι Lost Under Heaven παρουσίασαν το κομμάτι "Raise Yourself". Τώρα οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn επέστρεψαν με ένα νέο single με τίτλο "Alpha Omega". Αυτά τα κομμάτια είναι το πρώτο νέο υλικό μετά το εξαιρετικό άλμπουμ "Love Hates What You Become", που αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες δουλειές του 2019. Ακούστε το "Alpha Omega" παρακάτω:
Όπως σχεδόν όλος ο πλανήτης έτσι και οι Lost Under Heaven βρίσκονται σε αποκλεισμό. Το σχήμα έγραψε και δημοσιοποίησε ένα νέο κομμάτι με τίτλο "Raise Yourself", προσπαθώντας έτσι να στείλει το θετικό του μήνυμα στον κόσμο. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Η τελευταία κυκλοφορία των Lost Under Heaven ήταν το εξαιρετικό άλμπουμ "Love Hates What You Become".
Το 2019 ήταν μάλλον η πιο αδιάφορη, δισκογραφικά, χρονιά της δεκαετίας, αν και κάτι τέτοιο θα μπορώ να το πω με σιγουριά όταν περάσει λίγος περισσότερος χρόνος. Δεν είναι ότι δεν κυκλοφόρησαν αξιόλογα άλμπουμ, κυκλοφόρησαν και πάρα πολλά μάλιστα, αλλά κανένα από αυτά δεν είναι αρκετό ώστε να χαρακτηρίσει την χρονιά που μας πέρασε. Είναι σίγουρο πως αν ξαναέγραφα την λίστα σήμερα τα πρώτα 30 άλμπουμ από αυτή τη λίστα θα είχαν τελείως διαφορετική σειρά μιας και η αρχική κατάταξη αποτέλεσε περισσότερο μια παρουσίαση. Ενδεικτικό είναι ότι ο δίσκος από το 2019 που έχω ακούσει περισσότερο μέσα στο 2020 είναι αυτός των The Murder Capital που βρέθηκε στην 16η θέση. Οπότε η πρώτα δεκάδα όπως ακριβώς την παρουσίασα και στην blogovision τον Δεκέμβριο είναι:
No.10 Boy Harsher - Careful (Nude Club Records): Κάθε κομμάτι του νέου δίσκου των Boy Harsher είναι ιδιαίτερο. Στη καλύτερη δουλειά τους μέχρι σήμερα, έχουν κρατήσει το σκοτεινό χαρακτήρα τους, όμως με μια πιο πρωτοφανή ποπ αμεσότητα για τα δεδομένα τους. Το coldwave δίδυμο είχε αναφέρει παλιότερα την ταινία του David Lynch, "Lost Highway", ως ένα τρόπο για να περιγράψει τον ήχο του. Επιτηδευμένο; Μπορεί όμως πραγματικά τα κομμάτια των Boy Harsher είναι σκοτεινά, περίεργα αλλά και τόσο εθιστικά.
Ακούστε: "Face the Fire"
No.09 TR/ST - The Destroyer Pt.1 (Royal Mountain Records): Πέντε χρόνια μετά το "Joyland", οι TR/ST επέστρεψαν φέτος με έναν δίσκο που είναι εξίσου εντυπωσιακός όσο το ντεμπούτο τους. Το πρώτο μέρος του "The Destroyer" έχει ακόμα περισσότερα EBM στοιχεία, θυμίζοντας σε σημεία έως και Apoptygma Berzerk, αλλά είναι γεμάτος μελωδίες που σου μένουν κολλημένες στο μυαλό για καιρό. Τον Νοέμβριο που μας πέρασε ακολούθησε και το δεύτερο μέρος του δίσκου.
Ακούστε: "Bicep"
No.08 She Past Away - Disko Anksiyete (Fabrika Records): Με τους δυο πρώτους τους δίσκους οι She Past Away καθιερώθηκαν ως ένα από τα κορυφαία darkwave συγκροτήματα της δεκαετίας αυτής. Οι Τούρκοι πήραν τον χρόνο τους και τέσσερα χρόνια μετά το "Narin Yalnızlık" κυκλοφόρησαν φέτος τον νέο τους δίσκο που έρχεται να επιβεβαιώσει τον παραπάνω ισχυρισμό. Ο χαρακτηριστικός ήχος του σχήματος επιστρέφει με φρέσκιες εθιστικές μελωδίες και το πρώτο κομμάτι των She Past Away στα Ισπανικά!
Ακούστε: "Disko Anksiyete", "Durdu Dünya"
No.07 Slipknot - We Are Not Your Kind (Roadrunner): Εδώ και είκοσι χρόνια οι Slipknot αποτελούν μια πολύ ιδιαίτερη μουσική περίπτωση, που σε αντίθεση με τις άλλες nu metal μπάντες που εμφανίστηκαν στα τέλη των 90s, κατάφεραν να κρατήσουν μια ποιοτική δισκογραφική σταθερότητα όπως και το φανατικό κοινό τους. Το "We Are Not Your Kind" είναι με διαφορά ο καλύτερος δίσκος τους εδώ και μια δεκαετία και μπορεί δικαιολογημένα να συγκριθεί με τις τρεις πρώτες καταπληκτικές δουλειές τους.
Ακούστε: "Nero Forte"
No.06 DIIV - Deceiver (Captured Tracks): Οι DIIV είναι μια μπάντα που συνεχίζει να με εκπλήσσει, μιας και μετά το εξαιρετικό ντεμπούτο της δεν ήξερα πόσα περισσότερα μπορούσα να περιμένω (και όπως ισχύει στις περισσότερες αντίστοιχες περιπτώσεις όχι πολλά). Αλλά το "Is The Is Are" που ακολούθησε το 2016 ήταν πάλι ένας από τους κορυφαίους δίσκους της χρονιάς και τώρα το τρίτο τους άλμπουμ είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό. Το "Deceiver" είναι ο πιο βαρύς και σκοτεινός δίσκος των DIIV, οι οποίοι αγκαλιάζουν πλήρως την πιο shoegaze πλευρά της αρχής των 90s.
Ακούστε: "Blankenship", "Taker"
No.05 Tool - Fear Inoculum (RCA): To νέο άλμπουμ των Tool είναι μια δουλειά που χωράει πολλά μπορεί. Μπορεί να μην είναι τόσο δυνατό, μπορεί να ακούγεται σαν συνέχεια του "10,000 Days", μπορεί να μην ξανααναλύπτουν το τροχό ή στη τελική να είναι αυτό που περίμεναν οι οπαδοί τους μετά από δεκατρία χρόνια. Παρόλα αυτά πρόκειται για μια φανταστική προσπάθεια που απαιτεί επίμονες ακροάσεις για να ξεδιπλώσει της χάρες της, που ανεξάρτητα αν μπορεί να συγκριθεί με τα προηγούμενα άλμπουμ, στέκεται επάξια στη δισκογραφία και τη κληρονομιά των Tool. Μπορείτε να διαβάσετε για την ζωντανή εμφάνιση των Tool στο φετινό φεστιβάλ Firenze Rocks στην Ιταλία, εδώ.
Ακούστε: "Pneuma", "Fear Inoculum"
No.04 Lost Under Heaven - Love Hates What You Become (Mute): Χρησιμοποιώντας στίχους του Robinson Jeffers από έργο του, του 1935, οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn φέρνουν στο σήμερα το έργο του ποιητή για τη καταστροφή της ανθρώπινης ύπαρξης. Λίγα σχήματα μου ακούγονται τόσο σύγχρονα όσο αυτό το δίδυμο και για αυτό θεωρώ τους Lost Under Heaven τόσο σημαντικούς. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Love Hates What You Become", εδώ.
Ακούστε: "COME", "Bunny’s Blues"
No.03 Nick Cave & The Bad Seeds - Ghosteen (Bad Seed Ltd): Μετά από δυο καταπληκτικά άλμπουμ, το "Push The Sky Away" και το "Skeleton Tree", οι Nick Cave And The Bad Seeds επέστρεψαν φέτος κάπως αναπάντεχα με το "Ghosteen" (μπορείτε να το ακούσετε ολόκληρο εδώ). Αυτό είναι ακόμα καλύτερο από τον προηγούμενο δίσκο, αφού επενδύοντας στο σκοτάδι των δυο προηγούμενων, είναι ακόμα μια μελωδικό και πλόυσιο μουσικά σε σχέση με το "Skeleton Tree". Επίσης αποτελεί και τη πρώτη δουλειά που γράφτηκε εξ ολοκλήρου μετά το θάνατο του υιού του Cave. Να θυμίσω ότι η τελευταία εμφάνιση του σχήματος στην Ελλάδα, πραγματοποιήθηκε το περσινό καλοκαίρι για το Ejekt Festival.
Ακούστε: "Bright Horses"
No.02 The Twilight Sad - IT WON/T BE LIKE THIS ALL THE TIME (Rock Action): Το νέο άλμπουμ των The Twilight Sad είναι το πιο άμεσο τους και αποδεικνύει ακράδαντα ότι παρακολουθούμε μια μπάντα στην κορυφαία της περίοδο, μετά ιδίως και το μοναδικό "Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave". Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "It Won/t Be Like This All the Time", εδώ. Άλλωστε κάτι θα ξέρει και ο Robert Smith των The Cure που τον ανακήρυξε δίσκο της χρόνιας.
Ακούστε: "Auge/Maschine", "Videograms"
No.01 White Lies - FIVE (Play It Again Sam): Υπάρχουν συγκρότημα που η μουσική τους σου κάνει τη ζωή καλύτερη, πιο ενδιαφέρουσα, σε ανεβάζουν, σε ρίχνουν και είναι μαζί σου οποιαδήποτε στιγμή. Ένα από αυτά είναι για μένα και οι White Lies. Για τον νέο τους δίσκο ο μπασίστας του σχήματος, Charles Cave δήλωσε: 'Το "To Lose My Life..." ήταν το καλύτερο άλμπουμ άλμπουμ που θα μπορούσαμε να έχουμε παρουσιάσει στην ηλικία των 19 και το "FIVE" αναμφίβολα ότι καλύτερο στην ηλικία των 30." Επίσης περιέχει το "Tokyo", που είναι με διαφορά το κομμάτι της χρονιάς. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την άποψή μου για το "FIVE" εδώ.
Ακούστε: "Tokyo", "Fire And Wings"
Διαβάστε επίσης:
Χρησιμοποιώντας στίχους του Robinson Jeffers από έργο του, του 1935, οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn φέρνουν στο σήμερα το έργο του ποιητή για τη καταστροφή της ανθρώπινης ύπαρξης. Λίγα σχήματα μου ακούγονται τόσο σύγχρονα όσο αυτό το δίδυμο και για αυτό θεωρώ τους Lost Under Heaven τόσο σημαντικούς. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Love Hates What You Become", εδώ.
Ακούστε: "COME", "Bunny’s Blues"
Το στοιχείο της γλυκιάς "κακοφωνίας" των Wu Lyf είναι φανερό και στο νέο σχήμα του Ellery James Roberts (μαζί με την Ebony Hoorn). Ηχητικά όμως το αποτέλεσμα είναι πιο εξελιγμένο με περισσότερο βάθος και ποικιλία, ενώ η ρομαντική του προσέγγιση σε όλο το εγχείρημα είναι τόσο αναγκαία. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για το "Spiritual Songs For Lovers To Sing", εδώ.
Μπορεί ολόκληρος ο μουσικός πλανήτης να περιμένει την πολυαναμενόμενη επιστροφή των Tool, αλλά το 2019 είναι ήδη μια πολύ γεμάτη δισκογραφικά χρονιά. Από τις πρώτες μέρες του χρόνου και τις δουλειές των The Twilight Sad και των Lost Under Heaven τα δείγματα υπήρξαν εξαιρετικά, ενώ πιο πρόσφατα είχαμε την φανταστική νέα κυκλοφορία των Slipknot. Προσωπικά δεν βρήκα πολλά άλμπουμ νέων συγκροτημάτων που να με συγκινήσουν, αν εξαιρέσω το ντεμπούτο των Crows και λιγότερο αυτό των Fontaines D.C. Τα δέκα όμως που έχω εξαιρέσει μέχρι στιγμής μέσα στη χρονιά, με κατάταξη βάση ημερομηνία κυκλοφορίας, είναι:
01. The Twilight Sad – It Won/t Be Like This All The Time (18 Ιανουαρίου, Rock Action)
02. Lost Under Heaven - Love Hates What You Become (18 Ιανουαρίου, Mute)
03. Boy Harsher - Careful (1 Φεβρουαρίου, Nude Club)
04. White Lies - FIVE (1 Φεβρουαρίου, Play It Again Sam)
05. TR/ST - The Destroyer (19 Απριλίου, Royal Mountain Records)
06. Crows - Silver Tongues (22 Μαρτίου, Balley Records)
07. The National - I Am Easy to Find (17 Μαΐου, 4AD Records)
08. Drab Majesty - Modern Mirror (12 Ιουλίου, Dais Records)
09. She Past Away - Disko Anksiyete (14 Ιουλίου, Fabrika Records)
10. Slipknot - We Are Not Your Kind (9 Αυγούστου, Roadrunner)
Στις αρχές της χρονιάς οι Lost Under Heaven κυκλοφόρησαν τον εξαιρετικό δεύτερο δίσκο τους. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη δισκοκριτική του "Love Hates What You Become" εδώ. Όπως έγραψα και στη συγκεκριμένη ανάρτηση το "Black Sun Rising" είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές του δίσκου. Τώρα το δίδυμο παρουσίασε μια νέα εκδοχή του κομματιού με ένα βίντεο ως υποστήριξη στην περιβαλλοντική ομάδα Extinction Rebellion στην οποία συμμετέχουν. Να θυμίσω ότι πριν λίγο καιρό, οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn παρουσίασαν και ένα εντελώς νέο κομμάτι με τίτλο "Teen Violence".
Στις αρχές του 2019 οι Lost Under Heaven κυκλοφόρησαν το καταπληκτικό νέο δίσκο τους. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Love Hates What You Become", εδώ. Δεν έχουν περάσει παρά λίγοι μήνες και οι Ellery James Roberts και Ebony Hoorn παρουσίασαν άλλο ένα φανταστικό νέο single με τίτλο "Teen Violence", ένα κομμάτι το οποίο έμεινε εκτός της πρόσφατης δισκογραφικής δουλειάς τους. Ακούστε το παρακάτω:
Όταν ο Ellery James Roberts ανακοίνωσε το νέο του project μετά τους Wu Lyf, με τους οποίους κυκλοφόρησε μόλις ένα άλμπουμ το 2011, δεν ήξερα πόσο θα κρατήσει αυτό το μουσικό του ταξίδι. Φυσικά το ντεμπούτο των LUH ή αλλιώς των Lost Under Heaven αποτέλεσε τον κορυφαίο μου δίσκο για το 2016. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Spiritual Songs For Lovers To Sing", εδώ. Η ανακοίνωση της κυκλοφορίας του δεύτερου άλμπουμ του γκρουπ τρία χρόνια μετά το πρώτο, ήταν μια πολύ θετική έκπληξη που με γέμισε με ανυπομονησία. Όπως έχει γίνει κατανοητό και από τις συνεντεύξεις του, στον Roberts δεν του αρέσει να μένει στάσιμος οπότε για τον νέο δίσκο του, θα προσπαθούσε να δώσει κάτι, όσο το δυνατόν, πιο διαφορετικό.
Το "Love Hates What You Become" ξεκινάει με τον καλύτερο τρόπο. Το φανταστικό "COME" φέρνει τον ήχο συγκροτημάτων όπως οι Nine Inch Nails πιο κοντά στον ήχο των LUH. Η ένταση διατηρείται και στο noise "Bunny’s Blues". Από την αρχή φαίνεται πόσο έχει εξελιχθεί η Ebony Hoorn ως τραγουδίστρια, η οποία έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτό είναι εμφανές. Η αρχή αυτή όμως δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτική για τον δίσκο, μιας και τα υπόλοιπα κομμάτια κινούνται σε αργούς ή μεσαίους ρυθμούς με την ακουστική κιθάρα να πρωταγωνιστεί σε πολλά σημεία. Το ονειρικό "The Breath Of Light", που είναι γνωστό από τον Μάρτιο της προηγούμενης χρονιάς, σε στοιχειώνει με τις απανωτές ακροάσεις, ενώ στο "Most High" βγάζουν όλη την αγάπη τους για τους The Cure.
Αναμφίβολα το μελαγχολικό "Black Sun Rising" είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές του "Love Hates What You Become", με το δίδυμο να φανερώνει τις κοινωνικές ευαισθησίες του, μιας και το κομμάτι είναι επηρεασμένο από τα γεγονότα στο Charlottesville. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, που o Roberts έγραψε για την Hoorn, θα μπορούσε να "μιλήσει" σε οποιοδήποτε ζευγάρι. Το "βρώμικο" neo-folk του "Savage Messiah" είναι απλά κολλητικό, ενώ το "Post Millennial Tension" είναι μια απέλπιδα κραυγή ξεσηκωμού για το μέλλον που έρχεται.
Πέρα από ιδανικό κλείσιμο, το αμερικάνικο arena rock του "For The Wild" αποτελεί και το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Χρησιμοποιώντας στίχους του Robinson Jeffers από έργο του, του 1935, φέρνουν στο σήμερα το έργο του ποιητή για τη καταστροφή της ανθρώπινης ύπαρξης. Λίγα σχήματα μου ακούγονται τόσο σύγχρονα όσο αυτό το δίδυμο και για αυτό θεωρώ τους Lost Under Heaven τόσο σημαντικούς.
Βαθμολογία: 8 / 10
Μια εβδομάδα έμεινε για την κυκλοφορία του νέου δίσκου των Lost Under Heaven. Οι προσδοκίες μου για το διάδοχο άλμπουμ του "Spiritual Songs For Lovers To Sing" είναι ιδιαίτερα υψηλές, μιας και το ντεμπούτο των Ellery James Roberts και Ebony Hoorn αποτέλεσε την κορυφαία μου δουλειά για το 2016. Με τα "The Breath Of Light", "Bunny’s Blues", "For The Wild" και "Post Millennial Tension" να είναι ήδη γνωστά, το "COME" αποτελεί το νέο κομμάτι που κάνει διαθέσιμο το δίδυμο και με αυτό έχουμε πλέον ακούσει το μισό νέο άλμπουμ των Lost Under Heaven. Μπορείτε να ακούσετε το "COME" στο παρακάτω virtual reality video που δημιουργήθηκε από τα Treatment Studios του Λονδίνου σε συνεργασία με την Hoorn.
Οι 10 κορυφαίες αναμενόμενες κυκλοφορίες του 2019 (για το 1o τρίμηνο)
4AD Records Ιανουαρίου 05, 2019
Το 2019 μετράει μόνο λίγες ημέρες αλλά ήδη δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει ίσως την πιο ενδιαφέρουσα χρονιά της δεκαετίας, κρίνοντας πάντα από τις δουλειές που έχουν ανακοινωθεί αλλά και από αυτές που αναμένονται να ανακοινωθούν. Γνωρίζω ότι κάθε χρόνο λέγεται το ίδιο "αστείο", αλλά η φετινή χρονιά συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι αυτή που θα ακούσουμε το νέο άλμπουμ των Tool. Φυσικά αναμένονται και οι νέες δουλειές των Pearl Jam, My Bloody Valentine, L7, Rammstein, Slipknot, The Cure και πολλών ακόμα, για τις οποίες όμως δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες. Οπότε οι δέκα επιβεβαιωμένοι επερχόμενοι δίσκοι για το πρώτο τρίμηνο του 2019 που έχω ξεχωρίσει, είναι (σειρά βάση επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας):
01. The Twilight Sad - IT WON/T BE LIKE THIS ALL THE TIME (18 Ιανουαρίου, Rock Action)
02. Lost Under Heaven Love Hates What You Become (18 Ιανουαρίου, Mute)
03. Blood Red Shoes - Get Tragic (25 Ιανουαρίου, Jazz Life)
04. Swervedriver - Future Ruins (25 Ιανουαρίου, Dangerbird)
05. TOY - Happy In The Hollow (25 Ιανουαρίου, Tough Love Records)
06. White Lies - FIVE (1 Φεβρουαρίου, PIAS)
07. Methyl Ethel - Triage (15 Φεβρουαρίου, 4AD Records)
08. Ladytron - Ladytron (15 Φεβρουαρίου, !K7)
09. Gang Of Four - Happy Now (1 Μαρτίου, S/R)
10. UNKLE - The Road: Part II (Lost Highway) (29 Μαρτίου, Songs For The Def)
Οι Lost Under Heaven αποκάλυψαν το τέταρτο κομμάτι από το επερχόμενο άλμπουμ τους. Το "Love Hates What You Become" αναμένεται στις 18 Ιανουαρίου 2019 από την Mute. Έτσι μετά τα "The Breath Of Light", "Bunny’s Blues" και πιο πρόσφατα το "For The Wild", το "Post Millennial Tension" αποτελεί το νέο τους single, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο επίσημο βίντεο που ακολουθεί.





































